Η υπόθεση της ανάθεσης για το λεγόμενο «Mundial 2026 – Social First Event» έχει ήδη περάσει από το επίπεδο της δημοσιογραφικής κριτικής, στο επίπεδο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Δέκα βουλευτές έθεσαν ερώτηση στη Βουλή για την ΕΡΤ, ζητώντας εξηγήσεις από την κυβέρνηση για τη διαδικασία με την οποία εγκρίθηκε η δαπάνη των 623.657 ευρώ πλέον ΦΠΑ, ποσό που με τον συντελεστή 24% φτάνει στα 773.334 ευρώ.
Το ερώτημα είναι εύλογο. Η ΕΡΤ διαθέτει δημοσιογράφους, τεχνικούς, παραγωγούς, ομάδες ψηφιακού περιεχομένου και, κυρίως, έχει ήδη επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για να βρει τα δικαιώματα του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Για ποιο λόγο κρίθηκε μια τόσο ακριβής εξωτερική παραγωγή για περιεχόμενο που σχετίζεται άμεσα με τη διοργάνωση που ήδη μεταδίδει;
Το ζήτημα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον αν αναλογιστεί κανείς ότι στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου υπήρξαν δύο αρνητικές ψήφοι – όπως πάντα, εκείνες των εκπροσώπων των εργαζομένων.
Αν η νέα συζήτηση περιοριζόταν αποκλειστικά στα χρήματα, η ΕΡΤ θα μπορούσε να αντιταχθεί ότι επένδυσε σε μια ψηφιακή στρατηγική στρατηγικής νεανικού κοινού. Όμως το πρόβλημα είναι ότι το ίδιο το περιεχόμενο αρχίζει να δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα.
Ένα από τα βίντεο που εντάχθηκαν στη συγκεκριμένη καμπάνια παρουσιάζει μια γυναίκα που προσπαθεί να καταλάβει το ποδόσφαιρο και άνδρες φίλους που εξηγούν τους βασικούς κανόνες. Το αστείο υποτίθεται ότι βρίσκεται στο γεγονός πως εκείνη, παρά τις εξηγήσεις, συνεχίζει να μην καταλαβαίνει ακόμα και το… οφσάιντ.
Μόνο που βρισκόμαστε στο 2026. Και η ηθοποιός Δανάη Λουκάκη εμφανίζεται ως… άμπαλη στα βίντεο προσπαθώντας, με αποτυχημένο τρόπο, να δημιουργήσει διασκεδαστικό περιεχόμενο.
Άλλωστε, το στερεότυπο της γυναίκας που «δεν σκαμπάζει από μπάλα» έχει ξεπεραστεί εδώ και πολλά χρόνια από την πραγματικότητα. Γυναίκες εργάζονται ως αθλητικές δημοσιογράφοι, αναλύτριες, σχολιάστριες, προπονήτριες, διαιτητές και διοικητικά στελέχη στο ποδόσφαιρο. Εκατομμύρια γυναίκες παρακολουθούν ποδόσφαιρο σε όλο τον κόσμο και η γυναικεία εκδοχή του αθλήματος γνωρίζει μια διαρκή ανάπτυξη.
Αντί λοιπόν η δημόσια τηλεόραση να αξιοποιήσει τη διοργάνωση για να δείξει αυτήν την εξέλιξη, επέλεξε να επαναφέρει ένα αστείο που θα έμοιαζε ξεπερασμένο ακόμα και πριν από χρόνια.
Η ΕΡΤ δεν είναι ένας ιδιωτικός σταθμός που κυνηγά αποκλειστικά την τηλεθέαση, τα κλικ ή τις προβολές. Χρηματοδοτείται από τους πολίτες και λειτουργεί με διαφορετικές ξεχωριστές.
Γι’ αυτό και η συζήτηση γύρω από το συγκεκριμένο περιεχόμενο αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Όταν δαπανώνται σχεδόν 800.000 ευρώ δημόσιου χρήματος για παραγωγή ψηφιακού υλικού, το ελάχιστο που δικαιούνται να απαιτούνται οι πολίτες είναι σύγχρονο περιεχόμενο, δημιουργικό και ποιοτικό. Αντί γι’ αυτό, η δημόσια τηλεόραση βρίσκεται να απολογείται για ένα βίντεο που αναπαράγει προκαταλήψεις, τις υποτίθεται ότι η σύγχρονη κοινωνία έχει αφήσει πίσω της.
Το θέμα πλέον δεν είναι αν το συγκεκριμένο σκετς ήταν αστείο ή αποτυχημένο. Το θέμα είναι ότι μια δαπανηρή παραγωγή που παρουσιάστηκε ως καινοτόμο και «social first» καταφέρνει να συζητηθεί κυρίως για τον σεξισμό της.
Η κοινοβουλευτική ερώτηση, από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ζητά αναλυτικά στοιχεία για τη διαδικασία επιλογής και τον αναλυτικό προϋπολογισμό, θέτοντας ερωτήματα που αξίζουν σαφείς απαντήσεις.