Μαζί με την απέραντη θλίψη, στο μυαλό μας συνεχίζουν να τριγυρνούν πολλά ερωτήματα: Τι συνέβη με την προσπάθεια αναισθησίας του χιμπατζή; Τι απέγιναν τα ειδικά δίχτυα με τα οποία «επικίνδυνα ζώα» ακινητοποιούνται; Γράφει η Λουίζα Σολομών-Πάντα.
Ζητάμε άνευ όρων χρώμα, glitter και queer απελευθέρωση. Όχι έναν πολύχρωμο καπιταλισμό που θυμάται τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα μία φορά τον χρόνο, όχι ένα χάδι από τους μαυροντυμένους μάτσο συντρόφους.
Με αφορμή την αντίδραση της Demy σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν σκοπεύει να κάνει παιδί, η Ντενίσα-Λυδία Μπαϊρακτάρι γράφει για την καθημερινή πίεση της κοινωνίας σε όσες γυναίκες έχουν περάσει τα τριάντα και δεν έχουν γίνει ακόμα μητέρες.
Στην τραμπάλα της εθνοπατριαρχίας και του συστήματος αστικής δικαιοσύνης, αυτήν τη φορά οι βιαστές και δολοφόνοι της Ελένης καταδικάστηκαν ομόφωνα σε ισόβια κάθειρξη. Τι σημαίνει όμως αυτό; Γράφει η Αναστασία Βαϊτσοπούλου για την «εν μέρει δικαίωση».
«Φοράω μάσκα για να μην τρομάζω τα παιδιά και τους παππούδες», δήλωνε ο Θύμιος, μα οι μόνοι που θα έπρεπε να τρομάζουν είναι εκείνοι που παίρνουν ικανοποίηση εκφοβίζοντας και κακοποιώντας ψυχολογικά ανθρώπους. Γράφει η Λουίζα Σολομών-Πάντα.
Η πρώτη χώρα στην ΕΕ που που θα δίνει άδεια περιόδου στις γυναίκες και τα άτομα με περίοδο, θα προσφέρει δωρεάν σερβιέτες και ταμπόν και θα εξασφαλίζει το δικαίωμα στην άμβλωση -και στις έφηβες, χωρίς γονική συναίνεση. Η Ελλάδα πότε;
Μετά από 3,5 χρόνια που η κοινωνία διψούσε για δικαιοσύνη για την αποτρόπαια δολοφονία τον Σεπτέμβρη του 2018 στη Γλάδστωνος και η υπεράσπιση ζητούσε αλλαγή κατηγορίας, το δικαστήριο αποφάσισε να κλείσει τα μάτια. Γράφει η Αναστασία Βαϊτσοπούλου.
Η γνωστή ανταπόκριση από το κόκκινο χάλι σε μορφή εσωτερικού μονολόγου με λεπτομέρειες για τα ρούχα και καυστικά σχόλια σαν έξτρα δυνατή τυροκαυτερή, για το μεγαλύτερο event μόδας της χρονιάς. «Παραληρεί» ο Γιάννης Τσιούλης.
Η Χαρά έφυγε από τη ζωή τρομοκρατημένη εξαιτίας των πυροτεχνημάτων και των βεγγαλικών, σε ηλικία 5 ετών. Κι ενώ τα διάφορα εκρηκτικά υλικά μπορούν να βλάψουν τα ζώα με πολλούς τρόπους, εμείς επιμένουμε να τους αγνοούμε. Γράφει η Λουίζα Σολομών-Πάντα.
Ένας εσωτερικός διάλογος στα όρια της παραίσθησης, για να μάθετε τα πάντα από το κόκκινο χαλί των Grammys, που γίνονται για να βάλουν κάτι έξτρα στο cv τους οι μουσικοί και πάντα θυμόμαστε για την κακογουστιά τους. Μονολογεί ο Γιάννης Τσιούλης.
Στην αρχή είδε και σοκαρίστηκε - στην πορεία βαρέθηκε και σώπασε. Τώρα, το πλήθος επανέρχεται ως τιμωρός, μετατρέποντας τον δημόσιο χώρο σε αίθουσα δικαστηρίου για την απόδοση της «λαϊκής δικαιοσύνης». Γράφει η Λουίζα Σολομών-Πάντα.
Ένας εσωτερικός διάλογος, δηλαδή ένας μονόλογος στα όρια της παραίσθησης, για να δείτε και να μάθετε όλες τις πληροφορίες από το κόκκινο χαλί των Oscar, το δεύτερο πιο σημαντικό red carpet της χρονιάς μετά το Met Gala. Μονολογεί ο Γιάννης Τσιούλης.
Μία οικογένεια, τρία νεκρά παιδιά σε τριάντα δύο μήνες. Η είδηση προκάλεσε σοκ και πολλά βασανιστικά ερωτήματα. Η Χριστιάννα Μπαξεβάνη πέρασε ένα ολόκληρο βράδυ σε Space του Twitter «αφιερωμένο» στην υπόθεση που συγκλονίζει την #Πάτρα και όχι μόνο.
Και κάπως έτσι ανακάλυψα ότι τα ζώα μεθάνε σχεδόν όπως και οι άνθρωποι και βρήκα το τέλειο αλκοολούχο τώρα που μποϊκοτάρω τη ρωσική βότκα. Γράφει ο Γιάννης Τσιούλης.
Ο συγγραφέας Φοίβος Οικονομίδης γράφει στην Popaganda για το doomscrolling και την διαρκή ανανέωση δυσάρεστων ειδήσεων, στην οποία έχουμε βυθιστεί τα τελευταία δύο χρόνια.
Ένα κείμενο ενσυναίσθησης από τον Γιάννη Τσιούλη, για τις εμπειρίες των παππούδων του από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το πως μια συζήτηση για μια επικείμενη σύρραξη δεν μπορεί να γίνει με memes στα social media και «κρύες» αναλύσεις στην τηλεόραση.
Υπέρλαμπρη παραγωγή και μπόλικος εκβιασμός στο συναίσθημα. Το θρησκευτικό και όχι μόνο. Η νέα σειρά του Mega σκαρφαλώνει στο 32-33% της τηλεθέασης και μπαίνει δυναμικά, θέλουμε-δε θέλουμε, στο παιχνίδι της θεαματικότητας.
Οι φετινές υποψηφιότητες των κινηματογραφικών βραβείων συνοδεύτηκαν από τον (όχι και τόσο) σοκαριστικό αποκλεισμό της τραγουδίστριας από την κατηγορία της καλύτερης ερμηνείας και με αφορμή αυτό ο Cartoon Dandy βάζει μερικά πράγματα στην θέση τους.
Η Μαριανίνα Κριεζή, η νεράιδα των μαγικών λέξεων, αποφάσισε να μετακομίσει σε άλλο πλανήτη και να σχεδιάσει εκεί το τελευταίο της παραμύθι. Παραμένοντας στην τροχιά της έλξης της, καταγράφουμε κάποιες τελευταίες σκέψεις, μνήμες και αντιδράσεις.
Πολίτες εγκλωβισμένοι χωρίς νερό και φαγητό στα αμάξια τους στην πρωτεύουσα, ο στρατός στους δρόμους, δικηγόροι σε ντελίριο, ινφλουένσερς σε πόλεμο και ο τροβαδούρος που θέλει να κάνει έναν έρωτα όλο τρέλα.
Η Χρύσα Λύκου γράφει για το βράδυ που γράφτηκε ένα κομμάτι ιστορίας στους δρόμους της Αθήνας, τη συγκίνηση, τα συνθήματα καθώς και για το πλακάτ εκείνο που έγραφε: «Είμαστε τυχεροί που οι γυναίκες ζητάνε ισότητα κι όχι εκδίκηση».
Η Μαρία Λούκα γράφει για τον ομαδικό βιασμό του κοριτσιού σε ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης, την αγέλη κακοποιητών και τη δυναμική του #metoo ενάντια σε σχέδια συγκάλυψης.
Με αφορμή τη φασαρία για την παρουσία των μεταναστών στο Σύνταγμα την παραμονή Πρωτοχρονιάς, η Μαρία Λούκα γράφει για τα ρατσιστικά συμφραζόμενα αυτών των αντιδράσεων και την απουσία ενσυναίσθησης
Η Χρύσα Λύκου γράφει για τη σεξουαλική κακοποίση που δέχτηκε η πρώην σύντροφος του παρουσιαστή κι εξηγεί γιατί η εκδικητική πορνογραφία, δεν είναι πορνογραφία.
Θα γύριζες ποτέ να πεις ότι δεν είσαι πλέον φεμινιστής ή αντιφασίστρια; Αναλύουμε μια πολιτική στάση που αντιμετωπίζεται ως μια απλή διατροφική συνήθεια στην καλύτερη ή σαν αλλόκοτο κουσούρι στη χειρότερη.
Όταν οι συνυποψήφιοι του για την ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ έκαναν ένα ομολογουμένως χλιαρό -κάποιοι θα έλεγαν βαρετό- debate, ο πρώην πρωθυπουργός έκατσε με τη νεολαία στο απόλυτα φασαίϊκο spot της πόλης και βρέθηκαμε εκεί για να αφηγηθούμε την εμπειρία μας.
Η Μαρία Λούκα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, σταχυολογεί τις αναγκαίες αλλαγές που πρέπει να υλοποιήσει η Πολιτεία για να μην μετρήσουμε άλλες δολοφονημένες.