Από τις 13 έως τις 15 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, στο θέατρο Δόρας Στράτου στον λόφο του Φιλοπάππου, το 4ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ινδικού Παραδοσιακού Χορού. Οι συμμετοχες ήταν από κάθε γωνιά του κόσμου όπου αγαπούν και καλλιεργούν αυτή την ιδιαίτερη ιεροτελεστία μουσικής, ρυθμικών κινήσεων και εκφράσεων που αποκαλύπτουν τη βαθιά και πολύπλοκη παράδοση του μεγάλου Ινδικού πολιτισμού.
Πάνω από 150 χορεύτριες -κυρίως- αλλά και χορευτές, μαζί με τους συνοδούς και τις οικογένειές τους, ταξίδεψαν στην Αθήνα για να συμμετάσχουν στο φεστιβάλ, από μέρη μακρινά όπως, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Ομαν, η Ουγγαρία, η Βρετανία, η Ινδία, το Μπαγκλαντές, τα ΗΑΕ, η Πορτογαλία και πολλές άλλες χώρες. Χώρες όπου ζουν πολυπληθείς ινδικές κοινότητες και όπου ο ινδικός χορός αποτελεί ένα ζωντανό κύτταρο πολιτισμού, εκτός από κομμάτι της ταυτότητάς τους, της μνήμης και της ιστορίας.
Ο παραδοσιακός ινδικός χορός διαφέρει αρκετά -αν και οι ρίζες είναι ίδιες- από αυτόν που μπορεί να γνωρίζουμε από τις αναφορές σε κινηματογραφικές ταινίες του Μπόλιγουντ. Ως όρος, ο κλασικός ινδικός χορός περιλαμβάνει διάφορες περιφερειακές χορευτικές παραδόσεις, οι οποίες έχουν τις ρίζες τους κυρίως στις παραστάσεις μουσικού θεάτρου της ινδουιστικής παράδοσης, βασισμένες σε ιστορίες αρχαίων σανσκριτικών κειμένων. Υπάρχουν αρκετά διαφορετικά στυλ αυτού του χορού, ανάλογα με την πηγή και τον μελετητή.
Κάθε ακολουθία κινήσεων διηγείται, μέσα από την αφαιρετική σωματική έκφραση, μια ιστορία για μια ρομαντική αγάπη ή μια μάχη με τα δαιμόνια, μιαν ευχή για ευτυχία, ένα έντονο συναίσθημα ή ένα όνειρο και πολύ συχνά περιλαμβάνουν μια επίκληση ως έκφραση λατρείας προς κάποια από τις εκατοντάδες μυστηριακές θεότητες που κατακλύζουν την ινδουιστική παράδοση των αφηγήσεων. Οι χορεύτριες υποδύονται έναν ρόλο ή εναν χαρακτήρα, ο οποίος συνδέεται συναισθηματικά τόσο με την ιστορία που αφηγείται η παράσταση, όσο και με το κοινό.
Όλα τα είδη του κλασικού ινδικού χορού είναι ζωντανά, εκφραστικά και πνευματικά. Εκτελούνται κυρίως από τις γυναίκες, αν και δεν λείπουν ανδρικοί ρόλοι και συνήθως πρόκειται για επαγγελματίες χορεύτριες που έχουν αφιερώσει χρόνια μελέτης και εξάσκησης στο κάθε στυλ του κλασικού ινδικού χορού. Πολλές από αυτές ξεκινούν την άσκηση από πολύ μικρή ηλικία, Στο 4ο Φεστιβάλ συμμετείχαν πολλά μικρά κορίτσια και έφηβες, που εκτελούσαν πολύπλοκους χορευτικούς συνδυασμούς με εκπληκτική άνεση, ταχύτητα και ευκινησία.
Σημαντικό ρόλο στην χορευτική ινδική έκφραση, εκτός από την ευλυγισία των σωμάτων, παιζουν τα χέρια και τα πόδια. Παραδοσιακά, οι χορεύτριες και οι χορευτές για να προσδώσουν ακόμη περισσότερη έμφαση στα άκρα, βάφουν με έντονο κόκκινο χρώμα τις άκρες των δαχτύλων τους και τα πέλματά τους. Τα χέρια των χορευτριών, την ώρα του χορού, δημιουργούν έναν αόρατο αν και σαφή χώρο που λειτουργεί σαν ζωγραφικός καμβάς, όπου οι έντονες και πολύπλοκες κινήσεις τους, σαν πινέλα χρωματίζουν ιδέες, όπως η ψυχή, το πνεύμα, η δύναμη, η αγάπη, η αρμονία. Ή σχηματίζουν αφαιρετικές εικόνες, όπως ένα λουλούδι, ένα πλουμιστό πουλί ή ένα όπλο.
Γύρω από τους αστραγάλους, πολύ συχνά φοριούνται χοντρές κορδέλες με δεκάδες κουδουνάκια, τα οποία, χτυπώντας τα πόδια στο πάτωμα την ωρα του χορού, κάνουν τον χρόνο να ταλαντεύεται σαν τόξο, κρατώντας την ένταση στον ρυθμό της μουσικής. Ένα άλλο χαρακτηριστικό των ινδικών παραδοσιακών χορών που εντυπωσιάζει, είναι οι συνεχείς έντονες και τόσο διαφορετικές εκφράσεις των προσώπων, που μαγνητίζουν κάθε στιγμή το βλέμμα του θεατή.
Το Παγκόσμιο Φεστιβάλ Ινδικού Χορού πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της UNESCO και κάτω από την ομπρέλα του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID, ως μια απόδειξη της αρχέγονης ανάγκης του ανθρώπου για έκφραση, επικοινωνία και συμπερίληψη, μια αίσθηση ολοκλήρωσης και σύνδεσης, μέσα από τον ρυθμό και την κίνηση, με την ολότητα του σύμπαντος που τον αποτελεί. Ο χορός, μαζί με τη μουσική, αποτελεί εσωτερική συμπαντική συγχορδία, ενοποιός γέφυρα με αυτό που δεν χωράει στη σκέψη και στη λογική.
_______________________________________
ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΟΡΟΥ CID
Επίσημος οργανισμός/”ομπρέλα” για όλες τις μορφές χορού όλων των χωρών και εθνών του κόσμου.
Μη κυβερνητικός οργανισμός, ιδρύθηκε το 1973 στα γραφεία της UNESCO στο Παρίσι, όπου και εδρεύει.
Μέλη της αποτελούν οι πιο διακεκριμένες και έγκυρες οργανώσεις, ενώσεις, σύλλογοι, ομοσπονδίες, σχολεία, ιδιωτικές εταιρείες και μεμονωμένα άτομα σε όλο τον κόσμο.
Αποτελεί κομμάτι της UNESCO.
Το CID είναι αυστηρά μη-κερδοσκοπικό. Δεν χρεώνει για προϊόντα ή υπηρεσίες που παρέχει. Είναι ανεξάρτητο από οποιαδήποτε κυβέρνηση, πολιτική ιδεολογία ή οικονομικά συμφέροντα.
Για το CID όλες οι μορφές χορού είναι ισότιμες. Δεν ασπάζεται καμία ιδιαίτερη άποψη για τον χορό, αναγνωρίζοντας τον παγκόσμιο χαρακτήρα του σαν τέχνη, σαν παιδευτικό μέσο και σαν αντικείμενο έρευνας.
Δεν κάνει διακρίσεις. Αντικατοπτρίζοντας τις αρχές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και της UNESCO, είναι ανοιχτό σε κάθε προσέγγιση του χορού, χωρίς προκατάληψη λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων ή κοινωνικής θέσης.