Αρχικά ήταν η ανάθεση του Παγκοσμίου Κυπέλλου στο Κατάρ το 2022 μεσούσης της ποδοσφαιρικής σεζόν. Ακολούθησε η διεύρυνση της τελικής φάσης των Μουντιάλ από 32 ομάδες σε 48. Πήρε σειρά η ανάθεση σε έξι χώρες, του Μουντιάλ 2030 και εκείνη στη Σαουδική Αραβία το 2034. Ακολούθησε η διεύρυνση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων με 32 ομάδες! Πήρε σειρά η εφεύρεση με το δήθεν βραβείο Ειρήνης στον Ντόναλντ Τραμπ και μετά ήρθαν οι διαμαρτυρίες για την αφωνία της FIFA στον αυταρχισμό των ΗΠΑ απέναντι σε εθνικές ομάδες, διαιτητές, παράγοντες και φιλάθλους με αποκλεισμούς και κάθε λογής «καψόνια».
Φθάσαμε στην απόλυτη ξεδιαντροπιά με την ωμή παρέμβαση Τραμπ για την κόκκινη κάρτα του Μπελογκάν στον πρόεδρο της FIFA και το σβήσιμο αυτής στο άψε-σβήσε από την πειθαρχική επιτροπή. Νέα εκτροπή με τα περίφημα τρίλεπτα ενυδάτωσης των ποδοσφαιριστών και τη γενική κατακραυγή.
Ακολούθως ήρθε η… ιδέα για Μουντιάλ 64 ομάδων κι αφού τελείωσαν όλα αυτά, φθάσαμε στο σημείο, ο απίθανος αυτός πρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας να θέλει να πουλήσει τα δικαιώματα του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε εταιρία συμφερόντων της οικογένειας Κούσνερ (ιδιοκτήτης της είναι ο αδελφός του γαμπρού του Αμερικανού Προέδρου, τι σύμπτωση!) με τον ίδιο να αναλαμβάνει αργότερα CEO της εταιρίας!
Αν δεν καταλάβατε, όλα αυτά αποτελούν μέρος μόνο των πεπραγμένων του ανεκδιήγητου προέδρου της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, που σαν νέος Καίσαρας προσπαθεί να αλώσει το ίδιο το ποδόσφαιρο προς δικό του όφελος και ορισμένων μελλοντικών συνεργατών του, σαν να πρόκειται για την προσωπική του περιουσία.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά να ζητάει τελεσιγραφικά από τα 207 μέλη τη Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας για τα σκοτεινά και μεγαλεπίβολα σχεδία του, να του απαντήσουν μέσα σε 59 ημέρες ότι δέχονται όσα τους πρότεινε, με αντάλλαγμα 20 εκατ. δολάρια ετησίως για κάθε Ομοσπονδία με δήθεν στόχο την ανάπτυξη του αθλήματος…
Προφανώς ο πονηρός Ιταλο-ελβετός παράγοντας πόνταρε στο «ναι» της Αφρικής, της Ασίας και της Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής για να περάσει δια της πλαγίας τα σκοτεινά του σχέδια για το μέλλον του ποδοσφαίρου. Όμως από τη μία υποτίμησε την (οργισμένη) αντίδραση της UEFA και από την άλλη, δεν περίμενε ότι η CONCACAF (η Συνομοσπονδία της Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής) θα ψήφιζε ομόφωνα (42 μέλη) «όχι» στην πρόταση-τελεσίγραφο, από τη στιγμή που μέλη της είναι τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι συνδιοργανωτές του Μουντιάλ 2026, Μεξικό και Καναδάς. Όπως δεν υπολόγιζε και το «όχι» της AFC (της Ασιατικής Συνομοσπονδίας).
Σαν να μη του έφθαναν τα απανωτά «χαστούκια» και ενώ η UEFA απείλησε με ομοφωνία των 52 μελών της, με μποϊκοτάζ το επόμενο Μουντιάλ, ήρθαν και οι εσωτερικές αντιδράσεις με κορυφαία στελέχη στην ιεραρχία της FIFA να αποστασιοποιηθούν εντελώς και να κρεμάνε «στα μανταλάκια» τον πανούργο Ινφαντίνο…
Αποτέλεσμα του φιάσκο, ήταν να προσπαθήσει αρχικά να μαζέψει τα ασυμμάζευτα με ανακοίνωση-ντροπή της FIFA και στη συνέχεια να αναγκαστεί ο ίδιος να κάνει μια μεγαλοπρεπή τούμπα και να πάρει πίσω την ξεδιάντροπη πρόταση του.
Τι μένει; Να παραιτηθεί τώρα, όπως του ζήτησε η UEFA αλλιώς θα κινηθεί να τον παραιτήσει η ίδια!
Ο Ινφαντίνο πάντως, έχει περάσει μια δεκαετία από πολλές κρίσεις μέσα στην FIFA τις περισσότερες από αυτές προκάλεσε ο ίδιος με την πρακτική του «αποφασίζω και διατάσσω» κι έχει καταφέρει να μείνει αλώβητος. Μετά το νέο φιάσκο κανείς δεν γνωρίζει αν θα παραμείνει για πολύ καιρό ακόμα στη θέση του και κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τι «τρικ» μπορεί να σκαρφιστεί πάλι για να ξανακερδίσει ψήφους.
Αλλά ακόμη κι αν όντως η UEFA καταφέρει να τον ρίξει από τη καρέκλα του, κανένα πρόβλημα. Ο κολλητός φίλος του, ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να τον έχει προτείνει για Γ.Γ. του ΟΗΕ κι ένα νέο πεδίο «δόξας» λαμπρό θα ανοιχτεί μπροστά του…
