(EUROKINISSI)
Τι κάνει ο Σαμαράς; Εμφανίζεται ως ο υπερασπιστής της στρέιτ Δεξιάς που δεν της αρέσει το κοκτέιλ που φτιάχνει ο Κυριάκος με βάση τη Νέα Δημοκρατία αλλά με ισχυρές δόσεις από σημιτικό ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Ο Σαμαράς λέει όμως και κάτι άλλο: Εγώ δεν είμαι απέναντι στη ΝΔ, αλλά απέναντι στον Μητσοτάκη. Δεν στρέφομαι ενάντια στην παράταξη, αλλά θέλω να την ξαναβάλω στην ιστορική κοίτη της.
Η ομιλία της Ρένας Δούρου στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ αμέσως μετά την εκλογή της ως πρόεδρου της ΚΟ του κόμματος, θύμισε ΣΥΡΙΖΑ (ή και… Συνασπισμό) από τα παλιά. Μέχρι και στην προοπτική του δημοκρατικού σοσιαλισμού αναφέρθηκε… Back to the basics που λένε και στο Βουκουρέστι.
Για την ΕΛΑΣ είπε ότι δεν είμαστε το ίδιο, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα της «ανανεωτικής ριζοσπαστικής Αριστεράς», ενώ ο Αλέξης το έχει στρίψει προς το Κέντρο. Αλλά, προσέθεσε, μπορούμε να συμπορευτούμε. Ορισμένοι το εξέλαβαν αυτό ως εξής: Τώρα θα πάμε χώρια και θα κοντράρουμε, αλλά μπορούμε να τα βρούμε στις δεύτερες εκλογές – οπότε ψηφίστε μας για να πάει ο Τσίπρας πιο αριστερά.
Αν το όλο πράγμα σάς θυμίζει Σαμαρά αλλά από τα αριστερά, καλά κάνει και σας το θυμίζει γιατί είναι πάνω-κάτω το ίδιο κόνσεπτ: Το μικρό κόμμα που υπερασπίζεται την παράδοση της παράταξης και προσπαθεί να επαναφέρει στην ιστορική κοίτη της το μεγάλο κόμμα που έχει στρίψει προς το Κέντρο. Η διαφορά είναι ότι η Ρένα δεν έχει με τον Αλέξη την προσωπική κόντρα του Σαμαρά με τον Κυριάκο.
Χτες είδαμε την πρώτη εφαρμογή της γραμμής της Ρένας. Η πρώτη σύγκρουση των εμπροσθοφυλακών δόθηκε στο πεδίο των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, η τομέαρχης Παιδείας της ΕΛΑΣ, Ιωάννα Λαλιώτου, δήλωσε ότι στο πρόγραμμα του κόμματος δεν συμπεριλαμβάνεται η κατάργηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, παρότι η ΕΛΑΣ αντιτίθεται σε αυτά.
Δεν θέλει φοβερές αναλυτικές ικανότητες για να αντιληφθεί ότι με αυτήν τη θέση, το επιτελείο Τσίπρα επιχείρησε ένα θεαματικό άνοιγμα προς το Κέντρο. Η κατάργηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων αποτελούσε μέχρι τώρα εκ των ων ουκ άνευ για τα αριστερά κόμματα.
Αυτήν την παραδοσιακή αριστερή θέση υπερασπίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, τραβώντας μια σαφή διαχωριστική γραμμή με την ΕΛΑΣ. Οι πιο προσεκτικοί διέκριναν ότι η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν περίπου κόπι πέιστ εκείνης της ΝΕΑΡ που είχε προηγηθεί.
Θυμίζω ότι η Ρένα, στην πρώτη δήλωσή της μετά την εκλογή της, έκανε κάλεσμα ενότητας σε όσους έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά το 2023. Από όσα ακούω, ο Γαβριήλ είναι πολύ επιφυλακτικός στο κάλεσμα (για να το πούμε… μαλακά, που λέει και ο Βορίδης). Ωστόσο, μαθαίνω ότι διάφοροι παλιοί φίλοι τα λένε στα τηλέφωνα αυτές τις μέρες.
Το πρώτο ερώτημα είναι λοιπόν αν η Ρένα θα γίνει ο… Σαμαράς του Τσίπρα, δηλαδή αν θα του προκαλέσει φθορά κρατώντας μια γραμμή που συγκινεί το παραδοσιακό συριζικό στράτευμα. Το εγχείρημα δεν είναι καθόλου εύκολο λόγω της μαζικής… μετακόμισης από την Κουμουνδούρου προς την Αμαλίας -εντάξει, δεν είναι και μακριά.
Υπάρχει όμως κι άλλο ερώτημα, ίσως πιο σημαντικό. Τι πραγματικά μπορεί να κόψει ο Σαμαράς από τον Κυριάκο; Και παραπέρα, ποια είναι γενικά η δυναμική των κομμάτων που αναφέρονται στις «ιστορικές κοίτες» των παρατάξεων. Η κουβέντα μέχρι τώρα είναι στη βάση δημοσκοπικών ενδεχομένων – ούτε καν ευρημάτων. Το ερώτημα στο τέλος της ημέρας είναι πάντα ποιος θα γίνει η Ισπανία, δηλαδή ποιος βάζει την μπάλα στο πλεχτό.