Ορκωμοσία του Γιάννη Δραγασάκη στη Βουλή ως πρώτου επιλαχόντα μετά την παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου από τα κοινοβουλευτικά καθήκοντα (ΣΩΤΗΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)
Στην ελληνική πολιτική ζωή υπήρξαν στιγμές λατρείας της νεότητας, που πήραν χαρακτήρα διακομματικής ψύχωσης. Ήταν οι εποχές που από τα δεξιά έως τα αριστερά του πολιτικού τόξου ο νέος ήταν πάντα ωραίος – ικανός να εξοβελίσει τους «δεινόσαυρους» και να εγγυηθεί την ανανέωση… Έμοιαζε κάπως με πολιτικό ριμέικ της ταινίας του Σίντεϊ Πόλακ «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν», μόνο που εν προκειμένω οι σκηνοθέτες δεν είχαν ρωτήσει τα άλογα, που δεν έλεγαν με τίποτα να εγκαταλείψουν την κούρσα…
Ο Γιάννης Δραγασάκης δεν είναι καινούργιος στην πολιτική αγορά – κλείνει δεκαετίες παρουσίας στην πρώτη γραμμή – και δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί πρόσωπο που πρέπει να παραμερίσει χάριν κάποιου νεότερου. Επιστρέφει στη Βουλή μετά την παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου ως ανένταχτος βουλευτής της Αριστεράς και καλά κάνει, εφόσον ο ίδιος θέλει να παραμείνει μάχιμος. Η επιστροφή του, άλλωστε, συμπίπτει με σημαντικές τομές και ανατροπές στον χώρο που τόσα χρόνια υπηρέτησε και στις οποίες η εμπειρία του μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη.
Μπορεί η Ιστορία να μην γράφεται με «αν», αλλά στην περίπτωση Δραγασάκη ο ιστορικός ίσως θα κάνει μια εξαίρεση. Αν ο οικονομολόγος από την Κρήτη είχε κερδίσει την κούρσα για την ηγεσία του ΚΚΕ τον Φεβρουάριο του 1991 – συγκρούσθηκε με την Αλέκα Παπαρήγα στο 13ο συνέδριο του κόμματος, μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, και έχασε με τέσσερις μόνο ψήφους διαφορά – ίσως οι εξελίξεις στην Αριστερά να ήταν διαφορετικές.
Ο Δραγασάκης εκπροσωπούσε την ανανεωτική γραμμή και αποχώρησε τότε με όλα τα στελέχη του κόμματος, που θεωρούσαν ότι το ΚΚΕ όφειλε να αλλάξει πολιτική. Πρωταγωνίστησε στις εξελίξεις που οδήγησαν στη δημιουργία του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ και ήταν παρών στο πρώτο αριστερό κυβερνητικό εγχείρημα ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα.
Δικής του έμπνευσης είναι η φράση «βίαια ωρίμανση του ΣΥΡΙΖΑ» με την οποία απέδωσε τη μετεξέλιξη ενός μικρού κόμματος σε κόμμα εξουσίας και γνωστές υπήρξαν οι προσπάθειές του να αποδώσει στο κόμμα του ένα προφίλ οικονομικού ρεαλισμού. Παραιτούμενος το 2024, επί ηγεσίας Κασσελάκη, από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Γιάννης Δραγασάκης μιλούσε για την ανάγκη δημιουργίας ενός «νέου, μαζικού, λαϊκού κόμματος της Αριστεράς», ενώ επανερχόμενος τώρα στη Βουλή θεωρεί κεντρικό στόχο την «διαμόρφωση μιας αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης προοδευτικής διακυβέρνησης της χώρας».
Αν όλα αυτά οδηγούν στη στήριξη της ΕΛΑΣ ή σημαίνουν Αλέξης Τσίπρας, ο καιρός θα δείξει… Ένας γερόλυκος της πολιτικής επιστρέφει πάντως στα βουλευτικά έδρανα και ο σεβασμός είναι οφειλόμενος. Όχι μόνο για τη μακρόχρονη διαδρομή του, αλλά και για την πολιτική κουλτούρα που μεταφέρει…