Έξω η ζωή που ανασαίνει όπως και πρώτα πρώτα δεν είχε μες στο αίμα τη φυγή μα η φυγή χαράσσει…
O τραγουδιστής όπως το λέει πεθαίνει όλοι πεθαίνουμε για να το πούμε όλοι πεθαίνοντας το λέμε…
Είμαι η έρημη ασφαλτωμένη δημοσιά που αφήνεται σα μεθυσμένη ανηφορίζοντας με τις μοτοσικλέτες, αισθαντικό, ολονύχτιο φως που αγρυπνά σ’ ερημικό…
Kαμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο Στα κάγκελα του κήπου ανοίγουν τα φτερά τους τα πουλιά H γειτνίασις του…
Όση ώρα μιλούσαν για τη νέα ηθική τα μάτια της με εξερευνούσαν. Όταν σηκώθηκα να φύγω τα δάχτυλά της είχαν…
Ονειρεύεται πως ρίχνει τα μάτια του στον πυθμένα της επερχόμενης πόλης Ονειρεύεται πως χορεύει στην άβυσσο Ονειρεύεται πως αγνοεί τις…
Στίχοι που δεν είναι δικοί μας έρωτες μεγάλοι φανταστικοί ξένοι γράμματα που δε γράψαμε ποτέ όνειρα που δεν είδαμε λόγια…
Πιάτο Ροδιακό, η φωτοσφαίρα, ο δίσκος του ήλιου σ’ όραμα, η σελήνη, σαν έκλειψις, σαν όνειρο, που σβύνει, γυμνή, σε…
Διάβαζα ένα ποίημα για την άνοιξη όταν την είδα να έρχεται από μακριά: μισή γυναίκα, μισή όνειρο. Κατέβαινε το μονοπάτι…
Πρόσωπο δεν υπάρχεις Τέλειωσες άσκημα κάθε νύχτα Ένα ταξίδι ινκόγκνιτο ήτανε όλα Ένας χρόνος αγνώριστος σε μιαν άγνωστη χώρα Μα…