KLODIAN LATO / EUROKINISSI
Παίκτες ήρθαν, μια ντουζίνα ως τώρα (ναι, συμπεριλαμβάνονται και οι επιστροφές Κάρμο, Φορτούνη, γιατί αυτοί δεν πληρώθηκαν, δεν υπέγραψαν νέα συμβόλαια;), όπως και παίκτες έφυγαν.
Έπονται, επιβεβλημένες δίχως άλλο, νέες αποχωρήσεις, αφού παίρνει κι άλλο το… φιλτράρισμα, όπως αποκαλύφθηκε περίτρανα (μαζί με πολλά άλλα) το βράδυ της Τρίτης.
• Λόγου χάρη, ο Ελ Κααμπί, με Ταρέμι και Γιάρεμτσουκ -εξυπακούεται πως τον Κλέιτον σκοπίμως δεν τον αναφέρω καν για τις βλέψεις της ομάδας…- στην πόρτα της εξόδου, αν δεν αποκτηθεί ‘βαρβάτος’ φορ είναι σαν την καλαμιά στον πάγκο.
• Στους πλάγιους μπακ, -εκεί είναι που ο… πόνος είναι έντονος- και πολύ φοβάμαι, όχι μονάχα αριστερά όπου απέμεινε ο ανεπαρκής Μπρούνο και (καιρός ήταν) βρέθηκε ομάδα να πληρώσει σχεδόν τα λεφτά που είχαν δοθεί για να αγοραστεί ο Ορτέγκα, αλλά και δεξιά όπου αποκτήθηκαν δύο ποδοσφαιριστές και δεν αποκλείω να αλλάξει τελικά άποψη στην πορεία και να ξαναγυρίσει ο προπονητής στην αμυντική του θέση τον Ροντινέι, μιας και ο Βραζιλιάνος πρέπει ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα για να αγωνίζεται, οπουδήποτε, οποτεδήποτε, οσοδήποτε και να αρχίζει η 11άδα από εκείνον.
Last year coach: όταν το “αυτούς ξέρω” γίνεται ταβάνι
Δεν λέει κανείς, τιμή και δόξα στον «Ρόντι», πολύ και σημαντική η πολυετής προσφορά και συμμετοχή του στην ομάδα, στο ευρωπαϊκό τρόπαιο και στους εγχώριους τίτλους, το δέσιμο του με την ερυθρόλευκη, τον κόσμο, την πατρίδα μας, ωστόσο τα χρόνια κυλούν και το βιολογικό-βιομετρικό ρολόι ‘ρετάρει’ αναπόφευκτα.
Το ίδιο ισχύει για κάποιες ακόμα καταλυτικές μονάδες στον τρόπο παιχνιδιού του Ολυμπιακού κατά το πρόσφατο παρελθόν, όπως ο Τσικίνιο, ο Ντάνι Γκαρθία (έστω ‘καταλύτης’ κι αυτός στην κρίση του Βάσκου τεχνικού), ίσως να… αποτολμήσω να ξεστομίσω μέχρι και το όνομα του Αγιούμπ. Τα χρόνια περνούν και για εκείνον κι όσο κι αν οι μεγάλοι σκόρερ όπως είναι αυτός πέραν αμφιβολίας, δεν χάνουν ποτέ την αίσθηση του γκολ, η στατιστική αποτελεσματικότητας φθίνει φυσιολογικά.
Κανείς από τους προαναφερθέντες δεν είναι πια κομβικός, κυρίαρχα επιδραστικός για την απόδοση της ομάδας. Σημαντικές μονάδες σαφώς παραμένουν, αναντικατάστατες όμως έχουν πάψει να είναι.
Άρα στην αναγγελία της 11άδας κόντρα στη NEC η μεσαία γραμμή με Γκαρθία (ό,τι μπορεί κάνει), Μουζακίτη (δεν έχει ξεφύγει προς το παρόν από την κοινή διαπίστωση ότι το παιδί ύστερα από το εντυπωσιακό ξεπέταγμα του… είναι σαν να έχει κάνει στάση το ασανσέρ σε όροφο) και Τσικίνιο (ο χειρότερος και των 22 όσο έπαιξε), συν τον Ροντινέι, μας επιβεβαίωνε μονομιάς ότι για τον προπονητή ισχύει πάντα εκείνο το «αυτούς ξέρω, αυτούς εμπιστεύομαι».
Last year coach! Ειδικά από τη στιγμή που έλειπε ο τραυματίας Έσε (ο Αργεντινός είναι όντως κομβικό γρανάζι στην κίνηση της ομάδας στο κέντρο), για όσους βλέπουν αντικειμενικά μπάλα, θα ήταν ευσεβής πόθος αν πίστευαν ότι θα άλλαζε έστω λίγο η εικόνα της περυσινής περιόδου.
Ρεπερτόριο ανάπτυξης χωρίς κάθετη πάσα
Πράγματι στο πρώτο επίσημο ματς της χρονιάς, ο Ολυμπιακός έμοιαζε σαν να το έπιασε από εκεί που το άφησε. Προβληματικός στην ανάπτυξη και στη δημιουργία, αδυναμία πρόκλησης κινδύνων στους Ολλανδούς με κρυφές πάσες από τον άξονα, αναποτελεσματικότητα στην πλαγιοκόπηση και επιχείρηση εντοπισμού Ελ Κααμπί στην περιοχή της Ναϊμέγκεν με σέντρες κυρίως από τα πλάγια. Τα ίδια Παντελάκη μου…
Είναι γεγονός ότι ο Ολυμπιακός στερείται από την προηγούμενη σεζόν κάθετης κίνησης και μεταβίβασης, δημιουργίας και εκτέλεσης από την μεσαία γραμμή, απρόβλεπτης/ευρηματικής ενέργειας από τους μεσοεπιθετικούς του. Το κάθετο ποδόσφαιρο, δηλαδή, απουσιάζει εντελώς από το ‘ρεπερτόριο’ της ανάπτυξης των Πειραιωτών!
Ο μόνος που έδειξε ότι μπορεί να τα υπηρετήσει αυτά είναι ο Ζότα και πως από τους υπάρχοντες του ρόστερ ο Γκουστάβο Σα είναι ο παίκτης που σύμφωνα με το βιογραφικό του για το οποίο τον απέκτησαν οι ερυθρόλευκοι έχει τα προσόντα να προσδώσει πολλά από εκείνα που χρειάζονται οι Πειραιώτες, αγωνιζόμενος πίσω από τον σέντερ φορ. Και, ασφαλώς, ήταν πλήγμα για τον Μεντιλίμπαρ η αναγκαστική αλλαγή του Ρέτσου γιατί ‘κάηκε’ η 5η αλλαγή του η οποία λογικά θα ήταν ο Κώστας Φορτούνης, από τα πόδια του οποίου είμαι πεπεισμένος ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να πάρει πολλά σημαντικά και αποτελεσματικά (σε γκολ), έστω κι αν δεν είναι πλέον ‘βασικούρα’.
Ρόστερ σε μετάβαση, ομάδα σε στασιμότητα
Σε άλλα συμπεράσματα από τον πρώτο προκριματικό στο Champions League για τον Ολυμπιακό:
• Δύο αλήθειες: Η πρώτη έχει να κάνει με την έλλειψη ρυθμού και από τις δύο ομάδες, αλλά ειδικά από την ελληνική καθότι υπολείπεται σε πρόοδο προετοιμασίας καλοκαιριού από την ολλανδική η οποία το Σάββατο μπαίνει στην αφετηρία του πρωταθλήματος της χώρας και η δεύτερη με την κακή διαιτησία του Ισπανού ρέφερι Σάντσεθ ο οποίος αν ειδικά ‘έπαιζε’ κατά τι έδρα μην πω και 50-50, άνετα έδειχνε την άσπρη βούλα στο 11ο στο σπρώξιμο του Τσικίνιο –τι πάει να πει αν είχε πλάτη στην εστία!..
• Το 0-0 δεν είναι απαραίτητα άσχημο αποτέλεσμα για τους ερυθρόλευκους, αρκεί να πάνε την άλλη Τρίτη στη ρεβάνς και να παίξουν όπως πράγματι ξέρουν, ένα καλό τους εκτός έδρας ματς στο Champions League… Θα είναι και μια επιπλέον εβδομάδα προπονήσεων, ευελπιστεί η ομάδα να έχει τον Έσε και μαζί με Ζέλσον, Ζότα και ίσως Γκουστάβο Σα να συγκροτείται η σύνθεση, με βοήθειες του Φορτούνη από τον πάγκο.
• Επιβεβλημένη η απόκτηση ακόμα τεσσάρων παικτών: Δύο χαφ (ο ένας σίγουρα να κάνει πραγματικά τη διαφορά), ενός φορ κρούσης και αριστερού μπακ.
