Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
popaganda
popagandaΒΙΒΛΙΟ

Έλα να φύγουμε, του Νίκου Χουλιαρά

«Σβήσαν τα φώτα έξω στην πόλη»

«Ιστορίες από έναν τόπο κι έναν χρόνο μαγικό» του Λευκάδιου Χερν

Βασίζονται σε παμπάλαιους μύθους και θρύλους της Άπω Ανατολής, όπου πρωταγωνιστούν κάθε είδους αλλόκοτες υπερφυσικές παρουσίες. Ο Χερν αποδίδει τις αποδίδει λιτά και παραστατικά, αναδεικνύοντας τις πτυχές της ιαπωνικής αφηγηματικής τέχνης.

Η Κίρκη, του Γιάννη Υφαντή

Από τη συλλογή «Μανθρασπέντα», εκδόσεις Δελφίνι, (1977).

Αστέρια, της Λώρα Λας

«Τ’ αστέρια εμφανίζονται ένα ένα»

N, του Γιάννη Ευσταθιάδη

«Το δωμάτιο άδειο, τα φώτα σβηστά, το μαξιλάρι παγωμένο, η εποχή στεγνή, τα φωνήεντα σιωπηλά»

Πολλοί και Άλλοι, του Αλέξανδρου Μπάρα

«Πολλοί ‘ναι που την αναχώρησή τους/ την εκφυλίζουνε με θόρυβο και λόγια»

Στις «Σημειώσεις ενός πορνόγερου», ο Τσαρλς Μπουκόβσκι εκθέτει την απόλυτη έλλειψη νοήματος

Η αυτοβιογραφία σε συνέχειες ενός ανθρώπου που ζει στην κόψη του ξυραφιού – κάθε πρόταση που χαράζει πάνω στο χαρτί, μπορεί να είναι η τελευταία του.

Στο σταυραητό, του Κώστα Κρυστάλλη

«Από μικρό κι άφαντο πουλάκι, σταυραητέ μου»

Το χέρι μου, η ψυχή μου, ναυάγια, του Γιώργου Μαρκόπουλου

Από τη συλλογή «Ποιήματα 1968-2010 (Επιλογή), εκδόσεις Κέδρος».

Στην πεσμένη κολώνα, του Γιάννη Βλαχογιάννη

«Τ’ ανάστημά σου το τρανό και τις χοντρές κοκκάλες»

Σαν σαλτιμπάγκοι, του Θανάση Χατζόπουλου

«Την εξουσία που πλέκουν οι άνθρωποι»

Λουλούδια, της Γουέντι Κόουπ

«Κάποιοι άνδρες δεν το σκέφτονται, λοιπόν»

Οι ράθυμοι, του Πωλ Βερλαίν

«Μπα! Και η μοίρα μας έγινε πεζή»

«Στα βουνά της τρέλας» του ιδιοφυούς Χ. Φ. Λάβκραφτ αναδεικνύεται αινιγματικά το κλίμα του παράδοξου, του μακάβριου και του τρόμου 

Μία άλλη, τρομακτική πραγματικότητα μοιάζει να επισκέφτηκε για ακόμη μία φορά ο Λάβκραφτ και να την αποτύπωσε μέσα από μια παράξενα οραματική, αινιγματική αφήγηση.

Γυμνή στον ήλιο, της Σίμπιλλα Αλεράμο

«για σένα που με ζωγραφίζεις ακίνητη»

Παραιτείται, του Τζων Μπέρρυμαν

«Τα γηρατειά, και οι θάνατοι, και τα φαντάσματα»

Η φωνή μου, του Ματθαίου Μουντέ

«Απόδειξη πως η συνάντησή μας δεν ήταν τυχαία»

Μόνο, του Κώστα Βάρναλη

«Μόνο να στέκω απέναντί σου»

Τραγουδώ το ηλεκτρικό κορμί, του Ουώλτ Ουίτμαν

«Ο έρωτας για το κορμί του άντρα ή της γυναίκας δεν χωρά περιγραφή»

«Η παιδεία του Στωικού» του Φερνάντο Πεσσόα είναι ένα κομψοτέχνημα του ιδιοφυούς Πορτογάλου συγγραφέα – παράξενο, παράδοξο και οξυδερκές

Απαράμιλλος τεχνίτης του λόγου, μετρ των πολλαπλών απηχήσεων και των αφηγηματικών συγχωνεύσεων, ο Πεσσόα μαγνητίζει, γοητεύει και καθηλώνει τον αναγνώστη.

Ποτέ και πάντα, του Μαρίνου Σιγούρου

«Μην πεις πως θε να μ’ αγαπάς αιώνια, σαν δεν ξέρεις»

Στον ίσκιο μου, του Γιώργου Σουρή

«Βρε ίσκιε μου γιατί μ’ ακολουθείς;»

Έως, του Βύρωνα Λεοντάρη

«Λόγια που λένε αλλά δε μιλούν»
popaganda
© ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ ΕΠΕ 2023 / All rights reserved
Διαβάζοντας την POPAGANDA αποδέχεστε την χρήση cookies.