EPA/VNIRO HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES
Μια άγνωστη μέχρι σήμερα κυνηγετική τακτική των ορκών έρχεται στο φως μέσα από νέα επιστημονική μελέτη. Τα μεγαλύτερα δελφίνια του πλανήτη φαίνεται πως συνεργάζονται για να εμβολίζουν με τεράστια ταχύτητα γιγάντια ψάρια, διαλύοντάς τα κυριολεκτικά σε χιλιάδες κομμάτια.
Το εντυπωσιακό αυτό φαινόμενο καταγράφηκε για πρώτη φορά σε βίντεο το 2024 και το 2025 στον Ειρηνικό Ωκεανό του Μεξικού και στον Κόλπο της Καλιφόρνιας. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Frontiers in Ethology, η συμπεριφορά αυτή πιθανότατα αποτελεί μια εξελιγμένη τεχνική κυνηγιού αν και οι ερευνητές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο οι όρκες να το κάνουν απλώς… για διασκέδαση.
Η θαλάσσια βιολόγος Κάθριν Έιρες, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, ήταν η πρώτη που κατέγραψε αυτή τη συμπεριφορά σε υποβρύχιο βίντεο.
«Όταν είδα για πρώτη φορά τι συνέβαινε, δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου», δήλωσε.
Το περιστατικό καταγράφηκε τον Ιούλιο του 2024, όταν η Έιρες πραγματοποιούσε κατάδυση κοντά στις ακτές του Σαν Χοσέ ντελ Κάμπο, στη μεξικανική πολιτεία Μπάχα Καλιφόρνια Σουρ.
Η ίδια είχε παρατηρήσει στο παρελθόν παρόμοια συνεργασία μεταξύ ορκών κατά το κυνήγι φαλαινοκαρχαρία. Ωστόσο, αυτό που συνέβη με το συγκεκριμένο θήραμα ήταν πρωτοφανές.
«Το σοκαριστικό δεν ήταν τόσο ο εμβολισμός, όσο το αποτέλεσμα. Το ψάρι κυριολεκτικά διαλύθηκε μπροστά στα μάτια μας», περιγράφει.
Λίγους μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, ένα δεύτερο βίντεο κατέγραψε ακριβώς την ίδια συμπεριφορά στην ίδια θαλάσσια περιοχή.
Η στρατηγική είναι εντυπωσιακά οργανωμένη.
Μία όρκα πιάνει το τεράστιο ψάρι-ήλιο (Masturus lanceolatus) από την ουρά, ακινητοποιώντας το. Την ίδια στιγμή, μια δεύτερη όρκα επιταχύνει με μεγάλη ταχύτητα προς το μέρος του. Λίγο πριν από τη σύγκρουση, η πρώτη αφήνει το θήραμα και η δεύτερη πέφτει επάνω του με δύναμη που θυμίζει σύγκρουση εμπορικού τρένου με καρπούζι.
Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό: το ψάρι διαλύεται σε εκατοντάδες ή και χιλιάδες κομμάτια, τα οποία παρασύρονται από το νερό. Τα νεαρά μέλη της ομάδας σπεύδουν να τραφούν με τα μικρότερα θραύσματα, ενώ οι ενήλικες καταναλώνουν ό,τι έχει απομείνει.
Το συγκεκριμένο είδος ψαριού-ήλιου συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα οστεώδη ψάρια του πλανήτη.
Μπορεί να φτάσει σε μήκος τα τρία μέτρα και να ζυγίζει πάνω από 1.800 κιλά, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο εντυπωσιακή τη δύναμη της πρόσκρουσης που ασκούν οι όρκες.
Οι επιστήμονες γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες ότι οι όρκες κυνηγούν συνεργατικά, χρησιμοποιώντας πολύπλοκες στρατηγικές ανάλογα με το είδος της λείας τους. Ωστόσο, η συγκεκριμένη τεχνική η διάλυση του θηράματος μέσω ενός ισχυρού εμβολισμού δεν είχε καταγραφεί ποτέ ξανά.
«Δεν έχω ακούσει ποτέ κάτι παρόμοιο», σχολιάζει η Μόνικα Βίλαντ Σιλντς, διευθύντρια του Orca Behavior Institute, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα. «Πρόκειται πραγματικά για μια νέα, επιστημονικά καταγεγραμμένη συμπεριφορά.»
Παρότι η διάλυση του ψαριού διευκολύνει τα μικρότερα μέλη της ομάδας να τραφούν, οι ερευνητές δεν είναι βέβαιοι ότι αυτός είναι ο μοναδικός λόγος της συμπεριφοράς.
Οι όρκες είναι γνωστές για το ότι παίζουν με τα θηράματά τους ακόμη και μετά τον θάνατό τους. Σε άλλους πληθυσμούς έχουν παρατηρηθεί να φορούν νεκρούς σολομούς στο κεφάλι σαν καπέλα, να μεταφέρουν φύκια, να παίζουν με ξύλα που επιπλέουν ή ακόμη και να πετούν στον αέρα δέρματα θαλάσσιων λεόντων.
«Σε πολλές περιπτώσεις δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος λειτουργικός σκοπός πέρα από το παιχνίδι», εξηγεί η Σιλντς.
Η Έιρες παρατήρησε μάλιστα ότι πριν από τον τελικό εμβολισμό οι όρκες είχαν ήδη αφαιρέσει τα εσωτερικά όργανα του ψαριού τα πιο θρεπτικά μέρη του.
«Αυτό υποδηλώνει ότι η διάλυσή του ίσως να μην εξυπηρετούσε πλέον τη διατροφή τους», σημειώνει. «Είναι πιθανό να το έκαναν απλώς για διασκέδαση.»
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η ιδιαίτερα πεπλατυσμένη μορφή του σώματος του συγκεκριμένου ψαριού το καθιστά πιο ευάλωτο σε τέτοιου είδους προσκρούσεις. Αφού αφαιρεθούν τα εσωτερικά όργανα, ο υπόλοιπος ιστός ίσως διαλύεται πολύ πιο εύκολα από ένα τόσο ισχυρό χτύπημα.
Παρ’ όλα αυτά, η υπόθεση αυτή δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.
«Δεν έχουμε παρατηρήσει ανάλογη συμπεριφορά απέναντι σε άλλα είδη ψαριών-ήλιων», τονίζει η Έιρες. «Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν πρόκειται για μια ιδιαιτερότητα της ανατομίας του συγκεκριμένου είδους, για μια εξειδικευμένη τεχνική αυτής της ομάδας ορκών ή για έναν συνδυασμό των δύο.»
Το μόνο βέβαιο είναι ότι οι όρκες συνεχίζουν να εκπλήσσουν τους επιστήμονες, αποκαλύπτοντας διαρκώς νέες πτυχές της εξαιρετικά πολύπλοκης κοινωνικής και κυνηγετικής τους συμπεριφοράς.
Πηγή: CNN