H ζήτηση στα AirBnb που έχουν κατακλύσει την Αθήνα ήταν για τον μήνα Μάιο πεσμένη σε ποσοστό 2 τοις εκατό, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Δεν το λέω εγώ, το λέει εταιρεία ανάλυσης που ασχολείται με την αγορά της βραχυχρόνιας μίσθωσης.
Ο απολογισμός θα ήταν καταστροφικός, αν δεν τον είχαν συγκρατήσει δύο τριήμερα: 8-9 Μαΐου (αύξηση 8%) και 21-24 Μαΐου (αύξηση 6%). Η μέση ημερήσια τιμή για διανυκτέρευση σε AirBnb της Αθήνας τον Μάιο ήταν 105 ευρώ, αυξημένη κατά 7 τοις εκατό σε σχέση με πέρυσι. Συγκριτικά φτηνή για τουριστική μεγαλούπολη, όλα τσιμπημένη (120) τα …επίμαχα Σαββατοκύριακα.
Στις 9 Μαΐου έγινε στην Αθήνα η μεγάλη συναυλία των Μetallica, παρθενική για τη φετινή τους περιοδεία. Στις 22-24 Μαΐου, οι τελικοί της Euroleague του μπάσκετ.
«Δικαιώνεται η πρωτοβουλία για ανάληψη του φάιναλ φορ», θα πουν τα λιβανιστήρια του περιφερειάρχη και του δημάρχου. Αλλά δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται στο γυμνό μάτι.
Η αύξηση για το τετραήμερο των αγώνων ήταν υποτυπώδης και πάντως δυσανάλογη με το εξωφρενικό κόστος του φακέλου διεκδίκησης (γύρω στα 20 εκατομμύρια ευρώ). Οι μπασκετικοί τουρίστες από το εξωτερικό –Τουρκία και Ισπανία- δεν ξεπέρασαν τα 1500 άτομα. Οι περισσότεροι Τούρκοι, μάλιστα, επέστρεψαν στη βάση τους μετά την ήττα της Φενέρμπαχτσε από τον Ολυμπιακό στον ημιτελικό, οπότε έμειναν, όλο κι όλο, ένα βράδυ στην Ελλάδα.
Ήταν εξαρχής γνωστό, ότι η συγκεκριμένη διοργάνωση δεν προσκομίζει έσοδα. Ο κουμπαράς από τα πανάκριβα εισιτήρια, τα τηλεοπτικά και διαφημιστικά δικαιώματα καταλήγει εξ ολοκλήρου στις τσέπες των διοργανωτών, οι οποίοι δεν είναι κάποια αθλητική Ομοσπονδία «κοινής ωφελείας», αλλά ένας ιδιωτικός συνεταιρισμός με έδρα την Ισπανία. Το μοναδικό όφελος για την αφεντιά μας, σύμφωνα με τις εξαγγελίες Χαρδαλιά (και Δούκα) θα ήταν, πέρα από τον ολιγοήμερο και σχετικά ασήμαντο τζίρο στην αγορά, «η προβολή της χώρας στο εξωτερικό», ο γνώριμος επαρχιωτισμός που μας δέρνει.
Για ποια προβολή μιλάμε, όμως, όταν η ειδησεογραφία εξαντλήθηκε στο οργανωτικό μπάχαλο και στο όργιο υπεράριθμων θεατών στο ΟΑΚΑ; Χώρια η απερίγραπτη αστυνομοκρατία, χώρια το απειλητικό κλίμα «ή εμείς ή κανείς» που κυριάρχησε μέσα στο γήπεδο. Εάν θέλουμε να είμαστε κυνικοί, γίναμε διεθνώς ρεζίλι, με ελάχιστο αντίκρισμα, κέρατα χωρίς κέρδος. Πιστοί στις συνήθειές μας, επιρρίψαμε τις ευθύνες στους ξένους διοργανωτές. Όλα κι όλα, εμείς ποτέ δεν κάνουμε λάθη και αστοχίες.
«Αποδείξαμε ότι είμαστε ικανοί να φιλοξενήσουμε μεγάλα αθλητικά γεγονότα», δήλωσε ο Νίκος Χαρδαλιάς: «Ενισχύεται η παγκόσμια εικόνα της περιοχής μας». Λες και αποτελεί τίτλο τιμής για έναν διοργανωτή, να μπάσει ανεξέλεγκτα 25 χιλιάδες κόσμο σε μία περικυκλωμένη από αστυνομικούς αρένα, με το εγκληματικό έλλειμμα ασφαλείας που ο υπερπληθυσμός συνεπάγεται. Πόσα θύματα θα θρηνούσαμε, εάν την ώρα του τελικού ξεσπούσε για οποιονδήποτε λόγο πανικός στις εξέδρες;
Όσο για την –όποια- αύξηση στις διανυκτερεύσεις το συγκεκριμένο τριήμερο, αυτή θα πρέπει να αποδοθεί εν μέρει στη συναυλία των Ιron Maiden, η οποία έγινε στο ΟΑΚΑ το Σάββατο 23 Μαΐου, δηλαδή το βράδυ ανάμεσα στους ημιτελικούς και στον τελικό του φάιναλ φορ. Οι Maiden έχουν φανατικό κοινό, που συχνά ταξιδεύει σε γειτονικές χώρες για να παρακολουθήσει τις συναυλίες τους. Όπως και στην περίπτωση των Metallica, η εν Αθήναις συναυλία τους ήταν η εναρκτήρια της φετινής περιοδείας.
Τηρουμένων των αναλογιών, ο καλοκαιρινός συναυλιακός τουρισμός με εμπορικά ονόματα (θυμηθείτε και τους Coldplay του 2025) έχει περισσότερο ψωμάκι από τον αντίστοιχο αθλητικό, αφού το μαγγανοπήγαδο αφορά πολύ περισσότερο κόσμο και δεν σταματάει ποτέ. Και ας μην μοιράζουν κούπες οι δεινόσαυροι της ροκ και του χέβι μέταλ! Σταματώ εδώ, προτού παρασυρθώ στην πατροπαράδοτη, «φέρτε μας επιτέλους τον Springsteen», συνθηματολογία.
