Το σινάφι μας πάει με τους ισχυρούς επιχειρηματίες. Το σκέφτηκα πολλές φορές στο δρόμο που πήρα στη ζωή για να βγάλω το ψωμί μου. Η συναλλαγή βλέπεις. Δαγκώνεις το χέρι που σε ταΐζει; Και κάπως έτσι, όταν ο ήχος της έκρηξης στο εργοστάσιο «Βιολάντα» απλώθηκε ξημέρωμα στην πόλη των Τρικάλων και πριν ο θρήνος πιάσει στασίδι στα σπίτια των θυμάτων που έκλεισαν για πάντα, ίχνη συμπόνιας πασπάλισαν τον κύριο «Βιολάντα» από τα εδραιωμένα στις συνειδήσεις μας ΜΜΕ: «καινοτόμος», «κάτοχος έντεκα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας», «παρήγαγε μπισκότα χωρίς καμινάδες»… Το κοινό κοντεύει να ταυτιστεί. Μα τι του έτυχε του ανθρώπου! Είναι και ο υπουργός, ο Άδωνις που λέει όπου βρει κι όπου σταθεί ότι «δυστυχώς παντού συμβαίνουν εργατικά δυστυχήματα».
Αυτά μέχρι η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η διαρροή προερχόταν από το σύστημα τροφοδοσίας προπανίου του εργοστασίου. Το πόρισμα μιλάει για δύο δεξαμενές τοποθετημένες στον εξωτερικό χώρο, οι οποίες διοχέτευαν το αέριο στους φούρνους μέσω υπόγειων σωληνώσεων, οι οποίες βρίσκονταν θαμμένες σε βάθος περίπου 80 εκατοστών, κάτω από στρώμα ασφάλτου. Και η έρευνα δε σταματά εδώ. Νέες σκαπτικές εργασίες θα ρίξουν φως όχι μόνο στο μέγεθος της έκτασης αλλά και στα αίτια της μη ανίχνευσης της διαρροής.
Το σινάφι ξύπνησε. Το θειάφι αποκάλυψε την πολύμηνη διαρροή υγραερίου και η αγιογραφία του επιχειρηματία σταμάτησε πριν καλά-καλά την εμπεδώσουμε. Οι νεκρές θα μιλήσουν τώρα.
Ζωή καμένη στους 1000ο C
Η Αναστασία, η Σταυρούλα, η Αγάπη, η Βασιλική, η Έλενα… ζεστά ακόμη τα μαξιλάρια τους, όταν τα τηλεοπτικά συνεργεία περνούσαν τα διόδια Αφιδνών για να δώσουν το «ζωντανό πλάνο» στη μάχη της τηλεθέασης. Στο μεταξύ, κι ενώ έφτιαχνες κάτι πρόχειρο για βραδινό, ακούς από τον τηλεοπτικό σου δέκτη έναν νηφάλιο υπουργό Υγείας, τον Άδωνη Γεωργιάδη, να εξαίρει σε ενημερωτικό πάνελ τη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα»: «Ένα από τα πιο σύγχρονα εργοστάσια στην Ελλάδα… με ελέγχους και επίπεδα ασφαλείας… από σοβαρή εταιρία…». Είναι Τετάρτη 27 Ιανουαρίου, ημέρα του δυστυχήματος κι εκείνος τονίζει ότι επί θητείας του ως υπουργός Εργασίας, αλλά και ως υπουργός Ανάπτυξης, επισκεπτόταν συχνά τη μπισκοτοβιομηχανία όπου είχαν γίνει όλοι οι έλεγχοι.
Από χθες όμως (28/01) όταν έγινε η έκτακτη ενημέρωση από την Πυροσβεστική και μάθαμε το πόρισμα-καταπέλτη τα χέρια που χάιδευαν μαζεύτηκαν. Φράσεις όπως «καινοτόμος επιχείρηση» σβήστηκαν δια παντός και στα autocue των βραδινών δελτίων άλλες φράσεις δίνουν το νόημα: «πολύμηνη διαρροή προπανίου», «υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών», «συστηματική αποδυνάμωση του πλαισίου προστασίας της εργασίας» .
Να πω τη γνωστή φράση; Από τύχη ζούμε
Στο μεταξύ το χωνευτήρι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης κοχλάζει: δημοσιογράφοι και δημοσιολογούντες, συνωμοσιολόγοι και φθονεροί γραφιάδες, επίσημα χείλη και αντιεξουσιαστές… Όλοι έχουν κάτι να πουν. Επισήμως καλούνται να τα μιλήσουν κυβέρνηση και αντιπολιτευτικές δυνάμεις. Οι επαγγελματίες πολιτικοί και οι σύμβουλοι επικοινωνίας αυτών ακονίζουν το μυαλό τους.
Φαντάζομαι τη σκηνή: Τα προσωπικά τηλέφωνα του Αδώνιδος χτυπούν ασταμάτητα, οι γραβάτες χορεύουν ποια θα πρωτοφορεθεί, ο Υπουργός Υγείας ρίχνει μια τελευταία φορά στον καθρέφτη. Ποιος θα τον καλέσει στο στούντιο απόψε; Είναι και η άλλη τραγωδία που ξημέρωσε στη Ρουμανία. Θα μιλήσει για τα παιδιά που χάθηκαν στο δραματικό τροχαίο και για εκείνα που σώθηκαν από θαύμα και μεταφέρονται με αεροδιακομηδές του ΕΚΑΒ. Είναι της αρμοδιότητάς του… Αλλά θα τον ρωτήσουν και για τη «Βιολάντα».
Πέμπτη 29 Ιανουαρίου στον Real FM ο ίδιος υπουργός εξανίσταται συνομιλώντας με τον Νίκο Χατζηνικολάου και τον Αντώνη Δελατόλα. «Τυμβωρύχοι»…. , τον ακούω λέει στα γνωστά ντεσιμπέλ του επιτιθέμενος στην αντιπολίτευση που κάνει τη δουλειά της: αναζητά τις ευθύνες της Πολιτείας. Στο μεταξύ κολυμπάω κι εγώ στο διαδίκτυο ψάχνοντας μία παλαιότερη συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη στην ΕΡΤ. Πετυχαίνω τελικά απόσπασμα-διαμαντάκι από τηλεοπτική συνέντευξη αανώστων λοιπών στοιχείων, όπου ο αείμνηστος Έλληνας φιλόσοφος περιγράφει για την καπιταλιστική κοινωνία: «Mόνη αξία που υπάρχει, είναι η ανάπτυξη της παραγωγής και της οικονομίας […] κάντε ο καθένας όπως μπορείτε περισσότερα λεφτά, αρκεί να μην παραβιάζετε δήθεν τους νόμους».
Ακούω την είδηση για το «τελευταίο αντίο» στις εργάτριες της βραδινής βάρδιας. Τι δεν θέλω να ξεχάσω: Να θυμάμαι.
