(ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΕΡΒΕΡΙΔΗΣ / ΜΟΤΙΟΝ ΤΕΑΜ)
Ο δοτός (από τον Βαγγέλη Λιόλιο) πρόεδρος της μειοψηφίας στην ΕΣΚΑΣΕ παραιτήθηκε. Σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να υποδυθεί τον ρόλο του Κρεούζη, ανακάλυψε εχθρούς και αποκάλυψε σκηνικά τρόμου και βίας. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Το μόνο κοινό με την ταινία που άφησε εποχή στον ελληνικό κινηματογράφο, είναι πως ο Ηλίας Μπουρμάς αποτυπώνει απολύτως τον τίτλο της: Ορατότης μηδέν.
Η ΕΣΚΑΣΕ -η Ένωση της Στερεάς Ελλάδας- ήταν μια από τις τρεις (οι άλλες ήταν η ΕΣΚΑΝΑ, με τον αείμνηστο Κίμωνα Γκιουλιστάνη και η Ένωση της Χαλκιδικής) που δεν υποτάχθηκαν στα «θέλω» του Βαγγέλη Λιόλιου. Μπορεί ο κ. Μπουρμάς να εκλέχθηκε, με τις πλάτες της Φανής Παπαθωμά και τις ευλογίες του προέδρου της ΕΟΚ, μπορεί να αξιοποίησε στο έπακρο την κουμπαριά που είχε με τον Περιφερειάρχη, Φάνη Σπανό, αλλά δεν κέρδισε ποτέ την εμπιστοσύνη των σωματείων.
Για να πάρετε μια μικρή γεύση, καθώς όλα όσα περιγράφουμε περνούσαν κάτω από τα ραντάρ, ο κ. Μπουρμάς ήταν υπεύθυνος στον τομέα του Τουρισμού στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Όταν απέτυχε να εκλεγεί, τον διαδέχθηκε η κ. Παπαθωμά, η οποία όμως τον πήρε στο γραφείο της ως ειδικό σύμβουλο. Και φυσικά τον στήριξε ανοιχτά στις εκλογές τής ΕΣΚΑΣΕ.
Ο Ηλίας Μπουρμάς με τη στήριξη της Περιφέρειας και του Λιόλιου απέτυχε να εκλέξει τους συμβούλους που ήθελε. Το… σκορ 6-5 σε βάρος του σήμανε ότι ήταν πρόεδρος δίχως ισχυρή εκλογική βάση. Ισοσκέλισε το πρόβλημα με τις απανωτές παρεμβάσεις τού προέδρου της ΕΟΚ.
Στην πρώτη συνάντηση με το νέο Δ.Σ. της ΕΣΚΑΣΕ ο Λιόλιος απαίτησε την παραίτηση του Φλώτσιου, έδωσε εντολή για τις θέσεις στο συμβούλιο. Οι… αντάρτες έκαναν του κεφαλιού τους, όντας πλειοψηφία και πλέον χρησιμοποιήθηκε βαρύς οπλισμός. Κλήση σε απολογία από την Επιτροπή Δεοντολογίας κι επιβολή της ΚΕΔ/ΕΣΚΑΣΕ από την ΕΟΚ.
Όπως συνέβη και με την ΚΕΔ/ΕΟΚ, το ΑΣΕΑΔ ακύρωσε την απόφαση έκτρωμα του Λιόλιου, η οποία ουσιαστικά καταργούσε την ΕΣΚΑΣΕ. Αυτά ήταν ένα από τα χαστούκια, με τον Ηλία Μπουρμά να σφυρίζει αδιάφορος, λες κι αφορούσε την Ένωση της Κουάλα Λουμπούρ κι όχι αυτή της οποίας καμώνονταν ότι προεδρεύει.
Επόμενη πίστα ήταν ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ένωσης. Μόνο που αυτό εξέθετε καθημερινά τον Μπουρμά. Αλλά είπαμε, σφύριζε αδιάφορα. Μέχρι χθες. Τι άλλαξε; Όταν καταρρέει η αντιπροσωπεία τα παραρτήματα πέφτουν. Όταν βυθίζεται το πλοίο (ο αείμνηστος Νίκος Κούρκουλος σε ρόλο Κρεούζη, που λέγαμε) την κοπανάνε τα ποντίκια.
Είθισται ο καπετάνιος να πέφτει τελευταίος στη θάλασσα, αλλά πότε ήταν καπετάνιος ο Μπουρμάς; Άλλωστε, αν ήταν καπετάνιος δεν θα χρειάζονταν τον Λιόλιο για να εκλεγεί, θα είχε άποψη για τα της Ένωσης και κυρίως θα την προστάτευε. Στην ανακοίνωσή του εμφανίστηκε κάτι σαν… χριστιανός σε ρωμαϊκή αρένα, που είχε απέναντι του λιοντάρια. Χαμένος από χέρι ήταν εξ ορισμού. Μας είπε τι τράβηξε (α να χαθείς, με συγκίνησες), αλλά δεν μας είπε τι έκανε για την ΕΣΚΑΣΕ.
Γιατί δεν το είπε; Όχι από μετριοφροσύνη, αλλά επειδή δεν έκανε τίποτα. Μα δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Α, ψέματα. Έκανε κάτι πολύ σημαντικό: Αποδέχθηκε -αν δεν καθοδήγησε- να δηλώσουν κώλυμα και οι 72 κριτές, όταν τους ζητήθηκε να συμμετέχουν στο All Star Game της ΟΣΕΚΑ, του μπάσκετ με αμαξίδιο.
Δήλωσαν κώλυμα επειδή η εκδήλωση γίνονταν στο κλειστό τού Διστόμου, γήπεδο το οποίο δεν εγκρίνει ο Λιόλιος, επειδή αποτελεί έδρα του Εθνικού Λιβαδειάς.
Βλέπετε, ο Νίκος Καφρίτσας ήταν δραστήριος (υπερβολικά) στις εκλογές της Ένωσης, όπου ο Μπουρμάς μειοψήφησε. Αδιαφόρησε ο ευαίσθητος κατά τα άλλα πρόεδρος, που ένα τόσο σπουδαίο event, ενταγμένο στις εκδηλώσεις μνήμης για τη σφαγή τού Διστόμου, θα τινάζονταν στον αέρα.
Από μόνη της η παραίτηση Μπουρμά είναι στα όρια του αδιάφορου. Άργησε κιόλας. Αυτό που έχει αξία είναι πως το σύστημα Λιόλιου καταρρέει. Άρχισαν να ηχούν οι καμπάνες και τρυπάνε τ’ αυτιά του προέδρου και των ανθρώπων του. Σύντομα θα αλλάξουν τόνο και θα χτυπούν πανηγυρικά για την απελευθέρωση του χώρου.
Αντί επιλόγου: Εμείς -ως μπάσκετ- ξεμπερδέψαμε με τον Μπουρμά. Άντε να δούμε αυτός πώς θα ξεμπερδέψει γιατί τα… χειρότερα (για τον Ηλία) έπονται.