Το queer ζευγάρι που αφιέρωσε τη ζωή του στη στήριξη των αστέγων της Νέας Υόρκης έφυγε από τη ζωή μέσα σε λίγες ημέρες, αφήνοντας πίσω του μια σημαντική παρακαταθήκη αλληλεγγύης.
Ο Τζέισον Κόνερ και ο Τζέφρι Νιούμαν, σύντροφοι στη ζωή και συνοδοιπόροι στην προσφορά, αφιέρωσαν τα τελευταία χρόνια στη στήριξη των αστέγων της Νέας Υόρκης. Μέσα από την οργάνωση Backpacks for the Streets, μοίραζαν σακίδια με βασικά είδη πρώτης ανάγκης σε ανθρώπους που ζούσαν στον δρόμο, προσφέροντας όχι μόνο πρακτική βοήθεια, αλλά κι ένα μήνυμα ότι δεν είναι μόνοι. Οι δύο άνδρες πέθαναν με διαφορά μόλις τεσσάρων ημερών. Ο 48χρονος Τζέισον Κόνερ άφησε την τελευταία του πνοή στις 28 Ιουνίου από καρδιακή προσβολή στο σπίτι τους στο Μανχάταν. Ο Τζέφρι Νιούμαν, 58 ετών, πέθανε στις 2 Ιουλίου, χωρίς να έχουν γίνει γνωστές περισσότερες λεπτομέρειες για την αιτία ή τον τόπο του θανάτου του.
Η πρωτοβουλία τους ξεκίνησε το 2018 στους δρόμους του Μανχάταν και εξελίχθηκε σε μια μεγάλη εθελοντική δράση. Μέχρι τον θάνατό τους είχαν διανείμει περισσότερα από 180.000 σακίδια με τρόφιμα, κάλτσες, είδη προσωπικής υγιεινής, φακούς, μπαταρίες, σημειωματάρια και άλλα απαραίτητα αντικείμενα σε ανθρώπους που ζούσαν χωρίς στέγη. Στο πλευρό τους βρέθηκαν περίπου 40 εθελοντές, οι οποίοι βοηθούσαν στη συγκέντρωση, τη συσκευασία και τη διανομή των σακιδίων σε διάφορες περιοχές της Νέας Υόρκης.
Για τον Τζέισον Κόνερ, η αστεγία δεν ήταν μια θεωρητική έννοια. Είχε ζήσει ο ίδιος για δύο χρόνια χωρίς σπίτι, ενώ είχε βιώσει και σεξουαλική κακοποίηση καθώς και εξάρτηση από τα ναρκωτικά. Το 2020, στην αρχή της πανδημίας, είχε δηλώσει ότι οι άστεγοι αισθάνονται ήδη αόρατοι για την κοινωνία και ότι η Covid-19 έκανε αυτή την απομόνωση ακόμη πιο έντονη.
Όπως έλεγε, τα σακίδια δεν μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα της αστεγίας, μπορούσαν όμως να προσφέρουν αξιοπρέπεια και να δώσουν σε κάποιον μια μικρή αφορμή για ελπίδα. Την ίδια φιλοσοφία συμμεριζόταν και ο Τζέφρι Νιούμαν. Πίστευε ότι η πρωτοβουλία τους δεν ήταν μια απλή φιλανθρωπική δράση, αλλά μια οργανωμένη προσπάθεια να καλυφθούν πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων που ζούσαν στον δρόμο.
Τα σακίδια περιείχαν τρόφιμα, μάλλινες κάλτσες, μαντηλάκια σώματος, προϊόντα προσωπικής υγιεινής, φακούς με μπαταρίες, ηλιακούς φορτιστές, στυλό και σημειωματάρια. Στη συνέχεια μεταφέρονταν με βαν και διανέμονταν σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη όχι μόνο από υλικά αγαθά αλλά και από ανθρώπινη επαφή.
Το ζευγάρι εκπαίδευε τους εθελοντές όχι μόνο στο τι θα προσφέρουν, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο θα προσεγγίζουν τους ανθρώπους που ζουν στον δρόμο, με σεβασμό, κατανόηση και χωρίς προκαταλήψεις. Η εθελόντρια Κριστίνα Καστάνοβα ανέφερε ότι ο Κόνερ και ο Νιούμαν της έμαθαν πώς να γίνεται καλύτερος άνθρωπος και πώς να επικοινωνεί με ανθρώπους που αντιμετωπίζουν εντελώς διαφορετικές δυσκολίες από τις δικές της. Οι δύο άνδρες γνωρίστηκαν το 2004 και συχνά έλεγαν ότι η κοινή εθελοντική τους δράση έκανε τη σχέση τους ακόμη πιο δυνατή.
Ο Τζέισον Κόνερ είχε σπουδάσει μαγειρική, είχε εργαστεί στον χώρο της εστίασης και ήταν πατέρας δύο παιδιών. Ο Τζέφρι Νιούμαν ήταν ιδρυτικός πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΛΟΑΤΚΙ+ περιοδικού Out. Μιλούσε δημόσια για τη ζωή του με τον HIV, την πορεία της ανάρρωσής του, την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και την πρόληψη των αυτοκτονιών, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων. Ο αδελφός του Νιούμαν, Γκλεν, δήλωσε ότι ο Τζέισον ήταν ο μεγάλος έρωτας της ζωής του αδελφού του και ο άνθρωπος με τον οποίο μοιράστηκε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς του και της κοινωνικής του δράσης. Από την πλευρά του, ο στενός φίλος του Κόνερ, Μάικλ Γκρέι, περιέγραψε τη σχέση τους ως μια βαθιά ένωση δύο ανθρώπων που μοιράζονταν την ίδια αγάπη, τον ίδιο σκοπό και την ίδια αφοσίωση στην προσφορά.
Σήμερα, οι εθελοντές, οι οικογένειες και οι φίλοι τους προσπαθούν να συνεχίσουν το έργο του Backpacks for the Streets, διατηρώντας ζωντανό το όραμα δύο ανθρώπων που πίστευαν ότι η αλληλεγγύη μπορεί να ξεκινήσει από μια απλή ανθρώπινη πράξη.