Στο Crypto.com Arena του Los Angeles, τα Grammys του 2026 έγιναν λιγότερο «βραβεία» και περισσότερο συλλογικό νευρικό breakdown της ποπ κουλτούρας (απολύτως λογικό με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας).
Ο Trevor Noah υποδέχτηκε για τελευταία φορά κοινό και καλλιτέχνες (ναι, το είπε και το εννοούσε) με εκείνη τη σπάνια ικανότητα να μη γίνεται ο ίδιος το γεγονός, τα πολιτικά pins “ICE OUT” υπήρχαν σε αρκετά ρούχα, πολλοί καλλιτέχνες πήραν θέση απέναντι στον Τραμπ και τον ICE, ο Bad Bunny έγραψε ιστορία, η Cher τα μπέρδεψε όλα και πήγε να φύγει χωρίς να πει το όνομα του νικητή (και όταν το έκανε τελικά είπε λάθος όνομα) και ο Justin Bieber ανέβηκε στη σκηνή με το βρακί.
Το θέμα είναι όμως ότι επιτέλους, οι καλλιτέχνες (οι περισσότεροι) θυμήθηκαν ότι η μουσική ήταν πάντα πολιτική. Τα Grammys είχαν όλα όσα ζητάμε κρυφά από ένα μεγάλο pop event. Μουσική, ιστορία, ανθρωπιά, πολιτική στάση και λίγο «τι είδαμε μόλις τώρα;» για να έχουμε λόγο να τα συζητάμε μέχρι να έρθουν τα επόμενα.
Bruno Mars ©EPA/CHRIS TORRES
Tyler, The Creator ©EPA/CHRIS TORRES
Lola Young ©EPA/CHRIS TORRES
Sabrina Carpenter ©EPA/CHRIS TORRES
Raphael Saadiq, Lauryn Hill ©EPA/CHRIS TORRES
Trevor Noah ©EPA/JILL CONNELLY
BEST: F*ck Nicki Minaj
Φυσικά το γεγονός ότι η Nicki Minaj στηρίζει τον Τραμπ σαν ερωτοχτυπημένο κοριτσάκι στην Α’ Δημοτικού, δεν έμεινε ασχολίαστο. Από τον Trevor Noah μέχρι τον Billy Porter, τα σχόλια ήταν κανονικά χαστούκια.
BEST: Bad Bunny και Kendrick Lamar
Το μεγάλο highlight ήταν το Άλμπουμ της χρονιάς. Ο Bad Bunny πήρε το κορυφαίο βραβείο για το Debí Tirar Más Fotos. Είναι ο πρώτος ισπανόφωνος δίσκος που κερδίζει τη συγκεκριμένη κατηγορία και ο “Bonito” το παρέλαβε τρομερά συγκινημένος, μίλησε κυρίως στα ισπανικά και αφιέρωσε το βραβείο σε όσους αναγκάστηκαν να φύγουν από την πατρίδα τους για να κυνηγήσουν τη ζωή τους. Πήρε κι άλλα Grammys (ανάμεσά τους και το Best Música Urbana Album), αλλά αυτά που είπε ήταν ακόμα πιο σημαντικά, αφού “χτύπησε” κατευθείαν πάνω στο πολιτικό νεύρο της στιγμής, με ένα μεγαλοπρεπέστατο “ICE Out”. Ο Kendrick Lamar από την άλλη, μάζεψε πέντε βραβεία και κράτησε τον αέρα του τύπου «δεν έχω πολλά να πω, τα λέει η μουσική».
BEST: “ICE OUT”
Δεν ξέρω αν ήταν η συγκυρία ή αν απλώς το show αποφάσισε να μη φοβηθεί, αλλά η βραδιά είχε καθαρό πολιτικό στίγμα. Το “ICE OUT” εμφανίστηκε σε pins στο red carpet, σε αναφορές, σε speeches.
Η Billie Eilish πήρε το Song of the Year για το “Wildflower” και έβγαλε έναν λόγο που ήταν σύντομος, κοφτερός και to the point. Είπε αυτό που ήθελε να πει, χωρίς να το ντύσει με PR φιογκάκια. Ξεκίνησε με το: “No one is illegal on stolen land” και έκλεισε με το: “Fuck ICE”. Η αίθουσα χειροκρότησε με μεγάλη χαρά την απόφαση να μην παριστάνουμε ότι όλα είναι οκέι.
Η Olivia Dean κέρδισε το βραβείο Best New Artist και το δέχτηκε όπως έπρεπε. Με συγκίνηση, με καθαρότητα και με την υπενθύμιση ότι είναι «εγγονή μεταναστών» και ότι αυτή η γενναιότητα αξίζει να γιορτάζεται.
BEST/AWKWARD (ταυτόχρονα): Cher
Αν υπάρχει κάτι που τα μεγάλα shows θα έπρεπε να έχουν ως κανόνα είναι ότι την κατηγορία Lifetime Achievement δεν την πετάς στο τέλος (συνήθως είναι και μεγάλοι άνθρωποι οι πρωταγωνιστές, θέλουν να πάνε σπίτι τους μία λογική ώρα ξεκούραστοι). Η Cher εμφανίστηκε, πήγε να κάνει το δικό της (με το attitude «ευχαριστώ, γεια σας, έχω πράγματα να κάνω, είμαι η Cher»), και η παραγωγή έντρομη σε mood “τρέχουμε, τρέχουμε, τρέχουμε” την τράβηξε πίσω για να παρουσιάσει το Record of the Year.
Αλλά δεν τελείωσε εκεί. Μετά ήρθε η στιγμή που θα μείνει για πάντα στα αποσπάσματα του «αγαπώ live TV». Η Cher είπε κάτι σαν «And the Grammy goes to… Luther Vankdross!» ενώ στην πραγματικότητα το βραβείο πήγε στο “Luther” των Kendrick Lamar & SZA. Το οποίο, οκ, έχει λογική-ονειρική σύνδεση (το κομμάτι δανείζεται/αναφέρεται στον Luther Vandross), αλλά εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να άνοιξε μια τρύπα στον χρόνο: ο Luther Vandross βγήκε για λίγο στη σκηνή των Grammys σαν φάντασμα-σούπερσταρ, και όλοι αναφωνήσαμε «Ευχαριστώ το σύμπαν που υπάρχετε».
BEST: Tributes
Η βραδιά είχε κορυφαίες μουσικές στιγμές, αλλά το In Memoriam ήταν το κομμάτι που σου θυμίζει ότι η ποπ κουλτούρα δεν είναι μόνο glitter. Η Ms. Lauryn Hill τίμησε τη Roberta Flack και τον D’Angelo, με συμμετοχές/παρουσίες-βαριά ονόματα. Ήταν ένα medley-γέφυρα από γενιά σε γενιά και από επιρροή σε επιρροή.
Ο Ozzy Osbourne τιμήθηκε με το “War Pigs” ερμηνευμένο από ένα all-star σχήμα (Post Malone, Slash, Duff McKagan, Chad Smith, Andrew Watt) που έμοιαζε με παιδικό όνειρο κάποιου που μεγάλωσε ανάμεσα σε Black Sabbath, Guns N’ Roses Red Hot Chili Peppers και το σύγχρονο pop multiverse του Post Malone. Και ήταν αυτό που έπρεπε, πιστό και δυνατό. Υπήρξε και tribute του Bruce Springsteen στον Brian Wilson. Ένα από εκείνα τα μικρά κομμάτια που δεν χρειάζονται υπερ-παραγωγή. Μερικές σωστές φράσεις, σωστό βάρος, σωστή σιωπή από κάτω.
WORST/BEST: Justin Bieber
Ο Justin Bieber επέστρεψε στη σκηνή των Grammys και διάλεξε να το κάνει… με το εσώρουχο. Performance του “Yukon” με κιθάρα, loop pedal, σχεδόν γυμνός (boxers και κάλτσες) σε μια στιγμή που ήταν ταυτόχρονα όμορφη (γιατί ήταν ευάλωτη, stripped-down, μουσική) και αδιανόητα περίεργη, σε φάση «τι ζούμε»; Και βέβαια το internet έκανε αυτό που κάνει πάντα. Παρατήρησε κάθε λεπτομέρεια, μέχρι το νέο του back tattoo που πολλοί θεώρησαν πως μοιάζει με την Hailey Bieber.
WORST: Chappell Roan vs teleprompter
Η Chappell Roan τα κατάφερε πάλι! Πάλεψε με το teleprompter ενώ παρουσίαζε το βραβείο Best New Artist (ναι, πάλι). Ήταν εκείνο το pause, το squint, το «διάβασέ το, κορίτσι μου, σε παρακαλώ» που σε κάνει να νιώθεις συμπόνια και ετεροντροπή ταυτόχρονα. Ας πάει και το παλιάμπελο, καλύτερα να δούμε την εντυπωσιακή της εμφάνιση στο κόκκινο χαλί.
Chappell Roan ©EPA/JILL CONNELLY
WORST: Jelly Roll
Ο Jelly Roll πήρε Best Contemporary Country Album και έκανε speech που ξεκίνησε σαν ευχαριστήριο και πήγε προς εκκλησία, με δάκρυ, με «Jesus is for everybody», με αναφορές αυτοκτονίας και πίστης. Η ένταση του ήταν τέτοια που έμοιαζε λιγότερο με acceptance και περισσότερο με κήρυγμα που έτυχε να μεταδίδεται από CBS.
BONUS AWKWARD: Miley Cyrus, Lady Gaga
Η Lady Gaga κέρδισε Best Pop Vocal Album για το Mayhem και, ως συνήθως, είχε λόγια-μήνυμα για τις γυναίκες στη μουσική βιομηχανία και τη δημιουργική επιμονή. Κι έπειτα, το internet αποφάσισε ότι το B-plot της βραδιάς είναι το «γιατί η Miley Cyrus δεν χειροκρότησε αρκετά;». Υπάρχουν πλάνα/στιγμές που κάποιοι τα διάβασαν ως shade. Τίποτα από αυτά δεν αποδεικνύει πρόθεση, αλλά αποδεικνύει κάτι άλλο, ότι το κοινό πλέον βλέπει τα βραβεία σαν reality λεπτομερειών, όπου ένα βλέμμα γίνεται αφήγημα.
Lady Gaga ©EPA/CHRIS TORRES
ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΧΑΡΑ
Ο Yungblud (το αγόρι μου) πήρε το πρώτο του Grammy για τη ζωντανή του εμφάνιση με το “Changes” στο Farewell Concert για τον Ozzy Osbourne. Γιούπι! Τι θα γίνει θα τον φέρετε στην Ελλάδα φέτος; Ήρεμα το λέω.
Yungblud ©EPA/CHRIS TORRES
