EPA/WILL OLIVER
Σε ημιτελικό Μουντιάλ ίσως να μην έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Μια ομάδα να βάζει πρώτη γκολ και στη συνέχεια να εξαφανίζεται από το γήπεδο. Οι παίκτες της Αγγλίας, σαν να μπλόκαραν σωματικά και πνευματικά, έδωσαν την πρωτοβουλία των κινήσεων στην Αργεντινή, περιορίστηκαν στο ένα τρίτο του γηπέδου και αντί για τέσσερα γκολ δέχτηκαν μόλις δυο σε μισή ώρα και επέστρεψαν για άλλη μια φορά σπίτι τους χωρίς το τρόπαιο.
Ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ισπανία φέρνει αντιμέτωπες δύο ομάδες με διαφορετική ποδοσφαιρική φιλοσοφία, αλλά κοινό στόχο την κατάκτηση της κορυφής του κόσμου. Πρόκειται για ένα ζευγάρι που συνδυάζει ποιότητα, τακτική πειθαρχία (ειδικά η Ισπανία) και παίκτες παγκόσμιας κλάσης, στοιχεία που προμηνύουν έναν αγώνα υψηλού επιπέδου.
Η Αργεντινή εξακολουθεί να βασίζεται στην αγωνιστική ένταση και την προσωπικότητα των ποδοσφαιριστών της. Αποτελεί μια ομάδα που μπορεί να αμυνθεί χαμηλά, αλλά και να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη στις γρήγορες μεταβάσεις. Η ανάπτυξή της περνά κυρίως από τον άξονα, με συνεχείς εναλλαγές θέσεων και έντονη πίεση όταν χάνει την κατοχή. Οι παίκτες της, όπως φάνηκε και στον ημιτελικό με την Αγγλία δεν διστάζουν να παίξουν σκληρά στα όρια του αντιαθλητικού για να αναχαιτίσουν τους αντιπάλους τους. Η εμπειρία, η νοοτροπία νικητή και η αποτελεσματικότητα στις κρίσιμες στιγμές αποτελούν τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά της. Σε αυτή τη διοργάνωση, ο Μέσι και οι συμπαίκτες του προκρίνονται από τη μία φάση στην άλλη, κάνοντας ανατροπές είτε στα τελευταία λεπτά είτε στην παράταση.
Στον αντίποδα, η Ισπανία παραμένει πιστή στην κατοχή της μπάλας και στην κυκλοφορία με πολλές κοντινές πάσες. Το σύνολο των «φούριας ρόχας» επιδιώκει να ελέγχει τον ρυθμό, να εξαντλεί την υπομονή του αντιπάλου και να δημιουργεί υπεραριθμίες μέσα από την τεχνική κατάρτιση των ποδοσφαιριστών της. Παράλληλα, η έντονη πίεση ψηλά μετά την απώλεια της μπάλας δυσκολεύει σημαντικά την ανάπτυξη των αντιπάλων. Ο Ρόντρι παίζοντας όπως ο Μπούσκες και ο Τσάβι, ενορχηστρώνει τις επιθέσεις τοποθετημένος μπροστά από τους στόπερ. Οι ανακτήσεις της μπάλας σε ελάχιστο χρόνο, δίνουν μεγάλο πλεονέκτημα στο σύνολο που έχει δημιουργήσει ο κόουτς Ντε Λα Φουέντε.
Για την Αργεντινή, κομβικό ρόλο αναμένεται να διαδραματίσουν ο Έντσο Φερνάντες, ο οποίος οργανώνει το παιχνίδι από χαμηλά και προσφέρει ισορροπία στη μεσαία γραμμή, ο Αλέξις Μακ Άλιστερ με την ικανότητά του να συνδέει άμυνα και επίθεση, αλλά και ο Χουλιάν Άλβαρες, που αποτελεί διαρκή απειλή με την κίνησή του χωρίς την μπάλα και την αποτελεσματικότητά του στην περιοχή. Παράλληλα, η αμυντική σταθερότητα του Κριστιάν Ρομέρο θεωρείται καθοριστική απέναντι στην επιθετική κυκλοφορία των Ισπανών.
Η Ισπανία στηρίζεται στην ποιότητα της νέας γενιάς ποδοσφαιριστών της. Ο Οριαθάμπαλ που τυπικά βρίσκεται στην κορυφή της επίθεσης είναι ο πρώτος που ξεκινά ασφυκτικό πρέσινγκ για να ακολουθήσουν οι υπόλοιποι. Ο Ντάνι Όλμο προσφέρει δημιουργία και φαντασία ανάμεσα στις γραμμές, ενώ ο Λαμίν Γιαμάλ μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες με την ταχύτητα, την τεχνική του και τις ατομικές ενέργειες από τα άκρα. Εξίσου σημαντική είναι η συμβολή του Νίκο Γουίλιαμς, ο οποίος, όταν χρησιμοποιείται, δίνει πλάτος και εκρηκτικότητα στην επίθεση.
Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των δύο ομάδων δημιουργούν μια ενδιαφέρουσα τακτική αναμέτρηση. Η Ισπανία θα επιδιώξει να διατηρήσει την κατοχή σε υψηλά ποσοστά, περιορίζοντας τις ευκαιρίες της Αργεντινής να επιτεθεί στον ανοιχτό χώρο.
Αντίθετα, οι Νοτιοαμερικανοί θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν κάθε λάθος στην κυκλοφορία της μπάλας, χτυπώντας γρήγορα στην αντεπίθεση. Ιδιαίτερη σημασία θα έχουν οι προσωπικές μονομαχίες στα άκρα, αλλά και η αποτελεσματικότητα στις στατικές φάσεις, όπου η Αργεντινή παραδοσιακά παρουσιάζεται ιδιαίτερα δυνατή. Εκεί είναι που ο κορυφαίος παίκτης στον κόσμο, ο Λιονέλ Μέσι μπορεί με μια ατομική ενέργεια να κρίνει τον τελικό. Εδώ ίσως έχουμε μια… γενεών. Ο απερχόμενος (39 ετών) Μέσι θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον επερχόμενο (19 ετών) Γιαμάλ…
Παρά τη μεγάλη ιστορία τους στο διεθνές ποδόσφαιρο, οι δύο χώρες δεν έχουν συναντηθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η μοναδική τους αναμέτρηση σε Μουντιάλ σημειώθηκε στη φάση των ομίλων του 1966, στην Αγγλία, με την Αργεντινή να επικρατεί με 2-1. Έκτοτε, οι μεταξύ τους αγώνες περιορίστηκαν σε φιλικές αναμετρήσεις, γεγονός που προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη ιστορική σημασία σε έναν πιθανό τελικό μεταξύ τους.
Η αναμέτρηση θα διεξαχθεί στο MetLife Stadium του Νιου Τζέρσεϊ, γήπεδο που αποτελεί μία από τις πλέον σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Με χωρητικότητα που ξεπερνά τους 82.000 θεατές, αναμένεται να φιλοξενήσει ένα ενθουσιώδες κοινό, δημιουργώντας εντυπωσιακή ατμόσφαιρα σε έναν από τους σημαντικότερους ποδοσφαιρικούς αγώνες του πλανήτη. Πέρα από το καθαρά αγωνιστικό σκέλος, έντονη συζήτηση έχει προκαλέσει η απόφαση της FIFA να διοργανώσει για πρώτη φορά ένα εκτεταμένο μουσικό σόου στο ημίχρονο του τελικού, στα πρότυπα του Super Bowl. Η επιλογή αυτή συνεπάγεται μεγαλύτερη διάρκεια διακοπής από τα παραδοσιακά 15 λεπτά, με στόχο τη δημιουργία ενός τηλεοπτικού υπερθεάματος και την αύξηση των εμπορικών εσόδων.
Η κίνηση αυτή, αν και εξυπηρετεί τις ανάγκες της παγκόσμιας τηλεοπτικής αγοράς και της εμπορικής προβολής του προϊόντος, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ότι υπηρετεί το ίδιο το ποδόσφαιρο. Η μεγάλη διακοπή ενδέχεται να επηρεάσει τον αγωνιστικό ρυθμό, τη φυσική κατάσταση και τη συγκέντρωση των ποδοσφαιριστών, αλλοιώνοντας σε κάποιο βαθμό τις συνθήκες ενός τόσο κρίσιμου αγώνα.
Ο τελικός ενός Μουντιάλ αποτελεί από μόνος του το μεγαλύτερο θέαμα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και δεν έχει ανάγκη από εξωαγωνιστικά στοιχεία για να αποκτήσει λάμψη. Η ουσία του αθλήματος βρίσκεται στην ένταση, στις μονομαχίες, στις στιγμές που γράφουν ιστορία μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου και όχι σε μια προσπάθεια μετατροπής του κορυφαίου ποδοσφαιρικού γεγονότος σε τηλεοπτικό υπερθέαμα.
Οι πρωταγωνιστές οφείλουν να είναι οι ποδοσφαιριστές και όχι η σκηνή του ημιχρόνου, γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό που μένει στη μνήμη των φιλάθλων είναι οι μεγάλες φάσεις, τα γκολ οι σπουδαίοι παίκτες και ο νέος παγκόσμιος πρωταθλητής. Σε ένα Μουντιάλ που το μουτζούρωσαν οι παρεμβάσεις Τραμπ και η απληστία του Ινφαντίνο, προσδοκούμε έναν τελικό με πρωταγωνιστή τον ποδόσφαιρο.