(ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ/EUROKINISSI)
Ειλικρινά δεν ξέρω εάν πρέπει να κλάψω ή να γελάσω με τα όσα συμβαίνουν στον χώρο της κεντροαριστεράς. Την ώρα που το θερμόμετρο ανεβαίνει και κάνει πρόβα καύσωνα, φαίνεται ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν τα πρώτα συμπτώματα θερμοπληξίας. Διότι, αν στον 8ο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη τα δύο κόμματα που θεωρητικά καλύπτουν τον πολιτικό χώρο της κεντροαριστεράς κατηγορούν το ένα το άλλο για το ότι θέλει να συγκυβερνήσει με τη Νέα Δημοκρατία, τότε κάτι δεν έχουν καταλάβει οι ηγεσίες τους.
Δηλαδή, μετά από δύο θητείες κυβέρνησης Μητσοτάκη, αυτό που τους καίει να αναδείξουν είναι ποιος θα είναι το βράδυ των εκλογών εκείνος που θα προσφέρει στον πρωθυπουργό τους βουλευτές που θα χρειάζεται για να σχηματίσει κυβέρνηση και για να συνεχίσει την πολιτική του!
Πραγματικά αναρωτιέμαι εάν οι κ.κ. Τσίπρας και Ανδρουλάκης έχουν καταλάβει έστω και κάτι από αυτά που λένε οι πολίτες που παραδοσιακά ανήκουν στον πολιτικό χώρο που εκπροσωπούν και τους βλέπουν να έχουν ξεκινήσει έναν εμφύλιο χωρίς τέλος.
Και θέλουν, με αυτά που κάνουν, οι ψηφοφόροι να τους πάρουν σοβαρά; Να πάνε δηλαδή στις κάλπες και να ψηφίσουν όχι για το «να φύγει ο Μητσοτάκης», όπως θα έλεγε κάθε σώφρων πολίτης του χώρου τους, αλλά για να επιλέξουν ποιος από τους δύο μπορεί να κυβερνήσει με τον κ. Μητσοτάκη;
Κατά τα άλλα, έχει άδικο ο τελευταίος που υποστηρίζει ότι είναι ο μόνος που μπορεί να κρατήσει το τιμόνι της χώρας και αποτελεί τη μόνη αξιόπιστη πρόταση;
Ο πρωθυπουργός, βλέποντας τι ανταλλάσσουν οι Τσίπρας και Ανδρουλάκης, στο τέλος της ημέρας δικαίως θα τρίβει τα χέρια του. Διότι όσο συνεχίζουν τον καυγά για ένα πουκάμισο αδειανό οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ, εκείνος θα συνεχίζει το αφήγημά του και θα ελπίζει ότι στο τέλος της ημέρας θα κερδίσει το ποσοστό που χρειάζεται για να πάρει την αυτοδυναμία.
Και, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν θα χρειάζεται να επιστρατεύσει πολλά επιχειρήματα παρά μόνο ένα: να δείξει τι λέει ο Ανδρουλάκης για τον Τσίπρα και τι λέει ο Τσίπρας για τον Ανδρουλάκη.
Με αυτά τα μυαλά, αμφότεροι πάντως δεν πάνε μακριά. Και από τον Σεπτέμβριο, αντί να περιμένουν τον κ. Μητσοτάκη να κάνει τις εκπλήξεις, ίσως τις δουν οι ίδιοι οι κ.κ. Τσίπρας και Ανδρουλάκης.
Δεν ξέρω αν υποχρεωθούν να σοβαρευτούν, αλλά εκείνο που γνωρίζω είναι ότι ο τόπος και η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία θέλουν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας και όχι τα απομεινάρια μιας στρατηγικής εμφυλίου με μοναδικό αντικείμενο το ποιος θα είναι δεύτερος και καταϊδρωμένος.