Νέα κόμματα: Ξαναμοιράζοντας την τράπουλα

Το παλιό σκηνικό αποσύρεται κι ένα νέο κάνει σταδιακά την εμφάνισή του. Νέα κόμματα ιδρύονται, νέοι παίκτες εισβάλλουν στο προσκήνιο, παλιοί γνώριμοι της πολιτικής επιχειρούν (ή προετοιμάζονται) να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις. Από την επόμενη εβδομάδα και μετά, δύο τουλάχιστον κόμματα θα μετριούνται στις δημοσκοπήσεις όχι ως «δυνητική ψήφος», αλλά ως υπαρκτή επιλογή των πολιτών. Θα συνδιαμορφώνουν με άλλα λόγια το τοπίο και από τους συσχετισμούς που θα αποτυπώνονται, θα κρίνονται οι νέες πολιτικές ισορροπίες και η (προεκλογική) πολιτική διάταξη.

Σε αυτή τη νέα πολιτική γεωγραφία που θα προκύψει, το ενδιαφέρον εστιάζεται και στη δεξιά και στην αριστερή πλευρά του πολιτικού τόξου. Το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού που κάνει πρώτο πρεμιέρα την ερχόμενη Πέμπτη, αναμένεται να αναδιατάξει το σκηνικό, κυρίως, στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Μπορεί σε πρώτο στάδιο το εγχείρημα της πρώην Προέδρου του «Συλλόγου συγγενών θυμάτων Τεμπών» να εκτιμήθηκε ως κίνηση που απευθύνεται στο αντισυστημικό ακροατήριο, οι καταβολές ωστόσο της ίδιας και πολλών συνεργατών της, η ρητορική που χρησιμοποιείται και οι απόψεις που προβάλλονται, πείθουν ότι το νέο κόμμα μεταφέρει συντηρητικό πολιτικό φορτίο.

Αναδιατάξεις αναμένεται να προκαλέσει και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, η ιδρυτική πράξη του οποίου αναμένεται την ερχόμενη Τρίτη. Ο πρώην πρωθυπουργός και η ομάδα του δεν φιλοδοξούν να αποτελέσουν απλά συγκολλητική ύλη για την επανένωση των κατακερματισμένου αριστερού χώρου, αλλά να λειτουργήσουν ως καταλύτης για τη δημιουργία του προοδευτικού πόλου, που θα κοιτάξει στα ίσα τη Νέα Δημοκρατία. Προφανώς, η πρωτοβουλία Τσίπρα προκαλεί την έντονη αντίδραση του ΠΑΣΟΚ, η ηγετική ομάδα του οποίου γνωρίζει ότι αν το νέο κόμμα βρεθεί μπροστά στις δημοσκοπήσεις, τα πράγματα περιπλέκονται.

Το ερώτημα, πάντως, που απασχολεί τα κομματικά επιτελεία όλου του φάσματος, είναι αν οι δύο νέοι πολιτικοί σχηματισμοί, όπως και το κόμμα Σαμαρά που ενδέχεται να δημιουργηθεί, θα ανακατανείμουν απλώς τα υπάρχοντα εκλογικά ακροατήρια ή αν θα καταφέρουν να επαναφέρουν στην κάλπη κοινά, που είτε έχουν πλέον μετακομίσει στην γκρίζα ζώνη της αποχής είτε γεμίζουν τη δεξαμενή των «αναποφάσιστων».

Αν πράγματι το καταφέρουν, τότε η τράπουλα ξαναμοιράζεται και το παιχνίδι ανοίγει… Η νέα πολιτική γεωγραφία δεν κρύβει μόνο γέννες και ωδίνες – ίσως να μας επιφυλάσσει και εκπλήξεις.