Ο Tom Smith στην Ελλάδα! Μια φωνή για τις νύχτες της πόλης!

Υπάρχει κάτι στον Tom Smith που μοιάζει να ανήκει σε άλλη εποχή- όχι απαραίτητα με την εις βάθος νοσταλγική έννοια. Ο frontman των Editors δεν είναι απλώς ένας ακόμη indie ιεροκήρυκας της μελαγχολίας, όσο ωραίο κι αν ακούγεται αυτό. Είναι περισσότερο ένας crooner που βγήκε από τα ερείπια του post-punk και έμαθε να μιλάει με τις εκφράσεις του προσώπου του. Και τις ρωγμές της φωνής του.

Γεννημένος το 1981 στην Αγγλία, ο Smith έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από την πορεία ενός συγκροτήματος που από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 έχει αφήσει ισχυρό αποτύπωμα στην alternative rock μουσική. Με επιρροές από μπάντες όπως οι Joy Division και οι Echo & the Bunnymen, ο ήχος των Editors χαρακτηρίζεται από μελαγχολικές μελωδίες και έντονους ρυθμούς, ενώ οι στίχοι του Smith συχνά εξερευνούν θέματα όπως η απώλεια, η αγάπη και η υπαρξιακή αναζήτηση.

Η άφιξή του σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα παρέα με το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ There Is Nothing in the Dark That Isn’t There in the Light, στο πλαίσιο των Jameson Connects Music Sessions, θα ηλεκτρίσει τις μουσικές μας νύχτες ελπίζουμε με τον πιο εσωτερικό τρόπο. Ο Smith δεν χρειάζεται και πολλά για να «γεμίσει» έναν χώρο. Ένα πιάνο, μια κιθάρα, και αυτή η φωνή – βαθιά, σχεδόν εκκλησιαστική, σαν να ψάλλει τους λυγμούς της γενιάς της. Οι συναυλίες του εκτός Editors μοιάζουν με προσωπικό ημερολόγιο. Οι ενορχηστρώσεις λιγοστεύουν, οι στίχοι βαραίνουν, και τα τραγούδια μετατρέπονται σε καταθέσεις ψυχής.

Παραδόξως μέσα σε αυτή τη λιτότητα, θα χωρέσουν τραγούδια που συνήθως ακούγονται σαν ύμνοι σε στάδια. Μετράμε. Το “Munich”, το “An End Has a Start”, το “Smokers Outside the Hospital Doors”, το “Papillon”, το “Rats”, το “Blood” – κομμάτια που έχουν γράψει τη δική τους μικρή ιστορία στο ελληνικό συναυλιακό σώμα.  Δεν είναι βέβαιο ότι θα τα ακούσουμε όπως τα θυμόμαστε. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον. Ο Smith τα αποδομεί, τα ξαναλέει, τα κάνει πιο εύθραυστα. Σαν να τα περνά από ένα φίλτρο φθοράς ή καλύτερα βαθιάς ωριμότητας .

Αν κοιτάξει κανείς τα πρόσφατα setlists του από τις Ευρωπαϊκές του στάσεις , θα βρει και πιο εσωστρεφείς στιγμές.  “The Phone Book”, “How Many Times”, “The Weight of the World”, μαζί με διασκευές και λιγότερο προβεβλημένα κομμάτια που λειτουργούν σαν γέφυρες ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό Tom Smith. Στην Ελλάδα, οι Editors δεν υπήρξαν ποτέ απλώς «ένα ακόμα αγαπημένο συγκρότημα». Υπήρξαν κάτι σαν συλλογικό καταφύγιο. Και η επιστροφή του Smith, αυτή τη φορά σε κλειστούς χώρους, θα σπρώξει αυτή την αίσθηση στα άκρα.

Πληροφορίες γι αυτόν που ίσως δεν ξέρεις….

• Ο Smith είναι γιος των καθηγητών φυσικών επιστημών σε λύκειο, Sylvia και John Smith.
• Μεγάλωσε στο Stroud του Gloucestershire, όπου φοίτησε στο Woodchester Endowed Primary School και έμαθε να παίζει κιθάρα υπό την καθοδήγηση του διευθυντή του σχολείου.
• Παρακολούθησε το Archway School στο Stroud, όπου οι γονείς του δίδασκαν φυσική και χημεία.
• Σπούδασε τεχνολογία μουσικής στο University of Staffordshire, όπου και γνώρισε τα μελλοντικά μέλη των Editors.
• Χρησιμοποιεί κυρίως μια Gibson ES-335 όταν παίζει κιθάρα, ενώ παίζει επίσης και μια Fender Telecaster Custom.
• Αγαπημένα του άλμπουμ είναι το Definitely Maybe των Oasis και Parklife των Blur. Το 2006 βεβαίως είχε δηλώσει ότι το Murmur των R.E.M. είναι το αγαπημένο του άλμπουμ όλων των εποχών.
• Ο Smith έχει επίσης εκφράσει τον θαυμασμό του για καλλιτέχνες όπως ο Bruce Springsteen, Mogwai, Prefab Sprout και Peter Gabriel
• Έχει συνεργαστεί με τους Cicada στα τραγούδια «Executive» και «Talking» από το άλμπουμ τους Roulette (2009), όπως και με τους Tired Pony στο κομμάτι «The Good Book» από τον δίσκο The Place We Ran From (2010).
• Το 2011, συνέβαλε φωνητικά στα τραγούδια «Joshua» των Βορειοϊρλανδών ηλεκτρονικών The Japanese Popstars και «The Call» του progressive house πρότζεκτ Raized by Wolves από Λονδίνο/Μάντσεστερ.
• Το 2012 συνεργάστηκε με το γαλλικό συγκρότημα Indochine στο τραγούδι «The Lovers» από το άλμπουμ Black City Parade.
• Το 2013 δάνεισε τη φωνή του στο κομμάτι «Lux Lisbon» του Γερμανού ράπερ Casper, από τον δίσκο Hinterland.
• Έναν χρόνο αργότερα, το βελγικό dance project Magnus συνεργάστηκε μαζί του στο τραγούδι «Singing Man», το οποίο αποτέλεσε και το βασικό single από το δεύτερο άλμπουμ τους Where Neon Goes to Die.
• Ζει στο Stroud με τη Σκωτσέζα σύζυγό το, ραδιοφωνική παραγωγό Edith Bowman, με την οποία έχουν δύο γιους.
• Είναι ένθερμος υποστηρικτής της Arsenal FC