Δεν σας κρύβω ότι δεν καταλαβαίνω πάντα τα εστιατόρια με αστέρια Michelin. Μπορεί να σας ακουστεί περίεργο, αλλά πραγματικά, ενώ νιώθω ένα δέος, δεν καταλαβαίνω με τίποτα τις γεύσεις τους.
Στο «The Zillers» ήθελα να πάω γιατί ο chef που έχει αναλάβει τον τελευταίο χρόνο την κουζίνα του είναι ένας μάγειρας που μου έβγαζε μια απίστευτη ταπεινότητα. Να σας αναφέρω ότι, για να αναλάβεις ένα εστιατόριο που είχε πάρει το πρώτο του αστέρι με τον προηγούμενο chef και ουσιαστικά αναλαμβάνεις το πρώτο σου εστιατόριο, χωρίς την καθοδήγηση κάποιου άλλου chef, και λες «θα συνεχίσω την επιτυχία του», συνήθως είτε διέπεσαι από άγνοια κινδύνου είτε είσαι πολύ σίγουρος για τον εαυτό σου.
Ο Βασίλης Ρούσσος, όμως, είναι ένα ταπεινό παιδί, μεγαλωμένο σε μεγάλες σχολές, με πίστη στον εαυτό του. Και τα κατάφερε: όχι μόνο διατήρησε το αστέρι, αλλά εμπλούτισε και με ελληνική νοστιμιά το μενού του.
Μόλις μπεις στο «The Zillers», εκτός από την απίστευτη θέα της Ακρόπολης, βλέπεις μέσα από την ανοιχτή κουζίνα το μελίσσι νεολαίας που υπάρχει σε αυτήν. Δεν νομίζω, όπως τους έβλεπα, να ήταν πάνω από 25 ετών. Τρομερά μαγειρικά νιάτα. Πιστεύω πως κάποια από αυτά τα παιδιά, σε λίγα χρόνια, όχι μόνο θα μάθουμε το όνομά τους, αλλά θα ξεχωρίζουν και για τα πιάτα που θα δημιουργούν. Μαέστρος, βέβαια, ήταν ο Βασίλης Ρούσσος.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Διαβάστε περισσότερα στο exodos
