(ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Αν πράγματι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, τότε η αργοπορία του Αντώνη Σαμαρά να ανακοινώσει την ίδρυση ενός νέου κόμματος στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας έχει και ψυχολογικό υπόβαθρο. Στην πολιτική, ωστόσο, όπου το πιάτο εκτός από κρύο, πρέπει να είναι και γεμάτο, ο πρώην πρωθυπουργός καθυστερεί την επίσημη εξαγγελία, καθώς όλα δείχνουν ότι συναρτά σε σημαντικό βαθμό τις τελικές αποφάσεις του και από άλλους παράγοντες.
Κορυφαίος όλων πιθανά να είναι η στάση του Κώστα Καραμανλή, η οποία μπορεί να επηρεάσει την εμβέλεια του νέου εγχειρήματος. Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί βρίσκονται σε έναν άτυπο συντονισμό, ασκούν κριτική, ο καθένας με το ύφος του, στα πεπραγμένα της κυβέρνησης Μητσοτάκη και χρησιμοποιούν παρεμφερή ρητορική, όχι μόνο για τα εθνικά θέματα, αλλά και για διάφορα ταυτοτικά ζητήματα του κόμματος που και οι δύο υπήρξαν Πρόεδροι.
Το τελευταίο διάστημα είναι ορατή η προσπάθεια που καταβάλλουν κυβερνητικά στελέχη – ακόμα κι ο πρωθυπουργός στη χθεσινή συνέντευξή του στον AΝΤ1 επέλεξε να κινηθεί σε αυτή τη γραμμή – να διαφοροποιήσουν τον Καραμανλή από τον Σαμαρά, αν κι απτά αποτελέσματα δεν φαίνεται ακόμη να υπάρχουν. Γνωρίζουν, άλλωστε, ότι αν ο Καραμανλής στηρίξει το εγχείρημα ενός νέου κόμματος με ένταξη σε αυτό προσώπων της επιρροής του, θα πολλαπλασιάσει τις δυνατότητες διείσδυσης του νέου φορέα σε ακροατήρια που παραδοσιακά στηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία. Πόσο μάλλον, αν ο πρώην πρωθυπουργός προβεί και σε δήλωση στήριξης του Αντώνη Σαμαρά…
Τα ακροατήρια αυτά, άλλωστε, που μετακόμισαν μετά το 2023 από τη Νέα Δημοκρατία στην γκρίζα ζώνη της αποχής, αποτελούν και τη βασική δεξαμενή από την οποία ελπίζει ο Αντώνης Σαμαράς να αντλήσει ψηφοφόρους. Ένα νέο κόμμα στα δεξιά της ΝΔ θα επηρεάσει προφανώς το τοπίο και θα ανακατανείμει ψήφους – προκαλώντας ενδεχομένως απώλειες στα κόμματα του Βελόπουλου και της Λατινοπούλου – η κρίσιμη ωστόσο παράμετρος για την εμβέλειά του είναι αν θα καταφέρει να σηκώσει από τον καναπέ Νεοδημοκράτες που έχουν αδρανοποιηθεί και να τους βάλει ξανά στο εκλογικό παιχνίδι.
Υπό μία έννοια, ο Καραμανλής κρατάει το κλειδί για το κόμμα Σαμαρά, καθώς η σχέση του πρώην πρωθυπουργού με αυτά τα κοινά είναι άρρηκτη και διαρκής. Πρόκειται για κάτι που αντιλαμβάνονται όλες οι πλευρές – εξ ου και οι προσπάθειες να εκδηλωθεί δημοσίως υπέρ του νέου φορέα ή να απομακρυνθεί από αυτόν «για το καλό της παράταξης»…
Το τι θα πράξει, το ξέρει μόνο ο ίδιος… Όπως θα έλεγε άλλωστε κι ο θείος του, ιδρυτής της παράταξης, «στην πολιτική υπάρχουν πράγματα τα οποία γίνονται χωρίς να λέγονται, όπως υπάρχουν και πράγματα τα οποία λέγονται χωρίς να γίνονται».