Γρήγορα χέρια κρύα Τραβούνε έναν ένα του σκοταδιού τους επιδέσμους Ανοίγω τα μάτια Ακόμα Είμαι ζωντανός Στο κέντρο Μιας πληγής…
Πελώριο δέντρο σε θαυμάζω από το τζάμι· και, χέρι ο ορός, να μου κρατά σφιχτά το χέρι, στους άλλους ουρανούς…
Έθνη πολλά κυβέρνησε και ήθη καθόριζα κοινά η Βικτωρία, προτού κι αυτή κακόφημη πλατεία να γίνει, κεντρική. Φτάνουν οι μύθοι…