Τα τελευταία χρόνια το Φεστιβάλ Καννών φαίνεται να αγκαλιάζει όλο και περισσότερο τις ταινίες κινουμένων σχεδίων, σε κάποιες περιπτώσεις με ανέλπιστη επιτυχία (όπως οι περσινές πρεμιέρες Arco και Η Μικρή Αμελί, που κατέληξαν να κερδίζουν υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία τους). Αν και καμία ταινία δεν έχει ξαναδιεκδικήσει τον Χρυσό Φοίνικα από το αξέχαστο 2004, όταν ήταν υποψήφιο το Shrek 2, όπως όλα δείχνουν το φεστιβάλ είναι διατεθειμένο να αποτελέσει ουσιαστικό αρωγό στη διάδοση του διεθνούς animation σε τόσο υψηλό επίπεδο.
Για πρώτη φορά φέτος, μια ταινία κινουμένων σχεδίων αποτέλεσε την ταινία έναρξης της Εβδομάδας Κριτικής και στη συνέχεια αγοράστηκε από το Netflix μετά από πόλεμο διαπραγματεύσεων: πρόκειται για το In Waves, που βασίζεται στο αυτοβιογραφικό graphic novel του σέρφερ Έι Τζέι Ντάνγκο και κατασυγκίνησε το κοινό στις προβολές του. Τοποθετημένη στο Λος Άντζελες, η ταινία ακολουθεί ένα ντροπαλό έφηβο που λατρεύει το σκέιτμπορντ και το σχέδιο, και μια παθιασμένη σέρφερ. Το ζευγάρι ερωτεύεται βαθιά και οραματίζεται ένα κοινό μέλλον, μέχρι που εκείνη ξαφνικά αρρωσταίνει. Μαζί ξεπερνούν τις αντιξοότητες μέσα από τη δύναμη της σχέσης τους, την υποστήριξη των φίλων τους και μια κοινή σύνδεση με το σέρφινγκ και τον ωκεανό. Τις φωνές τους δανείζουν η υποψήφια για Όσκαρ Στέφανι Σου (Τα Πάντα Όλα) και ο Γουίλ Σαρπ (The White Lotus).
Συγκίνηση προκάλεσε, όμως, και το Tangles της Καναδέζας Λία Νέλσον, επίσης βασισμένο σε graphic memoir (το Tangles: A Story About Alzheimer’s, My Mother and Me της Σάρα Λίβιτ), με θέμα την επιστροφή μιας κοπέλας στο πατρικό της για να φροντίσει τη μητέρα της που πάσχει από Αλτσχάιμερ. Ταυτόχρονα, είναι και μια queer ιστορία αγάπης και διαγωνίζεται τον άλλο μήνα στο κορυφαίο φεστιβάλ animation του Ανσί στη Γαλλία. Στο φωνητικό καστ συμπεριλαμβάνονται οι Τζούλια Λούι-Ντρέιφους, Άμπι Τζέικομπσον και Σεθ Ρόγκεν — ο τελευταίος μαζί με τη γυναίκα του, Λόρεν Μίλερ Ρόγκεν, αποτελούν και παραγωγούς της ταινίας. Ήταν προσωπική υπόθεση για το ζευγάρι, που είχε δάκρυα στα μάτια όταν χειροκροτήθηκε στην πρεμιέρα, καθώς η μητέρα της Μίλερ Ρόγκεν διαγνώστηκε με πρώιμο Αλτσχάιμερ σε ηλικία μόλις 55 ετών. Οι Ρόγκεν δραστηριοποιούνται έντονα στο χώρο και έχουν ιδρύσει ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό που φροντίζει οικογένειες που έχουν πληγεί από τη νόσο.
Το παρών έδωσε και το αγαπημένο αμερικάνικο στούντιο stop motion, Laika, με μια ειδική παρουσίαση του τρέιλερ της νέας του ταινίας, Wildwood, που ξεκινά με τη θαυμάσια κάρτα “από τα χέρια που δημιούργησαν την Coraline”. Η ταινία, που σκηνοθετεί ο σπουδαίος Τράβις Νάιτ (O Κούμπο και οι Δύο Χορδές), βασίζεται στο νεανικό βιβλίο φαντασίας του Κόλιν Μελόι, ηγέτη του συγκροτήματος The Decemberists, και εικονογράφηση της συζύγου του, Κάρσον Έλις. Αφηγείται την ιστορία ενός κοριτσιού, που περιπλανιέται σε ένα μυστικό και «επικίνδυνα ζωντανό» μαγικό δάσος για να σώσει τον μικρό αδερφό της. Πρέπει να αντιμετωπίσει έναν ανθρωπόμορφο στρατό σκύλων και μια μυστηριώδη μάγισσα που φαίνεται να έχει μεγαλεπήβολες μηχανορραφίες για εκείνη και τον μικρό. Ήδη η απήχηση του τρέιλερ, το οποίο απογειώνεται από τη μουσική των Μ83, είναι τεράστια: μέσα στις πρώτες 24 ώρες, συγκέντρωσε περισσότερες από 115 εκατομμύρια προβολές σε όλες τις πλατφόρμες παγκοσμίως.
Από τις πιο απολαυστικές εμπειρίες του φεστιβάλ ήταν η πρώτη επαφή με το Jim Queen and the Quest for Chloroqueer, που έγινε σε μεταμεσονύκτια προβολή, όπως του αξίζει. Ένα 2D ρετρό animation που χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το κοινό, εξαπολύει στην οθόνη έναν ακαταμάχητο γκέι influencer και έναν twink που αναζητούν μια θεραπεία για μια ασθένεια που κάνει τους γκέι άνδρες ετεροφυλόφιλους.
Jim Queen and the Quest for Chloroqueer
Στην παράλληλη ενότητα Ένα Κάποιο Βλέμμα, ο Λουί Κλισί παρουσίασε το Fallen, για ένα αγόρι που ζει σε μια φάρμα και ανακαλύπτει το πάθος του για τη μουσική. Ο σκηνοθέτης έχει θητεία στην Pixar, όπου δούλεψε ως animator σε ταινίες σαν το Ψηλά στον Ουρανό και το WALL-E. Με εμφανείς επιρροές από το Studio Ghibli, το Lucy Lost του Όλιβερ Κλερ, που επίσης θα διεκδικήσει βραβείο στο Ανσί, παρακολουθεί ένα ορφανό κορίτσι που ζει στην Σικελία στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ξεκινά μια περιπέτεια για να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από τα μυστηριώδη οράματά της. Ισχυρίζεται ότι ένα κορίτσι από τις ΗΠΑ με κάποιο τρόπο επικοινωνεί μαζί της στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Viva Carmen!
Φοβερά ενδιαφέρουσα ήταν και η τεχνική του We Are Aliens, που προβλήθηκε στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών. O ιάπωνας σκηνοθέτης Κοχέι Καντογουάκι χρησιμοποίησε τη μέθοδο της ροτοσκόπησης, κατά την οποία animators ιχνηλατούν πάνω σε live action κάδρα για να διατηρήσουν τη φυσικότητα και το ρεαλισμό των πλάνων, για να αφηγηθεί την ιστορία δύο αγοριών από το δημοτικό μέχρι δεκαετίες μετά. Στην ίδια ενότητα παίχτηκε και το Viva Carmen! του λάτρη των θαυμαστικών Σεμπαστιάν Λόντερμπαχ (του πολυβραβευμένου Chicken For Linda!) που βασίζεται στην όπερα του Ζορζ Μπιζέ, Κάρμεν. Η ενότητα έκλεισε με το Le vertige του γάλλου προβοκάτορα Κουεντίν Ντουπιέ (σόρι που σκοτώνουμε την προφορά), για έναν άντρα που μαθαίνει ότι όλη η ανθρωπότητα ζει σε μια προσομοίωση.