Άρωμα από το σινεμά των 70s έφερε στην Κρουαζέτ το Paper Tiger, η νέα ταινία του σκηνοθέτη Τζέιμς Γκρέι (The Immigrant, Armageddon Time) για δύο αδέρφια που κάνουν το λάθος να εμπλακούν με τη ρωσική μαφία. Η τριάδα Άνταμ Ντράιβερ, Μάιλς Τέλερ και Σκάρλετ Γιόχανσον έφερε χολιγουντιανό αέρα στο διαγωνιστικό τμήμα των φετινών Καννών (τουλάχιστον επί της οθόνης, γιατί η ScarJo απουσίασε από τη Κρουαζέτ), δίνοντας παράλληλα μερικές από τις καλύτερες ερμηνείες που έχουμε δει μέχρι στιγμής στο φεστιβάλ, ειδικά στην περίπτωση του Ντράιβερ και της Γιόχανσον, των οποίων τα ονόματα ήδη ακούγονται για βραβεία στη συνέχεια της σεζόν.
Στο Κουίνς της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ’80, ο Έργουιν και η Χέστερ μεγαλώνουν τους δύο έφηβους γιους τους σε ένα μεσοαστικό εβραϊκό περιβάλλον, με αγάπη και σταθερότητα. Εκείνος είναι αξιόπιστος οικογενειάρχης, εκείνη αφοσιωμένη σύζυγος και μητέρα. Φαινομενικά βρίσκονται στην καλή πλευρά του αμερικανικού ονείρου: ο Έργουιν είναι μηχανικός με τη δική του εταιρεία, διατεθειμένος να δουλέψει ακόμα πιο σκληρά για να μπορέσει ο μεγαλύτερος γιος να πάει σε κορυφαίο κολέγιο. Στη ζωή τους ξαναμπαίνει ξαφνικά ο αδερφός του, Γκάρι, ένας πρώην αστυνομικός που έχει βγάλει λεφτά και του οποίου οι καλές διασυνδέσεις, το ακριβό αυτοκίνητο και χειρονομίες όπως η κατ’ οίκον διανομή οικογενειακού δείπνου από ένα από τα καλύτερα μπριζολάδικα της Νέας Υόρκης (από τους ίδιους τους σερβιτόρους του μαγαζιού) εντυπωσιάζουν κυρίως τους δύο ανιψιούς του, που θα ήθελαν οι γονείς τους να είναι πιο άνετοι οικονομικά.
Μπορεί φαινομενικά ο Γκάρι να είναι ο πιο πετυχημένος αδερφός, όμως ο Ντράιβερ ξέρει πως μπορεί με το πιο ανεπαίσθητο βλέμμα ή μία καλά συγχρονισμένη παύση να φανερώσει την υποβόσκουσα ζήλεια του για την οικογενειακή ευτυχία του αδερφού του. Όμως η αδελφική αγάπη υπερτερεί, γι’ αυτό και ο Γκάρι προτείνει στον Έργουιν έναν τρόπο να βγάλει εύκολα πολλά λεφτά ώστε να μειώσει το άγχος για το μέλλον των παιδιών του: να προσφέρουν συμβουλευτικές υπηρεσίες σε Ρώσους επιχειρηματίες που θα ξεκινήσουν εργασίες στο μολυσμένο κανάλι Γκοουέινους του Μπρούκλιν. Ακούγεται σαν μια δουλειά με λίγες ευθύνες, τα φοιτητικά έξοδα καραδοκούν και ο Έργουιν δέχεται αμέσως. Δεν πονηρεύεται από την ύποπτη πρώτη νυχτερινή συνάντηση με τους νέους τους συνεργάτες. Όταν μία λάθος κίνηση του βάζει σε άμεσο κίνδυνο τους γιους και συνειδητοποιεί που έχει μπλέξει, πείθεται από τον αδερφό του ότι θα τα τακτοποιήσει όλα και η παρεξήγηση θα λυθεί.
Ο Γκρέι χτίζει συνεχώς την ένταση σε μία ταινία που χρωστάει πολλά στα crime dramas των προηγούμενων τεσσάρων δεκαετιών. Ηθικά διλήμματα, μυστικά και καλοί άνθρωποι που πέφτουν θύματα των καλών τους προθέσεων φτιάχνουν το πορτρέτο μιας αμερικανικής κοινωνίας σε ήσυχη απόγνωση.
Στον ρόλο της συζύγου, η Γιόχανσον, με νεοϋορκέζικη προφορά, de-glammed με μεγάλα γυαλιά και 80s περμανάντ, ζει το δικό της προσωπικό δράμα που κρύβει από την οικογένειά της. Υποδύεται μία γυναίκα που έχει αποφασίσει ότι θα δώσει τη ζωή της στην φροντίδα της οικογένειας της, αλλά μαθαίνει τελικά ότι δεν έχει και τόση πολλή ζωή ακόμα για να δώσει. Η ιστορία της, όμως, μοιάζει αποκομμένη από την υπόλοιπη πλοκή και η ερμηνεία της δεν φτάνει παλιότερες, καλύτερες στιγμές της.
Καθώς τα δύο αδέρφια κάνουν τα πάντα για να ξεφύγουν από το τεράστιο χρέος που βρέθηκαν να επωμίζονται, ο Έργουιν καταλαβαίνει ότι τελικά “τα είχε ήδη όλα”, με το Paper Tiger να τοποθετείται στο σύγχρονο κινηματογραφικό τοπίο ως ένα στιβαρό, κλασικό δράμα σαν αυτά που το Χόλιγουντ φοβάται πλέον να φτιάξει. Με την άψογη και λεπτομερή αναπαράσταση της εποχής και τρεις ηθοποιούς στα ύψη των δυνατοτήτων τους, στέκεται σαν σοβαρός μονόκερος μέσα στην νοσταλγία για το καλό ενήλικο σινεμά.