(KLODIAN LATO / EUROKINISSI)
Aκούω ότι ο Μουσταφά Φαλ έδωσε εξετάσεις πολιτογράφησης και πρόκειται να πάρει σύντομα την ελληνική υπηκοότητα και δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω. Μπράβο στο (θεόρατο) παλικάρι και σε καλή μεριά η νέου τύπου αστυνομική ταυτότητα που θα αποκτήσει, ακόμα πιο μπράβο του αν μπήκε στην ουρά μαζί με εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες που -όπως κάποτε η φαμίλια Αντετοκούνμπο- παραμένουν φαντάσματα στο περιθώριο της νεοελληνικής κοινωνίας.
Ωστόσο, δυσκολεύομαι να τον φανταστώ βυθισμένο στην εγκυκλοπαιδική μελέτη και αφοσιωμένο στα μαθήματα ελληνικής γλώσσας. Διότι, όταν η ξενοφοβική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αποφάσισε να ορθώσει θεσμικό φραγμό ώστε να μπλοκάρει τη δήθεν «αντικατάσταση πληθυσμού», την οποία τόσο τρέμουν οι νοικοκυραίοι ψηφοφόροι της, καθιέρωσε μία διαδικασία φτιαγμένη ακριβώς για να οδηγεί τους υποψηφίους σε αποτυχία.
Σύμφωνα με την προκήρυξη των Εξετάσεων Ιθαγένειας, οι οποίες για φέτος προγραμματίστηκαν να γίνουν στις 26 Νοεμβρίου, αξιολογείται η επάρκεια στην ελληνική γλώσσα (κατανόηση, παραγωγή λόγου), καθώς και σε θέματα γεωγραφίας, ελληνικής ιστορίας, πολιτισμού και θεσμών του πολιτεύματος.
Η κλίμακα βαθμολόγησης είναι από 0 έως 100. Για την επιτυχία απαιτούνται τουλάχιστον 70 βαθμοί συνολικά, με ελάχιστο όριο τους 40 βαθμούς στη γλώσσα και τους 20 στα υπόλοιπα γνωστικά πεδία. Ο περυσινός μέσος βαθμός όσων εξετάστηκαν ήταν 59 με άριστα το εκατό.
Πάει να πει, ότι για να περάσει κάποιος πρέπει να μιλάει ικανοποιητικά τα ελληνικά και να γνωρίζει τις απαντήσεις στα SOS των άλλων τομέων. Ευτυχώς για τους υποψήφιους, υπάρχει και Τράπεζα Θεμάτων, όπου υποτίθεται ότι περιλαμβάνονται όλες οι πιθανές ερωτήσεις, μαζί με τις απαντήσεις. Όποιος ξέρει να παπαγαλίζει, περνάει τις εξετάσεις. Καλωσορίσατε στις πατροπαράδοτες αρχές της νεοελληνικής παιδείας.
Αν μη τι άλλο, αποφεύγονται έτσι τα τερατουργήματα των πρώτων χρόνων, τύπου: «Ποιος συμπρωταγωνιστούσε με τη Βουγιουκλάκη στη Μανταλένα;» και «Σε ποια ομάδα ολοκλήρωσε την καριέρα του ο Νίκος Αναστόπουλος;»
Κάθισα για πλάκα στο θρανίο και υπέβαλα τον εαυτό μου στην βάσανο των εξετάσεων, αντλώντας το ερωτηματολόγιο από σχετικά αφιερώματα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Παρ’ όλο που δεν είμαι ούτε ανιστόρητος, ούτε αγεωγράφητος, ούτε απολιτίκ, ούτε ανελλήνιστος, κατόρθωσα να απαντήσω σωστά μόνο στις 13 από τις 20 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής του σχετικού τεστ.
Το «Συνοπτικό Βιβλίο Πληροφοριών» με ρώτησε (μέσω δημοσιεύματος της Lifo) τα εξής εκπληκτικά:
Μη γελάτε, αγαπητοί μου φίλοι. Δεν είναι αστείο, αλλά τραγικό. Ναι, αυτές -κι άλλες παρόμοιες- είναι οι ερωτήσεις που ο Αμπντούλ, η Αϊσέ και ο Μουσταφά καλούνται να απαντήσουν για να γίνουν Έλληνες, ακόμη κι αν ζουν εδώ διακόσια χρόνια, που λέει ο λόγος. Πότε ίδρυσε ο Κάσσανδρος τη Θεσσαλονίκη και σε τι γλώσσα κελαηδάνε οι κορμοράνοι της Κερκίνης. Και πάλι καλά να λέμε, που δεν έχει και τίποτε Θρησκευτικά για να τρελαθούμε τελείως.
Εγώ με απόλυτη-απόλυτη σιγουριά γνωρίζω καμιά δεκαριά απαντήσεις από τις παραπάνω είκοσι, και αυτό επειδή συμβαίνει να είμαι πολύ καλός στη γεωγραφία. Ποιες εξετάσεις, ποια ιθαγένεια, ποιο διαβατήριο και ποιο ελληνικό κράτος; Τι να την κάνει μωρέ κάνεις την πολιτογράφηση σε μία κοινωνία που σε ονειρεύεται πνιγμένο στον πάτο της θάλασσας;
Για τους πιο ανυπόμονους και ισχυρόν μέσον έχοντες, υπάρχει και το «μονοπάτι πολυτελείας», μέσα από το οποίο έγινε συνέλληνας προ τριετίας ένας άλλος μπασκετμπολίστας, από χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μάλιστα, ο Αμερικανός Τόμας Γουόκαπ. Γιατί; Επειδή, λέει, «αγαπάει την Ελλάδα και θέλει να ζήσει για πάντα εδώ». Και για να παίξει στη ρημάδα την Εθνική μπάσκετ.
Ο Γουόκαπ έβαλε την πρώτη υπογραφή, ο Λιόλιος τη δεύτερη, ο Βορίδης την τρίτη, η Σακελλαροπούλου την τέταρτη και κάπως έτσι ο αθλητής απέκτησε γαλάζιο διαβατήριο αριστίνδην. Μέσα από τη διαδικασία που θεσπίστηκε για να τιμήσει φιλέλληνες ακαδημαϊκούς, φιλάνθρωπους αλλοδαπούς όπως οι ψαράδες που έσωσαν κόσμο στο Μάτι, ή άτομα που προσφέρουν στο εθνικό όραμα. Άντε, και τον Τομ Χανκς.
Γιατί; Γιατί έτσι. Καλωσορίσατε στον πλανήτη Ελλάδα, κύριε Αμπντούλ, κυρία Αϊσέ. Καλό μπάσκετ έπρεπε να μάθετε όσο ήσασταν μικροί, όχι γράμματα, τέχνες και τέτοιες αηδίες. Ε, ο Μουσταφά ο Φαλ, που είδε κι έπαθε να αναγνωριστεί ως βέρος Γάλλος στα γκέτο του Παρισιού όπου τον γέννησαν και τον μεγάλωσαν οι Σενεγαλέζοι γονείς του, μπορεί εδώ που τα λέμε να έχει και μια κάποια προτεραιότητα.