Καλός ορειβάτης είναι ο ζωντανός ορειβάτης

Ο κορυφαίος αθλητής του πλανήτη αποχαιρέτησε αυτόν τον μάταιο κόσμο την περασμένη Πέμπτη. Δεν ήταν κάποιος παλαίμαχος γέροντας, αλλά ένας υπεράνθρωπος στο άνθος της ηλικίας του. Δεν πρόκειται να διαβάσετε το όνομά του στα διεθνή πρωτοσέλιδα, αφού δεν ήταν Αμερικανός ούτε Γερμανός ούτε Γάλλος ούτε Ιάπωνας. Γεννήθηκε σε ένα πάμπτωχο χωριό μίας από τις φτωχότερες χώρες της οικουμένης, μεγάλωσε ξυπόλητος («δεν είχαμε λεφτά ούτε για να αγοράσουμε σαγιονάρες») και έσβησε στις παγωμένες ορθοπλαγιές κάποιου απόμακρου βουνού στο Πακιστάν, την Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026. Η επωδός στις αποχαιρετιστήριες αναρτήσεις όσων τον γνώρισαν στις οροσειρές είναι σπαρακτική: «Καλέ μας Νιμσντάι, νομίζαμε ότι είσαι άτρωτος. Μας φαίνεται σαν ψέμα ο χαμός σου».

Και πράγματι, ο μικρομαμωμένος Νίρμαλ Πούρτζα, για τους –πάμπολλους- φίλους Νιμσντάι ή απλά Νιμς, έμοιαζε μεγαλύτερος από τη ζωή, ψηλότερος ακόμα και από το θεόρατο Έβερεστ. «Εξωπραγματικός», όπως έγραψε ένας Έλληνας φίλος του. Όταν ανακοινώθηκαν τα ονοματεπώνυμα των δέκα αγνοούμενων από την τρομακτική χιονοστιβάδα που σάρωσε τις πλαγιές του όρους Μπρόουντ Πικ (8.047 μ.) στην οροσειρά Καρακόραμ, οι περισσότεροι προσπέρασαν τα στριφνά ονόματα των έξι Νεπαλέζων, που όλα μοιάζουν μεταξύ τους, και πήγαν απ’ ευθείας στους ξένους «πελάτες»: την Αμερικανίδα, τον Κινέζο, τον Πακιστανό, την όμορφη κοπέλα από το Ομάν.

Οι μυημένοι, όμως, πάγωσαν. «Δεν είναι δυνατόν», έγραψε κάποιος μύστης κάτω από ένα δημοσίευμα δυτικής ιστοσελίδας στο Instagram. «Στη λίστα που δημοσιεύετε υπάρχει ο καλύτερος ορειβάτης του Κόσμου».

Η αγωνία κορυφώθηκε, αλλά οι προσευχές στους θεούς των βουνών δεν κράτησαν πολύ. Ήταν εξαρχής φανερό, ότι μόνο από θαύμα θα μπορούσε κάποιος να επιβιώσει από το φονικό λευκό τσουνάμι της «Φαρδιάς Κορυφής». Το πτώμα του Νιμς βρέθηκε μισοθαμμένο από τα χιόνια στα 5.700 μ., περίπου ένα κάθετο χιλιόμετρο χαμηλότερα από εκεί όπου έδωσε το τελευταίο του στίγμα μέσω GPS. Δέκα ορειβάτες, δέκα πτώματα. Καλός ορειβάτης είναι ο ζωντανός ορειβάτης, λένε οι κυνικοί και οι ρεαλιστές. Οι αστέρες των Ιμαλαΐων δεν είναι κυνικοί, αλλά ονειροπόλοι. Όπως οι περισσότεροι εκπρόσωποι αυτής της παράξενης ελίτ, ο Νιμς πέθανε πολύ πριν από την ώρα του, από ένα φριχτό ατύχημα στα βουνά.

Για τους δυτικούς η ορειβασία είναι σκληρό και πανάκριβο χόμπι, για τους Νεπαλέζους όμως το βίβερε περικολοζεμέντε του υψομέτρου συμβολίζει τη βιοπάλη. Οι σκληροτράχηλοι Σέρπα, οι άνθρωποι των βουνών, βγάζουν το ψωμί τους ως καθοδηγητές φιλόδοξων ξένων επισκεπτών και ανεβοκατεβαίνουν στις δυσπρόσιτες κορυφές σαν αγριοκάτσικα.

Όταν ο Έντμουντ Χίλαρι πρωτοπάτησε στα 8.848 μ. του Έβερεστ, το μακρινό 1953, είχε δίπλα του έναν Σέρπα με ατσαλένια πνευμόνια, τον Τένζινγκ Νοργκάι. Ο αδικοχαμένος Γιούκτα Σέρπα, που χάθηκε και αυτός στο τρομερό δυστύχημα της περασμένης Πέμπτης, είχε ανέβει στο Έβερεστ 10 φορές. Ο Κιλού Πέμπα Σέρπα, άλλο ένα θύμα της χιονοστιβάδας στο Μπρόουντ Πικ, ήταν μέλος της πρώτης ομάδας που (στο πλευρό του τον Νιμς) κατέκτησε τη δυσοίωνη «πυραμίδα» του Κ2 σε συνθήκες χειμώνα το 2021.

Υπάρχουν στη γη ακριβώς 14 κορυφές που ξεπερνούν τα 8.000 μέτρα, όλες στον οριζόντιο άξονα Ιμαλαΐων-Καρακόραμ στην κεντρική Ασία: Έβερεστ (8.848 μ.), Κ2 (8,611 μ.), Κανγκτσενγιούνγκα (8.586 μ.), Λότσε (8.516 μ.), Μακαλού (8.485 μ.), Τσο Όγιου (8.188 μ.), Νταουλαγκίρι (8.167 μ.), Μανασλού (8.163 μ.), Νάνγκα Πάρμπατ (8.126 μ.), Αναπούρνα Ι (8.091 μ.), Γκάσερμπρουμ Ι (8.080 μ.), Μπρόουντ Πικ (8.047 μ.), Γκάσερμπρουμ ΙΙ (8.035 μ.), Σισαπάνγκμα (8.027 μ.).

Εκεί στα ψηλά και σχεδόν απάτητα, στη λεγόμενη «ζώνη του θανάτου», το οξυγόνο είναι αραιό και η υποξία παίρνει ζωές μέσα σε μερικές ώρες. Για τους περισσότερους ορειβάτες, ακόμα και ένα βήμα στη «στέγη του κόσμου» αποτελεί όνειρο ζωής, αφού η απαιτούμενη αντοχή δοκιμάζει τα ανθρώπινα όρια. Το κακοτράχαλο μονοπάτι προς το Έβερεστ και τα «μικρότερα» αδελφάκια του είναι διάσπαρτο από παγωμένα πτώματα, που θα μείνουν για πάντα άθικτα εκεί ψηλά, θυσία στη «Μητέρα Θεά του Ουρανού», αφού η διακομιδή είναι ανθρωπίνως αδύνατη. Ανάμεσα στα θύματα είναι και μερικοί Έλληνες.

Και όμως, ο τρομερός Νιμς πάτησε «οχτάρες» κορυφές –με ή χωρίς συμπληρωματικό οξυγόνο- συνολικά 57 φορές στη ζωή του! Το ρεκόρ που πέτυχε το 2019, όταν σκαρφάλωσε και στις 14 «οχτάρες» τη μία μετά την άλλη μέσα σε 189 ημέρες, αγγίζει τα όρια του αδιανόητου και έγινε ντοκιμαντέρ από το Netflix: «14 Peaks – Nothing Is Impossible». Ο τραγικός θάνατος βρήκε τον Νιμς πάνω που ολοκλήρωνε τον τρίτο κύκλο των «14 κορυφών» των 8 χιλιάδων μέτρων. Το «χατ τρικ», όπως έλεγε ο ίδιος. Χρειάζονται σελίδες ολόκληρες για να αραδιάσει κανείς όλα τα ουρανομήκη παγκόσμια ρεκόρ που κατέρριψε ο ήρωάς μας, στα δώδεκα χρόνια της δράσης του.