Πριν από αρκετό καιρό, είχαμε πει με τη φίλη μου την Ελευθερία να πάρουμε σβάρνα τις μπιραρίες της Αθήνας. Γιατί, ωραία τα στέκια, αλλά καλό είναι να βλέπεις και κάτι διαφορετικό, να εξερευνάς μια νέα γειτονιά και να ανακαλύπτεις νέα spot για ποτό και βόλτες.
Παρόλα αυτά, όταν ανεβοκατεβαίνω καθημερινά στο γραφείο και κανονίζω εξόδους μετά τη δουλειά, η εξάντληση υπερνικά τη δίψα μου για εξερεύνηση. Αυτός είναι και ο λόγος που σχεδόν κάθε φορά καταλήγω να βγαίνω στο κέντρο, προκειμένου να διευκολυνθούν όλοι. Θέλοντας να αποφύγω τα τουριστικά μαγαζιά και όλα τα basic μπαράκια όπου σπάνια βρίσκεις να κάτσεις αν δεν έχεις κάνει κράτηση, συχνά ο δρόμος με βγάζει στο «Tales of Ales».
Η μπίρα είναι πάντα ένα καλό κίνητρο για να βγεις. Εάν δεν συμφωνείτε, μάλλον αυτό το κείμενο δεν είναι για εσάς. Αν, πάλι, αγαπάτε όσο κι εγώ τις μικρές ελληνικές ζυθοποιίες με τα γουστόζικα designs στις ετικέτες, κεχριμπαρένιες IPA, έντονες imperial stout, barley wine και άλλες ιδιαίτερες μπίρες, τότε μια επίσκεψη στο «Tales of Ales» είναι υποχρεωτική και καθόλου μπελαλίδικη, αφού το μαγαζί που εδρεύει εδώ και αρκετά χρόνια στη Μιλτιάδου 19, βρίσκεται μόλις λίγα λεπτά από το Μοναστηράκι.
