Η ανακαίνιση ενός διαμερίσματος στην περιοχή της Κυψέλης, από το αρχιτεκτονικό γραφείο Space Dreams, διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η αρχιτεκτονική μπορεί να εξελίσσεται χωρίς να απολέσει την ταυτότητά της. Πρόκειται για ένα διαμέρισμα που φέρει τη σιωπηλή βαρύτητα του παρελθόντος του: μια οικεία τυπολογία της αθηναϊκής πολυκατοικίας, με γενναιόδωρα ύψη ορόφου, σαφή διαμερισματοποίηση των χώρων και μια υλικότητα που έχει φθαρεί ανομοιόμορφα στον χρόνο.
Στον πυρήνα της σχεδιαστικής στρατηγικής βρίσκεται η συνειδητή επιλογή να μην αντικατασταθεί η υπάρχουσα ταυτότητα, αλλά να αναδειχθεί και να επανανοηματοδοτηθεί. Αυτό μεταφράζεται στη διατήρηση βασικών χωρικών ποιοτήτων — όπως το ξύλινο δάπεδο, ο ρυθμός των ανοιγμάτων και η κλίμακα των χώρων — σε συνδυασμό με επιλεκτικές παρεμβάσεις εκεί όπου οι σύγχρονες ανάγκες το καθιστούν αναγκαίο.
Αντί να επιβάλουν μια νέα αρχιτεκτονική γλώσσα, οι αρχιτέκτονες ακολουθούν μια διαδικασία που θεωρούν ουσιαστική: να διαβάσουν, να αποκαλύψουν και τελικά να επαναπροσδιορίσουν τη δομή του χώρου μέσα από ένα σύγχρονο πρίσμα.
Οι χώροι διαβίωσης αντιμετωπίστηκαν ως μια ενιαία ακολουθία, όπου το φως, οι υφές και η επίπλωση διαμορφώνουν ένα χαλαρό αλλά ταυτόχρονα συγκροτημένο οικιακό τοπίο. Το χρώμα και το μοτίβο χρησιμοποιούνται με πρόθεση, κυρίως σε μεταβατικούς χώρους. Η είσοδος, ως ένα σαφώς ορισμένο κατώφλι, εισάγει μια έντονη χρωματική ταυτότητα που αντιπαρατίθεται με την ουδετερότητα των κύριων χώρων.
Οι εντοιχισμένες ξύλινες βιβλιοθήκες αποκαταστάθηκαν και τονίστηκαν, λειτουργώντας ως άγκυρα της αρχικής υλικής ταυτότητας του διαμερίσματος.
Γύρω τους, πιο ήπιες σύγχρονες προσθήκες – ελεύθερα έπιπλα, υφάσματα και επιλεγμένα αντικείμενα – εισάγουν μια αίσθηση ανεπιτήδευτης καθημερινότητας.
Ένα κομβικό σημείο του διαμερίσματος αναπτύσσεται γύρω από την κουζίνα και την τραπεζαρία. Εδώ η παρέμβαση γίνεται πιο εμφανής, παραμένοντας όμως βαθιά σεβαστική.
Η εισαγωγή ήπιων γεωμετριών – καμπύλα ανοίγματα, στρογγυλεμένες ακμές και ενσωματωμένα στοιχεία – μαλακώνει τις μεταβάσεις μεταξύ των χώρων, δημιουργώντας μια ρευστή σύνδεση ανάμεσα στον κοινωνικό πυρήνα του σπιτιού και τις πιο ιδιωτικές του ζώνες.
Η ίδια η κουζίνα λειτουργεί ως ένα ήσυχο υπόβαθρο: λευκά ντουλάπια, μαρμάρινες επιφάνειες και λεπτομέρειες από ορείχαλκο συνθέτουν μια συγκρατημένη παλέτα που αφήνει την καθημερινότητα να πρωταγωνιστήσει.
Τα γεωμετρικά δάπεδα ενισχύουν αυτή τη στιγμή, καθοδηγώντας την κίνηση και σηματοδοτώντας διακριτικά τις αλλαγές στη χρήση. Οι παρεμβάσεις αυτές λειτουργούν λιγότερο ως διακοσμητικές χειρονομίες και περισσότερο ως χωρικά σήματα – ενδείξεις εισόδου, στάσης και μετάβασης.
Στο λουτρό, ο διάλογος παρελθόντος και παρόντος γίνεται πιο απτός. Ένα παλιό έπιπλο επαναχρησιμοποιείται ως νιπτήρας, γεφυρώνοντας τη μνήμη με τη λειτουργικότητα, ενώ σύγχρονα είδη και καθαρές επιφάνειες εξασφαλίζουν άνεση και αντοχή.
Σε όλο το διαμέρισμα, η λεπτομέρεια παίζει καθοριστικό ρόλο. Από την επιλογή διακοπτών και εξαρτημάτων μέχρι τις ενώσεις των υλικών, κάθε στοιχείο αντιμετωπίστηκε ως μέρος μιας ευρύτερης αφήγησης – μιας αφήγησης που δίνει έμφαση στη συνέχεια αντί της αντίθεσης και στην ακρίβεια αντί της υπερβολής.
Το έργο αντανακλά μια ευρύτερη στάση απέναντι στην ανακαίνιση διαμερισμάτων στην Αθήνα. Ο σεβασμός στην αρχιτεκτονική κληρονομιά δεν συνεπάγεται στατική διατήρηση, ούτε νοσταλγική αναπαραγωγή. Αντίθετα, απαιτεί μια προσεκτική διαπραγμάτευση ανάμεσα σε αυτό που υπάρχει και σε αυτό που χρειάζεται – μια προσέγγιση βασισμένη στην παρατήρηση, τη συγκράτηση και τη σαφήνεια.
Μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το γραφείο εδώ
