Στην ΕΠΟ άνοιξαν σαμπάνιες για τις συμφωνίες που έκλεισαν για τα τηλεοπτικά δικαιώματα του Κυπέλλου Ελλάδας και του Super Cup, καθώς και για την ονοματοδοσία τους. Για τα τηλεοπτικά, η νέα συμφωνία θα αποφέρει σχεδόν 300% αύξηση εσόδων (297% για την ακρίβεια) και για την ονοματοδοσία τους κατά 145% σε σχέση με τα προηγούμενα συμβόλαια. Από τις δύο συμφωνίες με τον ΣΚΑΪ (τηλεοπτικά) και τη Superbet (ονοματοδοσία), η ΕΠΟ θα βάλει στο ταμείο της για την προσεχή τριετία 13.140.000 (έναντι 4.220.000 την προηγούμενη τριετία), σπάζοντας κάθε προηγούμενο οικονομικό ρεκόρ! Η διαφορά είναι τεράστια και δείχνει τη δυναμική του ποδοσφαίρου.
Ο Ιούνιος είναι ο μήνας των μεγάλων συμφωνιών για την ΕΠΟ. Αρχές του μήνα είχε ανακοινωθεί η ανανέωση της χορηγικής της συμφωνίας με την Allwyn έως το 2030, με τίμημα-ρεκόρ στα χορηγικά δεδομένα της Ομοσπονδίας που έφτασε τα 6.000.000 ευρώ. Κι αυτή η συμφωνία έκλεισε, παρ’ ό,τι η Εθνική μας Ομάδα είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Συνολικά η ΕΠΟ από τις χορηγίες και τα τηλεοπτικά των διοργανώσεων της θα εισπράττει ετησίως το ποσό των 5,6 εκατ. ευρώ!
Τα λεφτά που «χορεύουν» γύρω από το ποδόσφαιρο είναι πολλά, πάρα πολλά. Το ποδόσφαιρο είναι το μοναδικό ομαδικό άθλημα που… πουλάει στη χώρα μας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο το γεγονός ότι στους αγώνες των πλέι οφ της SL1 τα γήπεδα ήταν σχεδόν γεμάτα.
Στα ύψη είναι ακόμα και τα έσοδα των μικρομεσαίων ομάδων της SL1. Για παράδειγμα ομάδες όπως ο Λεβαδειακός, ο Αστέρας Τρίπολης, ο Παναιτωλικός, η Κηφισιά, ο Πανσερραϊκός έχουν έσοδα σε ετήσια βάση που ξεπερνούν τα 5 εκατ. ευρώ, οπότε με μία λογική διαχείριση, οι πρόεδροι δεν είναι απαραίτητο να βάζουν ούτε ένα ευρώ από την τσέπη τους.
Υπάρχει όμως ένα «αλλά». Οι μεγαλοεπιχειρηματίες που ασχολούνται με τις ποδοσφαιρικές ομάδες ενδιαφέρονται κυρίως για το πώς θα κατακτήσουν τίτλους (και καλά κάνουν), χωρίς να νοιάζονται για τη συνολική πρόοδο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και σε αυτό είναι… λάθος.
Η Super League είναι ένα άκρως ανταγωνιστικό πρωτάθλημα και το επίπεδό της ανέβηκε, χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο. Απλά έτυχε η μία μεγάλη ομάδα να τραβάει την άλλη προς τα πάνω. Τα τελευταία τρία χρόνια το πρωτάθλημα το κατέκτησαν ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ. Όταν το «σήκωσε» ο Δικέφαλος του Βορρά, οι Ερυθρόλευκοι ενίσχυσαν το ρόστερ τους και την επόμενη σεζόν έκοψαν πρώτοι νήμα. Και τη χρονιά που ολοκληρώθηκε, η Ένωση με ενισχυμένο μπάτζετ και σωστές επιλογές, κατέκτησε τον τίτλο. Την επόμενη σεζόν το πρωτάθλημα θα είναι ακόμα πιο ελκυστικό, καθώς στη διεκδίκηση του τίτλου θα μπει και ο Παναθηναϊκός. Ο Γιάννης Αλαφούζος είναι γαλαντόμος στις μεταγραφές και το Τριφύλλι αναμένεται να επιστρέψει δριμύτερο.
Όλα αυτά είναι τα θετικά. Υπάρχουν και τα αρνητικά. Στη Λίγκα, οι βαρόνοι της μπάλας δεν μπορούν να έχουν κοινή γραμμή ούτε στα εμπορικά θέματα. Αν μπορούσαν να συνεργαστούν στα αυτονόητα, τότε ο συνολικός τζίρος του πρωταθλήματος της Super League θα ήταν πολύ μεγαλύτερος. Λεφτά όμως έχουν και δεν ενδιαφέρονται να πλουτίσουν μέσα από το ποδόσφαιρο που είναι ένα «ακριβό σπορ», όπως έλεγε ένας από τους παράγοντες του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού.
Μετά τη λήξη του πρωταθλήματος, συζητήθηκε πρόταση για να γίνει αναδιάρθρωση με αύξηση των ομάδων από 14 σε 16 και κατάργηση των πλέι οφ και των πλέι άουτ. Κι αυτό σε μία περίοδο που το φορμάτ διεξαγωγής της Super League είναι απόλυτα επιτυχημένο. Είναι «εγκληματικό» αν αλλάξει το μοντέλο του πρωταθλήματος, αλλά κάποιοι δεν ενδιαφέρονται για λόγους που δεν είναι ποδοσφαιρικοί.
