Στις 17 Αυγούστου 1951, η Κέρκυρα έζησε μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της μεταπολεμικής ιστορίας της. Η 16χρονη Βάντα Πιέρρη, μαθήτρια του Γαλλικού Ινστιτούτου και κόρη γνωστής οικογένειας του νησιού, άφησε την τελευταία της πνοή ενώ κολυμπούσε στην παραλία του Μον Ρεπό, σε ένα περιστατικό που σημάδεψε για δεκαετίες τη μνήμη των κατοίκων.
Η Ελλάδα εκείνη την περίοδο προσπαθούσε ακόμη να αφήσει πίσω της τις πληγές του πολέμου και του εμφυλίου. Το καλοκαίρι αποτελούσε μια ευκαιρία για ξεκούραση και επιστροφή στην καθημερινότητα. Κανείς όμως δεν περίμενε ότι ένα συνηθισμένο μπάνιο σε μία από τις πιο δημοφιλείς παραλίες της Κέρκυρας θα εξελισσόταν σε εθνικό δράμα.
Η Βάντα Πιέρρη είχε επισκεφθεί την παραλία μαζί με τον φίλο της, Γιώργο Αθανάσαινα. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, οι δύο νέοι απομακρύνθηκαν από την ακτή και κολυμπούσαν σε μεγαλύτερο βάθος, όταν ξαφνικά δέχθηκαν επίθεση από ένα μεγάλο θαλάσσιο ζώο, το οποίο οι εφημερίδες περιέγραψαν ως καρχαρία.
Η εφημερίδα «Ελευθερία» κατέγραψε με δραματικό τρόπο τις τελευταίες στιγμές πριν την τραγωδία.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα:
«Η Βάντα όταν είδε τον συνοδόν της να γίνεται κάτωχρος, διότι αντελήφθη τον κίνδυνον, τον ηρώτησε:
– Τι έχεις;
– Δεν είναι τίποτε, της απάντησε εκείνος δια να μην τρομάξη. Είναι ένα δελφίνι…»
Οι αναφορές στον Τύπο της εποχής έκαναν λόγο για επίθεση από λευκό καρχαρία, χωρίς ωστόσο να υπάρχει επιστημονική επιβεβαίωση για το είδος του ζώου. Ο Γιώργος Αθανάσαινας τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να σωθεί, ενώ η Βάντα Πιέρρη δεν κατάφερε να διαφύγει και έχασε τη ζωή της μέσα στη θάλασσα του Μον Ρεπό.
Η είδηση μεταδόθηκε γρήγορα σε όλη την Ελλάδα και προκάλεσε σοκ στην κοινή γνώμη.
Οι εφημερίδες της εποχής αφιέρωσαν εκτενή ρεπορτάζ στην τραγωδία, με δραματικούς τίτλους που περιέγραφαν την επίθεση και τις έρευνες για τον εντοπισμό του ζώου. Η είδηση προκάλεσε ιδιαίτερη αναστάτωση, καθώς εκείνη την εποχή πολλοί θεωρούσαν τις ελληνικές θάλασσες απόλυτα ασφαλείς. Μάλιστα, λίγες ημέρες αργότερα, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι ένα μεγάλο θαλάσσιο κήτος είχε εμφανιστεί κοντά στη Λευκάδα.
Χαρακτηριστικά, η εφημερίδα «Μεσόγειος» έγραφε: «Κατ’ αναφοράν του λιμενάρχου Λευκάδος το θαλάσσιον κήτος το οποίον προ ημερών κατεβρόχθισεν εις Κέρκυραν την Βάντα Πιέρρη μήκους 15 περίπου μέτρων ενεφανίσθη εις απόστασιν 500 μέτρων από του νοτίου στομίου του λιμένος Λευκάδος ως ανέφερον αλιείς». Μετά την αναφορά αυτή, στις παραλίες της Λευκάδας απαγορεύτηκαν προσωρινά τα θαλάσσια λουτρά και η κίνηση των λέμβων.
Για εβδομάδες, η τραγωδία της Βάντας Πιέρρη παρέμενε στο επίκεντρο των συζητήσεων. Πολλοί κάτοικοι και επισκέπτες απέφευγαν να κολυμπήσουν στις παραλίες της Κέρκυρας, φοβούμενοι ότι το ζώο παρέμενε στην περιοχή.
Το ερώτημα αυτό εξακολουθεί να απασχολεί μέχρι σήμερα όσους ασχολήθηκαν με την υπόθεση. Οι περισσότερες αφηγήσεις αποδίδουν την τραγωδία σε επίθεση μεγάλου καρχαρία, ενώ αρκετά μεταγενέστερα δημοσιεύματα αναφέρουν συγκεκριμένα τον λευκό καρχαρία. Ωστόσο, δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη για το ακριβές είδος του ζώου.
Το 1951 δεν υπήρχαν οι τεχνολογικές δυνατότητες για βιολογική ταυτοποίηση και οι πληροφορίες βασίστηκαν κυρίως στις μαρτυρίες όσων βρίσκονταν στην περιοχή και στις περιγραφές των εφημερίδων. Έτσι, παρότι η εκδοχή της επίθεσης από μεγάλο καρχαρία παραμένει η πιο διαδεδομένη, το είδος του ζώου δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί με απόλυτη βεβαιότητα. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι επιθέσεις καρχαριών στη Μεσόγειο και ιδιαίτερα στις ελληνικές θάλασσες είναι εξαιρετικά σπάνιες. Η υπόθεση της Βάντας Πιέρρη παραμένει ένα από τα πιο γνωστά περιστατικά που συνδέθηκαν με επίθεση θαλάσσιου ζώου στην Ελλάδα, κυρίως λόγω της δημοσιότητας που έλαβε.
Περισσότερες από επτά δεκαετίες μετά, το όνομα της Βάντας Πιέρρη εξακολουθεί να συγκινεί. Η ιστορία της δεν έμεινε γνωστή μόνο επειδή συνδέθηκε με μία από τις πιο πολυσυζητημένες θαλάσσιες τραγωδίες στην Ελλάδα, αλλά κυρίως επειδή πίσω από αυτή βρίσκεται η απώλεια μιας νεαρής κοπέλας, η ζωή της οποίας σταμάτησε ξαφνικά ένα καλοκαιρινό πρωινό του 1951.