Στην περιφέρεια της Πάτρας, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο που μοιάζει να έχει μείνει ανέγγιχτο στον χρόνο, η αγροικία Roja αναδεικνύεται ως ένα ξεχωριστό παράδειγμα αρχιτεκτονικής αναγέννησης με έντονο ιστορικό και συναισθηματικό αποτύπωμα.
Κρυμμένο μέσα σε πυκνή βλάστηση, το κτήμα φιλοξενεί μια διώροφη κατοικία της δεκαετίας του 1920 και έναν παραδοσιακό πέτρινο ξενώνα, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη μιας άλλης εποχής και την αυθεντικότητα της τοπικής αρχιτεκτονικής.
Την ανακαίνιση ανέλαβε το γραφείο Amalgama Architectural Lab, υπό τη διεύθυνση της αρχιτέκτονος Φωτεινής Γεννάτου. Η μελέτη σέβεται τον ιστορικό χαρακτήρα του κτήματος και τη βαθιά του σύνδεση με το φυσικό περιβάλλον, μεταμορφώνοντας την παλιά αγροικία σε μια σύγχρονη, διαχρονική μεσογειακή κατοικία με ισχυρή ταυτότητα.
Η αρχιτεκτονική πρόταση οργανώνεται γύρω από δύο βασικούς πυρήνες: τη διώροφη κύρια κατοικία, που αποτελεί το κέντρο της καθημερινής ζωής της οικογένειας, και τον πέτρινο ξενώνα, ο οποίος λειτουργεί ως ένας αυτόνομος και ήρεμος χώρος φιλοξενίας.
Στην κύρια κατοικία, η επέμβαση επιχειρεί να ενώσει διαφορετικές χρονικές στρώσεις και αρχιτεκτονικά ίχνη σε μια ενιαία και συνεκτική χωρική αφήγηση. Αυθεντικά στοιχεία, όπως η δρύινη σκάλα, αποκαθίστανται και επανεντάσσονται στον νέο σχεδιασμό, ενώ ειδικά σχεδιασμένα έπιπλα, μια ιδιαίτερη βιβλιοθήκη και η μαρμάρινη κουζίνα με pantry προσδίδουν στο εσωτερικό ζεστασιά και σύγχρονη κομψότητα.
Η υλικότητα του έργου βασίζεται σε φυσικά υλικά και γήινες αποχρώσεις που αποπνέουν αίσθηση οικειότητας και διαχρονικότητας. Μάρμαρα σε διαφορετικούς τόνους, cotto πλακάκια που επενδύουν εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, καθώς και ξύλο σε ποικίλες αποχρώσεις για δάπεδα και κατασκευές, συνθέτουν ένα ισορροπημένο αλλά εκφραστικό αποτέλεσμα. Πάνω σε αυτή τη διακριτική παλέτα, μικρές χρωματικές παρεμβάσεις προσθέτουν ζωντάνια και σύγχρονο χαρακτήρα χωρίς να διαταράσσουν τη φυσικότητα της σύνθεσης.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στα μπάνια της κατοικίας, τα οποία σχεδιάστηκαν ως αυτόνομες αφηγηματικές ενότητες — από τις παιχνιδιάρικες μαρμάρινες συνθέσεις του παιδικού μπάνιου έως τις πιο ατμοσφαιρικές και ιδιαίτερες διαμορφώσεις των υπόλοιπων χώρων.
Η άμεση σύνδεση των εσωτερικών χώρων με τον κήπο και τον υπαίθριο χώρο μπάρμπεκιου ενισχύει τη βιοκλιματική λειτουργία της κατοικίας και δημιουργεί έναν διαρκή διάλογο ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και το τοπίο.
Ο πέτρινος ξενώνας, ένα κτίσμα των αρχών του 20ού αιώνα σε σχήμα Γ, διατηρεί τον ρόλο του ως σημείο αναφοράς μέσα στο κτήμα. Αρχικά οργανωμένος σε κελάρι, χώρους φιλοξενίας και κατοικία προσωπικού, αποκαταστάθηκε και επαναχρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας, αποθήκη και μουσικό στούντιο.
Η παρέμβαση σέβεται τη δομή και τα αυθεντικά υλικά του κτιρίου, διατηρώντας την εμφανή λιθοδομή και επανασχεδιάζοντας τη ξύλινη στέγη με στόχο τη στατική ενίσχυση χωρίς να αλλοιώνεται η παραδοσιακή της μορφή. Τα διευρυμένα ανοίγματα ενισχύουν τον φυσικό φωτισμό και αναδεικνύουν την υλικότητα του κελύφους.
Στο εσωτερικό, ο χώρος οργανώνεται σε ενιαία διάταξη καθιστικού, τραπεζαρίας και κουζίνας, όπου τα εμφανή ξύλινα δοκάρια και οι πέτρινες επιφάνειες συνδυάζονται αρμονικά με σύγχρονες αισθητικές αναφορές. Λεπτές χρωματικές πινελιές, όπως οι χαρακτηριστικές μπλε αποχρώσεις στα κουφώματα, δημιουργούν έναν διακριτικό διάλογο με το φυσικό περιβάλλον.
Η συνολική ανάπλαση επεκτείνεται και στον περιβάλλοντα χώρο, μέσα από μια ενιαία στρατηγική διαμόρφωσης του τοπίου. Πέτρινα μονοπάτια συνδέουν τα επιμέρους κτίρια, ενώ οι υπαίθριες χρήσεις — πισίνα, εξωτερική κουζίνα, πέργκολες και ξυλόφουρνος — ενισχύουν τη βιωματική εμπειρία της κατοίκησης.
Ο ελαιώνας, οι λαχανόκηποι και τα διατηρημένα πλατάνια συμπληρώνουν ένα περιβάλλον που προάγει έναν πιο ουσιαστικό και βιώσιμο τρόπο ζωής, σε άμεση επαφή με τη φύση και τον τόπο.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το γραφείο εδώ