EPA/ABEDIN TAHERKENAREH
Ο πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράν μπορεί να φτάνει σε ακόμα ένα σημείο καμπής. Μετά την κατάρρευση μιας εκεχειρίας τριών μηνών, οι δύο πλευρές επέστρεψαν στις μάχες αυτόν τον μήνα, αλλά με λίγα σημάδια ότι κάποια αποκτά πραγματικά στρατηγικό πλεονέκτημα.
Με τον πόλεμο σε ένα τέλμα, η κύρια κίνηση που φαίνεται να συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι η μειούμενη υποστήριξη μεταξύ των λίγων υποστηρικτών της σύγκρουσης στις ΗΠΑ. Και παρόλο που οι αμερικανικές επιχειρήσεις βρίσκονται «σε αναστολή», όπως δήλωσε στο CNN μια πηγή του Υπουργείου Άμυνας το Σαββατοκύριακο, μετά από σχεδόν δύο συνεχόμενες εβδομάδες νυχτερινών πληγμάτων, η κυβέρνηση Τραμπ έχει τακτικά φλερτάρει με την κλιμάκωση.
Τι θα συμβεί λοιπόν στη συνέχεια; Ακολουθούν ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα.
Ακόμη και εκείνοι που αρχικά δεν άσκησαν κριτική στον πόλεμο αρχίζουν να αναρωτιούνται δημόσια πόσο μπορεί να διαρκέσει.
Η παρουσιάστρια του Fox News, Λόρα Ίνγκραχαμ, δήλωσε την περασμένη Δευτέρα το βράδυ ότι «ο χρόνος μετράει αντίστροφα για τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ για να βγει από αυτόν τον πόλεμο πριν οι ψηφοφόροι προσέλθουν στις κάλπες. Αυτό κάνει πολλούς Ρεπουμπλικάνους νευρικούς… Οι Ρεπουμπλικάνοι δεν μπορούν να αφήσουν αυτό να γίνει μια ατελείωτη απόσπαση προσοχής, ειδικά αν θέλουν να κερδίσουν τον Νοέμβριο».
Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Μάικ Τζόνσον, υποστήριξε τη σημασία του πολέμου την Τρίτη, προσθέτοντας: «Τώρα πρέπει να το τελειώσουμε».
Ο γερουσιαστής Μπιλ Κάσιντι της Λουιζιάνα, εν τω μεταξύ, δήλωσε στο CNN την Κυριακή ότι «κατά τη γνώμη μου, ο πρόεδρος είχε την ευκαιρία να επιτύχει τους αρχικούς στόχους, με τους οποίους συμφωνούσα, για να το τερματίσει. Αυτό δεν έχει συμβεί μέχρι στιγμής».
Αλλά δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος καλός τρόπος για τον Τραμπ να το τερματίσει αυτή τη στιγμή. Το Ιράν δεν φάνηκε να ενδιαφέρεται ούτε για μια αρκετά ευνοϊκή συμφωνία ειρήνης (το μνημόνιο συνεννόησης) και τα νέα πλήγματα και οι απειλές του Τραμπ δεν φαίνεται να έχουν εκφοβίσει τη χώρα.
Είναι αυτοί οι ρεπουμπλικάνοι έτοιμοι να πιέσουν τον Τραμπ να αποχωρήσει εάν δεν υπάρξει πυρηνική συμφωνία; Τι θα γίνει εάν το Ιράν συνεχίσει να ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ; Το τελευταίο, ειδικότερα, θα ήταν μια μεγάλη απώλεια που θα ήταν δύσκολο να παρουσιαστεί ως οτιδήποτε άλλο. Έτσι, εάν εξέχοντες Ρεπουμπλικάνοι υποδηλώσουν ότι είναι καιρός να αποχωρήσουν ανεξάρτητα από μια συμφωνία, ή με το ζήτημα των στενών να παραμένει άλυτο, αυτό σημαίνει απλά ότι τρομοκρατούνται από την πολιτική αυτού του θέματος.
Ο Τραμπ, από την πλευρά του, επέμεινε ξανά την Τρίτη ότι οι ενδιάμεσες εκλογές «δεν θα έχουν καμία επίδραση σε εμένα».
Ο Τραμπ έχει καταστήσει απολύτως σαφές ότι ανησυχεί ότι οι πρώτοι θάνατοι Αμερικανών στρατιωτών στον πόλεμο από τον Μάρτιο — έχουν σημειωθεί τέσσερις από τότε που ξανάρχισαν τα τακτικά πλήγματα — θα μπορούσαν να βλάψουν περαιτέρω τη λαϊκή υποστήριξη.
Αφενός, συνεχίζει να συγκρίνει ευνοϊκά τον αριθμό των νεκρών (επί του παρόντος 18 Αμερικανοί στρατιωτικοί) με προηγούμενους πολέμους που είχαν πολύ υψηλότερο απολογισμό. Και αφετέρου, συνεχίζει να ισχυρίζεται — χωρίς αποδείξεις — ότι οι πεσόντες στρατιώτες και οι οικογένειές τους υποστήριξαν την πολεμική προσπάθεια. (Τουλάχιστον ένα μέλος οικογένειας έχει πει κάτι διαφορετικό.)
Τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει καλός λόγος για το φαινομενικό άγχος του προέδρου.
Μια δημοσκόπηση της Reuters-Ipsos τον Μάρτιο έδειξε ότι το 42% των Ρεπουμπλικανών και το 53% των ανεξάρτητων ψηφοφόρων δήλωσαν ότι ο θάνατος ή ο τραυματισμός Αμερικανών στρατιωτών στη Μέση Ανατολή θα τους έκανε πιο πιθανό να αντιταχθούν στον πόλεμο.
Το Πεντάγωνο ενημέρωσε ήσυχα τη βάση δεδομένων των απωλειών το Σαββατοκύριακο, καταγράφοντας περισσότερους από 140 επιπλέον τραυματίες, φτάνοντας το σύνολο σε περισσότερους από 600.
Ακόμη και ένας μικρότερος αριθμός νεκρών σε σύγκριση με προηγούμενους πολέμους θα μπορούσε να έχει δυσανάλογο αντίκτυπο. Αυτό συμβαίνει επειδή οι Αμερικανοί έχουν σε μεγάλο βαθμό στραφεί κατά αυτού του πολέμου ακόμη και κατά τη διάρκεια μηνών στους οποίους δεν υπήρξαν θάνατοι. Άλλωστε, οι αυξανόμενες τιμές της βενζίνης φάνηκαν αρκετά πειστικές.
Και δεδομένου ότι οι Αμερικανοί σε μεγάλο βαθμό δεν φαίνεται να βλέπουν το νόημα του πολέμου ή να περιμένουν ότι θα κάνει κάποιο καλό, το να βλέπουν στρατιώτες να πεθαίνουν ως μέρος του θα μπορούσε να είναι ακόμη πιο δύσκολο να το αποδεχτούν.
Μια γυναίκα περνά μπροστά από μια διαφημιστική πινακίδα κατά των ΗΠΑ και του Τραμπ σε δρόμο της Τεχεράνης, στο Ιράν, στις 27 Ιουλίου 2026. Οι ΗΠΑ και το Ιράν ανέστειλαν τα πλήγματα και τις επιθέσεις αντιποίνων προκειμένου να προωθήσουν διπλωματικές προσπάθειες για τον τερματισμό της σύγκρουσης σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ. EPA/ABEDIN TAHERKENAREH
Ο Τραμπ έχει αντισταθεί σταθερά στην κλιμάκωση μέχρι στιγμής. Αλλά δεδομένου του αυξανόμενου αδιεξόδου, είναι πιθανό αυτός και οι συνεργάτες του να αποφασίσουν ότι είναι η μόνη εναλλακτική σε μια δυνητικά ενοχλητική υποχώρηση.
Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για τον δισταγμό του, φυσικά.
Ο Τραμπ έχει απειλήσει επανειλημμένα να πλήξει τις ιρανικές υποδομές, για παράδειγμα, συμπεριλαμβανομένης της περασμένης εβδομάδας. Αλλά αυτό θα μπορούσε να συνιστά εγκλήματα πολέμου.
Μια άλλη επιλογή είναι να επιχειρήσει να ελέγξει στρατηγικά σημαντικό έδαφος, όπως το νησί Χαργκ ή την περιοχή γύρω από τα Στενά του Ορμούζ — όλα κρίσιμα κέντρα πετρελαίου που συμβάλλουν στην προβληματική οικονομία του Ιράν. Αλλά αυτό πιθανότατα θα απαιτούσε χερσαίες δυνάμεις, τις οποίες μια δημοσκόπηση του CNN τον Μάρτιο έδειξε ότι οι Αμερικανοί αντιτίθενται με ποσοστό 68% έναντι 11%, και συνεπάγεται τον κίνδυνο πολύ περισσότερων αμερικανικών απωλειών και ενός μεγαλύτερου πολέμου.
Ο Τραμπ δήλωσε στο Axios την Πέμπτη ότι εξετάζει επί του παρόντος «μια μαζική επίθεση», την οποία χαρακτήρισε «μεγαλύτερη από ποτέ».
Αλλά έχει κάνει παρόμοια σχόλια πολλές φορές στο παρελθόν, και έχει τακτικά υπαναχωρήσει παρά το γεγονός ότι δεν πέτυχε αυτό που ήθελε από το Ιράν.
Κάποια στιγμή, φαίνεται ότι αυτός και οι συνεργάτες του θα αποφασίσουν ότι οι απειλές δεν λειτουργούν πραγματικά.
Ο Τραμπ ανέστειλε τα πλήγματα το Σαββατοκύριακο, με τον Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη, Μάικλ Βαλτζ, να δηλώνει ότι ο Τραμπ «δίνει χώρο στις συνομιλίες».
Αλλά το CNN και άλλοι ανέφεραν ότι μέρος του λόγου για τον οποίο η κυβέρνηση μπορεί να απέχει από το να κάνει μεγάλη κίνηση είναι ότι ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και ο Πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατηγός Νταν Κέιν, έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με την κλιμάκωση, και ο Κέιν έχει επισημάνει την ανησυχία του για το μέγεθος του αποθέματος αμερικανικών πυρομαχικών.
Μια από τις πιο ανησυχητικές εξελίξεις την περασμένη εβδομάδα ήταν ότι οι Χούθι, οι πληρεξούσιοι του Ιράν στην Υεμένη, ανακοίνωσαν αποκλεισμό των Στενών Μπαμπ ελ-Μάντεμπ και άρχισαν να στοχεύουν σαουδαραβικά πλοία στην Ερυθρά Θάλασσα.
Αυτό λειτουργεί ως μια σημαντική παράκαμψη των Στενών του Ορμούζ, επομένως η παρεμπόδιση της διέλευσης είναι κακή για μια ήδη προβληματική παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Μέχρι την Πέμπτη, το πετρέλαιο ξεπέρασε τα 100 δολάρια το βαρέλι για πρώτη φορά από τον Μάιο. Αυτό συμβαίνει αφού η βενζίνη είχε ήδη ανέβει πάνω από τον μέσο όρο των 4 δολαρίων το γαλόνι στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Και σε κάποιο επίπεδο, η διαπραγματευτική ισχύς του Τραμπ μπορεί να εντοπιστεί άμεσα σε αυτόν τον τελευταίο αριθμό. Στο βαθμό που οι τιμές της βενζίνης αυξηθούν σημαντικά πέραν των 4 δολαρίων το γαλόνι, θα είναι δύσκολο για αυτόν να υποστηρίξει έναν πόλεμο που θα είναι αποδεκτός όχι μόνο από το αμερικανικό κοινό, αλλά και από τους συμμάχους του.
epa13135940 Ένας εργαζόμενος ανεφοδιάζει ένα όχημα σε πρατήριο καυσίμων στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν, στις 27 Ιουλίου 2026. Οι αυξανόμενες τιμές της βενζίνης και του φυσικού αερίου στο Πακιστάν —οι οποίες επηρεάζονται από τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και τις περιφερειακές εντάσεις, συμπεριλαμβανομένης της σύγκρουσης με το Ιράν— έχουν προκαλέσει ανησυχίες για τον πληθωρισμό, με τους καταναλωτές να καλούν την κυβέρνηση να αντικαταστήσει τις καθημερινές αναπροσαρμογές των τιμών των καυσίμων με έναν πιο προβλέψιμο μηχανισμό καθορισμού τιμών. EPA/SOHAIL SHAHZAD
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του Τραμπ αυτή τη στιγμή είναι ότι υποσχέθηκε πράγματα υπερβολικά. Είπε ότι θα δεχόταν μόνο «ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» από το Ιράν και ότι στόχευε να το εμποδίσει να κατασκευάσει πυρηνικό όπλο στο διηνεκές. Μίλησε ακόμη και για τον ιρανικό λαό που θα εξεγειρόταν για να ανατρέψει τους ηγέτες του.
Έχει ήδη μειώσει σημαντικά αυτούς τους στόχους, αν κρίνουμε από τους όρους του τώρα κατεστραμμένου μνημονίου συνεννόησης. Τώρα το ερώτημα είναι αν μπορεί να ικανοποιηθεί με ακόμη λιγότερα μόνο και μόνο για να βγει από τον πόλεμο.
Για παράδειγμα, θα δεχόταν ο Τραμπ ένα απλό άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ χωρίς πυρηνική συμφωνία; Έχει προηγουμένως υποδηλώσει ότι το Ιράν έχει ουσιαστικά αποπυρηνικοποιηθεί και ότι μπορεί απλά να παρακολουθείται από το διάστημα.
(Φυσικά, ο Τραμπ είπε επίσης ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «εξαφανίστηκε» πριν από ένα χρόνο, και παρόλα αυτά πήγε σε πόλεμο.)
Ο Τραμπ έχει επίσης περιστασιακά υποδηλώσει ότι τα Στενά του Ορμούζ δεν είναι πραγματικά πρόβλημα των Ηνωμένων Πολιτειών — ή τουλάχιστον ότι είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για άλλες χώρες. Μήπως θα μπορούσε να σκεφτεί ότι μπορεί απλά να αποσυρθεί και να αναγκάσει άλλους με περισσότερα διακυβεύματα να το αντιμετωπίσουν;
Αυτό θα ήταν φρικτό για τις σχέσεις των ΗΠΑ με άλλες χώρες, αλλά η καλή σχέση με τους συμμάχους γενικά δεν βρίσκεται ψηλά στη λίστα των ανησυχιών του Τραμπ.
Ακόμα φαίνεται ότι το Κογκρέσο που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, το οποίο ήταν πιο εμφανώς ανήσυχο για τις ενδιάμεσες εκλογές, απέχει πολύ από το να διεκδικήσει τη συνταγματική του εξουσία επί του πολέμου. Αλλά έχουν σημειωθεί κάποιες εξελίξεις.
Ένας τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να το κάνει αυτό το Κογκρέσο είναι αρνούμενο ή καθυστερώντας τη χρηματοδότηση του πολέμου. Η Βουλή ψήφισε ένα νομοσχέδιο που περιλάμβανε χρηματοδότηση την περασμένη εβδομάδα, αλλά η τύχη του νομοσχεδίου στη Γερουσία φαίνεται τουλάχιστον αβέβαιη.
Η δεύτερη οδός είναι να συνεχίσει να διεξάγει ψηφοφορίες για τον περιορισμό της εξουσίας του Τραμπ μέσω ψηφισμάτων για τις πολεμικές εξουσίες. Η Βουλή ψήφισε υπέρ αυτού για δεύτερη φορά την Πέμπτη, και η Γερουσία, που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους, το έχει ψηφίσει με αυτόν τον τρόπο μία φορά επίσης.
Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσο έχουν δώσει στον Τραμπ γενικά περιθώριο στον πόλεμο, αλλά η κυβέρνηση παραβιάζει σαφώς τα χρονικά όρια των 60 έως 90 ημερών του Νόμου περί Πολεμικών Εξουσιών — εμπλεκόμενη σε μια παρατεταμένη σύγκρουση και ισχυριζόμενη ότι στην πραγματικότητα ήταν δύο συγκρούσεις λόγω της ενδιάμεσης εκεχειρίας. Και ορισμένοι Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες δείχνουν ότι κουράζονται από τις παράλογες εξηγήσεις.
«Το γεγονός ότι σταματάς έναν πόλεμο και τον ξαναρχίζεις λίγες μέρες αργότερα δεν σημαίνει πραγματικά τίποτα για το Σύνταγμα», δήλωσε η βουλευτής Νάνσι Μέις της Νότιας Καρολίνας στο CNN την περασμένη εβδομάδα.
Η γερουσιαστής Λίζα Μαρκόφσκι της Αλάσκας έκανε παρόμοια σχόλια σε μια ακρόαση την περασμένη εβδομάδα.
Ο Κάσιντι, ο οποίος πρόσφατα άλλαξε ψήφο από την υποστήριξη του περιορισμού των πολεμικών εξουσιών του Τραμπ στο να δώσει περισσότερο χρόνο στον Τραμπ, πρόσθεσε την Κυριακή ότι το Κογκρέσο μπορεί να χρειαστεί να δράσει «σύντομα».
Πηγή: CNN
