Η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ, Θεώνη Κουφονικολάκου (ΑΠΕ-ΜΠΕ / Αλέξανδρος Μπελτές)
Κατά κανόνα οι εκπρόσωποι των κομμάτων έχουν ως βασικό καθήκον να μεταφέρουν τη «γραμμή» στα ΜΜΕ και να σηκώνουν το κύριο βάρος της αντιπαράθεσης με τους κομματικούς ανταγωνιστές.
Τα τελευταία χρόνια ο μετασχηματισμός της «μεγάλης πολιτικής» σε μια μορφή τηλεοπτικού θεάματος είχε ως αποτέλεσμα την αναβάθμιση του πολιτικού ρόλου τους. Ωστόσο, μέχρι τώρα οι εκπρόσωποι των κομμάτων δεν αναλάμβαναν ειδικές πολιτικές αποστολές. Αυτόν τον κανόνα φαίνεται να αλλάζει ο Αλέξης Τσίπρας με τους εκπροσώπους της ΕΛΑΣ.
Η πρώτη ανακοίνωση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης μετά την ίδρυσή της αφορούσε τα πρόσωπα των εκπροσώπων του κόμματος.
Εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ ανέλαβε η Θεώνη Κουφονικολάκου και αναπληρωτές εκπρόσωποι οι Κώστας Καρπουχτσής, Γιώργος Μπαλατσούκας, Νίκος Νυφούδης και Άννα Παπαδοπούλου.
Αυτά τα 5 πρόσωπα έχουν πολύ διαφορετικές πολιτικές κι επαγγελματικές διαδρομές. Έχουν όμως 4 κοινά σημεία:
Η λογική των επιλογών του Αλέξη Τσίπρα έχει τρεις προφανείς στοχεύσεις:
Πρώτον, ο Τσίπρας θέλει να δημιουργήσει την εικόνα της ρήξης με το συριζικό παρελθόν. Τα νέα πρόσωπα σηματοδοτούν μια νέα πορεία.
Δεύτερον, επιδιώκει να στείλει το μήνυμα ότι ανταποκρίνεται στο αίτημα της κοινωνίας για ανανέωση του πολιτικού προσωπικού.
Τρίτον, μέσα από το προφίλ των εκπροσώπων της ΕΛΑΣ, ο Τσίπρας θέλει να διαμορφώσει την εικόνα ενός κόμματος που έχει απομακρυνθεί από τα παραδοσιακά αριστερά πρότυπα.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι η Κουφονικολάκου και οι αναπληρωτές εκπρόσωποι έχουν αναλάβει μια ειδική πολιτική αποστολή. Να εκφράσουν δηλαδή το άνοιγμα της ΕΛΑΣ σε πολίτες που στο παρελθόν είτε δεν είχαν ψηφίσει ποτέ ΣΥΡΙΖΑ, είτε τον είχαν ψηφίσει το 2015 και στη συνέχεια απογοητεύτηκαν.
Το σκεπτικό είναι απλό: Η παρουσία στο πλευρό του Τσίπρα, στελεχών που δεν ήταν μέχρι τώρα ΣΥΡΙΖΑ, στέλνει το μήνυμα ότι η ΕΛΑΣ αποτελεί κάτι καινούργιο που μπορούν να προσεγγίσουν οι μη συριζαίοι.
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι οι όλοι εκπρόσωποι παλιότερα ανήκαν σε χώρους τοποθετημένους πιο δεξιά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσε να λεχθεί λοιπόν ότι η επιλογή τους σηματοδοτεί μια προσπάθεια ανοίγματος προς τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και της εν γένει μετριοπαθούς Κεντροαριστεράς.
Ωστόσο, η επιλογή των συγκεκριμένων προσώπων ενέχει δύο ρίσκα.
Το πρώτο ρίσκο αφορά την έλλειψη εμπειρίας στην πολιτική υψηλών απαιτήσεων. Το ερώτημα είναι δηλαδή αν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην επικοινωνιακή «ζούγκλα» των media (social και μη).
Το δεύτερο ρίσκο αφορά τις αντιφάσεις ανάμεσα στη σημερινή πολιτική ένταξη των εκπροσώπων με όσα έχουν πει παλιότερα για τον Αλέξη Τσίπρα. Ήδη η Ομάδα Αλήθειας έχει κάνει σειρά ποστ με παλιότερες δηλώσεις του Νίκου Νυφούδη, οι οποίες ήταν πολύ απαξιωτικές για τον Αλέξη Τσίπρα.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η αρνητική δημοσιότητα κάνει μεγαλύτερη ζημιά από την ωφέλεια που μπορεί να φέρει ένα νέο πρόσωπο.