Μια αναδρομή στην Αθήνα της περασμένης δεκαετίας, με αφορμή την υπόσχεση της εποχής, "Athens is the new Berlin", και το αντεστραμμένο graffiti του Cacao Rocks, "Berlin is the new Athens"
Συλλαμβάνω μερικές φορές τον εαυτό μου να ανατρέχει σε γεγονότα που συνέβησαν πριν από μια δεκαετία. Σαν χθες μου φαίνεται το 2016 και όμως από τότε έχουν μεσολαβήσει τόσα πολλά που φαντάζει ταυτόχρονα και πολύ μακρινό. Φέρνω στο μυαλό μου την Αθήνα του 2016 και φυσικά τη ζωή μου και τις αναμνήσεις μου μέσα σε αυτήν. Η Αθήνα την εποχή εκείνη είχε χτυπηθεί αλύπητα για συναπτά έτη από την οικονομική κρίση και αυτό είχε αφήσει το αποτύπωμά του στην πόλη. Ταυτόχρονα, όμως, άρχισε να προσελκύει και το ενδιαφέρον ανθρώπων του εξωτερικού που έβλεπαν στην Αθήνα μια πόλη οικονομικά προσιτή που δίνει πολλά ερεθίσματα στους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Το σλόγκαν “Athens is the new Berlin” που επικρατούσε τότε υπονοούσε με μια κάπως φιλόδοξη σύγκριση πως η Αθήνα όπως και το Βερολίνο αποτελούσε ένα φιλόξενο καταφύγιο για ανήσυχα και καλλιτεχνικά πνεύματα.
Το graffiti του Cacao Rocks κατά κόσμον Ιάσονα Μέγκουλα που βρίσκεται εδώ και αρκετά χρόνια στο Μοναστηράκι «παίζει» με το σλόγκαν αυτό της εποχής αλλάζοντας τους ρόλους. “Berlin is the new Athens”, λέει κάπως σκωπτικά, και η θέασή του σήμερα με βάζει σε αρκετές σκέψεις. Η Αθήνα δεν έγινε φυσικά το νέο Βερολίνο αλλά ίσως και η σύγκριση να την αδικεί μιας και η Αθήνα θα πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τους δικούς της όρους και τις δικές της συνθήκες. Αυτό όμως που μάλλον δημιούργησε αυτήν την σύγκριση ήταν ένας αυθορμητισμός της πόλης που αν μη τι άλλο την έκανε γοητευτική στα μάτια των ξένων, μια αίσθηση που αποκόμισα κι εγώ για το Βερολίνο όταν είχα την χαρά να το επισκεφτώ το 2016.
