Το ένιωσα και την πρώτη μέρα του φετινού Ejekt με τους Suede, το ένιωσα και τη δεύτερη με τον Matt Berninger, το ένιωσα και με τον Sebastien Tellier, τους The Flaming Lips, τους Saint Etienne και τους Bad Religion στο Release. Όλοι τους σπουδαίοι. Μεγάλα ονόματα που μπορεί πλέον να έχουν δώσει τη σκυτάλη της εμπορικότητας σε νέα, αλλά κάθε φορά που ανεβαίνουν στη σκηνή είναι όλοι τους μοναδικοί.
Για κάποιον λόγο όμως, έχει αποφασιστεί τα τελευταία χρόνια να λειτουργούν ως συμπληρωματικοί σε ένα γενικό line up -και μάλιστα μέσα στο κακοποιητικό, καλοκαιρινό, ελληνικό, καυτό μεσημέρι- και όχι ως αυτόνομοι σταρ σε έναν χώρο και μία ώρα που τους ταιριάζει περισσότερο. Και το αστείο είναι ότι όλοι αυτοί που ανέφερα, φέτος έκαναν τη διαφορά σε performance, παρά το γεγονός ότι από κάτω είχαν ένα μικρό κοινό που ήρθε για να πιει μπύρες και να πει τα νέα του πριν βγουν οι headliners.
Ας πιάσω συγκεκριμένα τον Matt Berninger που εμφανίστηκε τη δεύτερη μέρα του Ejekt Festival στις 17:55 στο ΟΑΚΑ, με την πίσσα στο κράσπεδο να τσουρουφλάει -στην κυριολεξία- ακόμα και τις σόλες των παπουτσιών μας. Ο Matt δεν είναι ένας τυχαίος καλλιτέχνης, είναι ο φρόντμαν μίας από τις σπουδαιότερες μπάντες της indie μουσικής, των The National. Το 2020 οι The National θα εμφανίζονταν ως headliners στο φεστιβάλ Athens Rocks που όμως ακυρώθηκε (όπως και όλα τα φεστιβάλ τότε) λόγω της πανδημίας. Από τότε ήμασταν πολλοί που περιμέναμε να ανακοινωθεί μία νέα ημερομηνία για το συγκρότημα ή για τον Matt στη χώρα μας. Όχι ως support act όμως, αλλά ως headliners ή σε έναν κλειστό χώρο με δική τους συναυλία. Έξι χρόνια μετά τελικά ανακοινώθηκε ότι ο Matt θα εμφανιστεί στο Ejekt πριν από τους Nothing But Thieves και τους The Cure.
Γιατί μέσα στην κάψα, γιατί σε ώρα που όλοι δουλεύουν καθημερινή (εκτός από τα πιτσιρίκια που θέλουν να δουν τους NBT) και γιατί πριν από την teen band των NBT και όχι, έστω, μετά. Ακριβώς το ίδιο σκεφτήκαμε όλοι (οι γνώστες και φανς) για τους Suede. Θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για την εμπορικότητα φυσικά, ότι οι NBT έχουν το νεανικό κοινό τους ή ότι ο Matt, οι Suede, o Sebastien, οι Flaming Lips ή οι Bad Religion δεν είναι στο prime της δόξας τους και γι’ αυτό δεν μπορούν να στηρίξουν ένα βράδυ ως main acts. Και εδώ θα ρωτήσω εγώ, είναι ο Sivert Hoyem, οι Madrugada, ο Nick Cave, οι Pulp, οι Pet Shop Boys ή οι Thievery Corporation στο prime της δόξας τους; Όχι, δεν είναι. Τότε γιατί εμφανίζονται ξανά και ξανά ως headliners; Κάποιοι από αυτούς μάλιστα, ειλικρινά νομίζω πλέον ότι έχουν πολιτογραφηθεί Έλληνες. Και όμως γεμίζουν κάθε χώρο που εμφανίζονται. Γιατί δεν δίνει κάποιος την ευκαιρία και στους υπόλοιπους που προανέφερα να το αποδείξουν; Να μπορέσει ο κόσμος που τους αγαπάει να έρθει να τους δει όπως αρμόζει στην καριέρα τους αλλά και στην ηλικία (και τη δική τους και τη δική μας).
Αν ο Matt Berninger είχε εμφανιστεί χθες το βράδυ μόνος του στον Λυκαβηττό ή έστω αν είχε βγει μετά τους Nothing But Thieves, θα είχε σίγουρα μεγαλύτερο κοινό και θα είχε στηθεί ένα υπέροχο σκηνικό. Ο άνθρωπος, όπως και ο Brett Anderson προχθές, τα έδωσε όλα μπροστά σε ένα κοινό 500 ατόμων (το πολύ). Όλα όμως. Ντυμένος στα μαύρα και παρ’ ότι έλιωνε και ο ίδιος, κατέβηκε στο κοινό και σάρωσε κανονικά. Και όταν λέω κατέβηκε, δεν εννοώ ότι περπάτησε μπροστά από τα κάγκελα και χάιδεψε χεράκια, εννοώ ότι πήδηξε τα κάγκελα και της Α και της Β ζώνης και βρέθηκε κανονικά μέσα στο κοινό, κάνοντας βόλτες λες και πήγαινε για μπύρα. Είναι ένας από τους πιο συγκλονιστικούς σόουμαν και το απέδειξε ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Όσο για το setlist του; Τα είχε όλα. Δικά του και των The National και όταν τραγούδησε πάνω στα χέρια του κοινού «It takes an ocean not to break», ειλικρινά κύλησαν δάκρυα. Μπορεί να ήμασταν λίγοι αλλά μας πήρε και μας σήκωσε. Κάτι που δεν κατάφεραν ούτε για αστείο οι Nothing But Thieves που βγήκαν μετά. Ήταν μια χαρά οι άνθρωποι αλλά μέχρι εκεί. Καμία έκπληξη, καμία ανατριχίλα, καμία θύελλα.
Ξέρω ότι υπάρχουν συμφωνίες με τα tour managements για τα κλεισίματα ονομάτων και πακέτα προσφορών αλλά κάπως πρέπει να ανακατευτεί η τράπουλα καλύτερα στο μέλλον και να πάρουν όλοι αυτό που πραγματικά τους αξίζει γιατί σίγουρα όλοι αυτοί οι μοναδικοί καλλιτέχνες αξίζουν πολλά περισσότερα. Ελπίζω ότι τον χειμώνα θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε και τον Matt και τους Suede σε έναν μεγάλο κλειστό χώρο, να γίνει φασούλα. Ακούτε εσείς οι υπεύθυνοι; Με αγάπη το λέω.