Ένας ωραίος τρόπος για να καταλάβεις τι θα δεις σε ένα live, είναι να δεις πώς σκέφτονται αυτοί που το κάνουν. Στην περίπτωση των Colorgraphs και του Tsolimon, αυτό έρχεται μέσα από τα διλήμματα. Όχι μόνο για να γελάσουμε, αλλά και γιατί λένε πολλά για τη φάση τους αυτή τη στιγμή.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του Dudu Loft Session τους, η Σήλια Τσιούφη δημιουργός του πρότζεκτ Colorgraphs και ο Μήτσος Καλούσης, συμπαραγωγός και βασικός συνεργάτης του project, ετοιμάζουν ένα ξεχωριστό οπτικοακουστικό show, στον ισόγειο χώρο του Τζάμια Κρύσταλλα. Θα εμφανιστούν παίζοντας παλιά και νέα tracks συντροφιά με τους χορευτές Αντωνία Οικονόμου και Yadom Kofi, ενώ η βραδιά θα ανοίξει με ένα μουσικό performance από τον Tsolimon και τον Παντελή Πιλάβιο και θα κλείσει με ένα χορευτικό dj set του Jeph Vanger.
Οι Colorgraphs εμφανίστηκαν το 2018 με το άλμπουμ Gradients, ένα πειραματικό project που βασίστηκε σε looped και chopped φωνητικά, με φυσικά τύμπανα και κοντραμπάσο. Από τότε, το σχήμα (Σήλια Τσιούφη & Μήτσος Καλούσης) κινείται ανάμεσα σε electronic, RnB, pop, neo-soul, χωρίς να κολλάει σε ένα genre. Τα πιο πρόσφατα singles τους είναι τα “DARE” και “MGBS7”, ενώ μέσα στο 2026 ετοιμάζουν το δεύτερο άλμπουμ τους, με βασικό άξονα τη φωνή ως εργαλείο παραγωγής. Το καινούργιο υλικό θα έχει συνεργασίες από την ελληνική ανεξάρτητη σκηνή και πιο «ανοιχτή» δημιουργική προσέγγιση. Κάθε live τους δεν είναι απλά μία παρουσίαση τραγουδιών, αφού οι Colorgraphs δουλεύουν πολύ τη σύνδεση μουσικής και κίνησης, γι’ αυτό και η συνεργασία τους με τη χορογράφο Αντωνία Οικονόμου.
Ο Tsolimon είναι το alias του Νίκου Τσώλη, μουσικού, συνθέτη και performer και έχει γράψει μουσική για θέατρο, χορό και κινηματογράφο, τροφοδοτημένο από την μαγική ενέργεια του Παντελή Πιλάβιου. Το 2025 κυκλοφόρησε τον πρώτο του σόλο δίσκο Akida (Inner Ear), ενώ παλιότερα ήταν ο βασικός δημιουργικός πυρήνας των Uncensored με το άλμπουμ Μέσα μου Ζει (2019). Παράλληλα, από το 2019 είναι μέλος της μπάντας της Nalyssa Green.
Τα «Διλήμματά» τους δεν είναι τυχαία, είναι πολύ πρακτικά. Από τη μία, η Σήλια λέει ξεκάθαρα ότι δεν την απασχολεί αν θα είναι «τραγουδίστρια» ή «παραγωγός». Την ενδιαφέρει να εξελίσσεται. Η παραγωγή είναι η σταθερά της και το υπόλοιπο αλλάζει. Από την άλλη, ο Tsolimon κρατάει τη γη. Προτιμά live με φίλους, κούραση και λίγα λεφτά, αρκεί να υπάρχει πραγματική επαφή. Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις τι έρχεται και, ναι, μάλλον θα πας για μπύρα μετά.
Επιτυχημένη μουσικός παραγωγός ή επιτυχημένη τραγουδίστρια;
Επιτυχημένη. Το side title έχει νόημα να συνεχίζει να αλλάζει και να εξελίσσεται. Μουσική παραγωγός θα είμαι πάντα γιατί μου αρέσει να παράγω μουσική και ήχους, τραγουδίστρια μπορεί και όχι.
Μετά από μια κουραστική μέρα προτιμάς: Ένα ζεστό πιάτο φαΐ ή μια κρύα μπύρα;
Πάμε για μπυράκι;
Λάιβ στο διάστημα ή λάιβ στον βυθό της θάλασσας ;
Στο διάστημα γιατί οι φίλοι μου λένε πως μου πάνε τα λευκά. Μακριά από τον Elon όμως και όλη αυτή την παλιοπαρέα. Επίσης τ’ αυτάκια μου στον βυθό θα εκτιναχθούν. No can do.
Να αγαπάς ή να σε αγαπούν;
Να αγαπώμεθα. Δούναι και λαβείν.
Να μη χρειάζεσαι ύπνο ή να μη χρειάζεσαι φαγητό;
Ύπνο. Με το φαγητό δεν παίζουμε. Γιατί δεν είναι μόνο θαλπωρή, είναι και παρέα. Αυτό το καθόμαστε όλοι μαζί και μοιραζόμαστε, δεν το χάνω. Προτιμώ να χάσω τον ύπνο μου (Μπα νταμ τςςς)!
Έναν κήπο με πορτοκαλιές ή έναν κήπο με αμυγδαλιές;
Έναν κήπο. Πραγματικά, δεν με νοιάζει καθόλου. Κλαδευτήρι να έχεις, καφάσι, φαράσι, τσουγκράνα και στον κάνω αγνώριστο. Ψυχοθεραπευτική ενασχόληση. Όσο και το να τυλίγω καλώδια. Ντάξει, παραπάνω.
Απόλυτο αυτί ή φωτογραφική μνήμη;
Φωτογραφική μνήμη. Σκέψου εγκυκλοπαιδική γνώση που θα έπαιζε με αυτό το hack.
Ενώ με το απόλυτο αυτί, οτιδήποτε παράφωνο νιώθω θα έπαιζε με την ανοχή μου.
Τζάμια ή κρύσταλλα;
Τζάμια, για να τα κάνουμε θρύψαλα το Σάββατο.
Τσάμπα studio time εφ’ όρου ζωής ή τσάμπα διακοπές ανεξαιρέτως τοποθεσίας/διάρκειας;
Σίγουρα δωρεάν διακοπές. Ίσως σε τοποθεσία με στούντιο;
Μουσική για παραστάσεις που δεν ξέρεις καθόλου την πλοκή και το έργο ή μουσικές συνεργασίες που δεν έχεις καμία εικόνα πως θα χρησιμοποιηθεί δημιουργικά η συνεισφορά σου;
Το σημαντικό για εμένα είναι να εμπιστεύομαι το άτομο που κάνει την παράσταση ή που μου ζητά τη μουσική συνεργασία. Οι παραστάσεις συνήθως απαιτούν περισσότερο χρόνο, δουλειά και συνέπεια. Στα τυφλά, μάλλον θα προτιμούσα τη μουσική συνεργασία.
Κουβάλημα και στήσιμο συναυλίας για κάθε live στο οποίο συμμετέχεις, αλλά με την παρέα φίλων, καλό φαγητό, κούραση και λίγα λεφτά ή όλα στημένα, έτοιμα, αρχοντικά, με καλή αμοιβή αλλά δεν σε κοιτάει κανείς στα μάτια όσο παίζεις;
Μέχρι τώρα στη ζωή είχα πάντα το πρώτο και πάει αρκετά καλά 🙂
Συννεφάκι πάνω από το κεφάλι σου που μεταδίδει realtime τον εσωτερικό σου μονόλογο ή κάθε φορά αντί να μιλάς, να αναγκάζεσαι να τραγουδάς εκτός τόνου όσο πιο δυνατά μπορείς, ανεξαιρέτως συνθήκης και ευαισθησίας της στιγμής (βλ. Συλλυπητήρια/Χωρίζουμε/Τράκαρα);
Συννεφάκι όλη μέρα και ό,τι βρέξει ας κατεβάσει.
Μπαλέτο/Όπερα ή Marty (Not So After All) Supreme;
Μπαλέτο και Όπερα. Τότε που η Εθνική Λυρική Σκηνή ήταν στην Αθήνα πήγαινα πολύ. Αν και λατρεύω το πινγκ πονγκ, με τον Σαλαμέ τα σπάσαμε.
Αχρωματοψία και γερακίσια όραση ή φυσιολογική χρωματική αντίληψη αλλά +7 μυωπία και στα δύο μάτια;
Νομίζω πως η ζωή δίχως χρώματα (τώρα που τα έχω γνωρίσει) με τρομάζει περισσότερο.
“Ας Περιμένουν Οι Γυναίκες” ή “Μαγνητικά Πεδία”;
Μόνο μία σωστή απάντηση υπάρχει.
Χατζής-Μαρινέλλα ή Χατζηγιάννης-Ζέτα;
Χατζηγιάννης-Ζέτα. Και γενικά: Μόνο στα όνειρα.