(EUROKINISSI)
Κάποτε που παρακολουθούσαμε τα καλλιστεία διά τηλεοράσεως, είχε καταντήσει κάτι περίπου ως ανέκδοτο. Καθώς στην πασαρέλα έβγαιναν οι διαγωνιζόμενες και μεταξύ άλλων επιχειρούσαν να πείσουν ότι δεν ήταν μόνο όμορφες, αλλά είχαν και θέσεις για τα προβλήματα της κοινωνίας. Γι΄ αυτό και γινόταν η κλασική ερώτηση, τι εύχεστε για τον κόσμο;
Παγκόσμια ειρήνη έλεγαν οι περισσότερες, όχι γιατί δεν το πίστευαν ή ότι δεν είναι αναγκαίο, αλλά γιατί ήταν μια απάντηση που κούμπωνε σε όλα τα γούστα και κανείς δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει. Ενώ οι ίδιες έδειχναν ευαισθητοποιημένες. Στη συνέχεια προστέθηκε η αγάπη για τον πλανήτη Γη κι άλλα τινά.
Τώρα θα αναρωτηθείτε και δικαίως τι με έπιασε και θυμήθηκα τα καλλιστεία. Έναν… θεσμό μιας άλλης εποχής που τώρα με την αλλαγή της ατζέντας δεν έχει καμία σημασία. Πάντως δεν με έπιασε η νοσταλγία.
Ο λόγος είναι γιατί διαπιστώνω ότι για άλλη μια φορά ετοιμαζόμαστε για καλλιστεία στην πολιτική. Αρχηγοί και στελέχη προβάρουν τις απαντήσεις και τις υποσχέσεις που έχουν την βαρύτητα που είχαν και οι απόψεις για παγκόσμια ειρήνη από τα χείλη των διαγωνιζομένων για την ομορφιά.
Γνώριζαν και γνωρίζαμε ότι σίγουρα η παγκόσμια ειρήνη, δεν είναι θέμα ευχών, ούτε θα μπορούσαν οι διαγωνιζόμενες να την επιβάλλουν και το κυριότερο κανείς δεν θα τους ζητούσε ευθύνες σε περίπτωση που οι πόλεμοι θα συνεχίζονταν. Διαπιστώνω λοιπόν ότι μια σειρά από αρχηγοί παλαιοί και νέοι, υπόσχονται, όχι παγκόσμια ειρήνη, αλλά ότι θα τελειώσουν με τις ανισότητες, οι μισθοί των εργαζομένων θα είναι αξιοπρέπειας, ότι θα φτάνουν όχι για 15 μέρες όπως σήμερα, αλλά για τουλάχιστον 30 και βάλε για να αποταμιεύουν, ότι οι συνταξιούχοι θα πάρουν πίσω αυτά που έχασαν από τα μνημόνια, ότι όλοι θα βρουν σπίτια φτηνά και ευάερα και ευήλια , οι μαθητές θα μπαίνουν στα πανεπιστήμια χωρίς να ταλαιπωρούνται, το ρεύμα θα είναι φτηνό και καθαρό από πλευράς επιβάρυνσης του περιβάλλοντος και άλλα που δεν χωράει το σημερινό σημείωμα να συμπεριλάβει.
Η λίστα που σχηματίζεται όσο πλησιάζουμε στις κάλπες, θα κάνει την παγκόσμια ειρήνη των καλλιστείων, απλή οδοντόκρεμα. Καθώς βέβαια κανείς δεν θα διαφωνεί με αυτά που ακούγονται, το αφήγημα θα αφήνει την φαντασία μας να οργιάζει.
Αλλά όταν φτάνουμε στο διακύβευμα, το πώς θα τα καταφέρουν όλα αυτά, εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Διότι η αριθμητική είναι άτιμο πράγμα. Πάντα πρέπει να βγάζει αποτέλεσμα που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και όχι στις προθέσεις τις οποίες κανενός δεν αμφισβητώ. Ότι θα τα πάρεις από τους έχοντες ή από τα πλούσια ΑΦΜ το ακούω, αλλά θέλω να το δω με χαρτί και μολύβι. Πόσα και από ποιους. Κι αυτό είναι το εύκολο, διότι τα άλλα που θα ήθελα να ρωτήσω τους δι- αγωνιζόμενους για την ψήφο μας είναι δυσκολότερα από το ερώτημα , τι εύχεσαι για τον κόσμο…