Στο Υπουργικό Συμβούλιο επικυρώθηκαν οι αποφάσεις της κυβέρνησης για τη νέα ηγεσία της Δικαιοσύνης. Δεν θα αναφερθώ ούτε στον νέο Πρόεδρο, ούτε στον Νέο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ως πρόσωπα, καθώς μέσα στη συνταγματική αναθεώρηση που σκοπεύει να προχωρήσει η κυβέρνηση, υπάρχει πρόβλεψη για αλλαγή τρόπου ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Αυτό με έναν τρόπο σημαίνει και παραδοχή από το πολιτικό σύστημα ότι κάτι δεν δουλεύει καλά ή τόσο καλά όσο θα έπρεπε για την ουσιαστική ανεξαρτησία του θεσμού.
Γι΄ αυτό και θα επικεντρώσω στη μεγάλη πρόκληση που έχουν μπροστά τους, οι ανώτατοι δικαστές, και αυτή δεν είναι άλλη από την αποκατάσταση της Δικαιοσύνης στα μάτια των πολιτών.
Ο ρόλος της Δικαιοσύνης, σε μια εποχή ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης που οι οικονομικές ανισότητες παγκοσμίως, και όχι μόνο στη χώρα μας, λειτουργούν σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά, είναι κάτι παραπάνω από κομβικός και χρήσιμος για την εμπέδωση της Δημοκρατίας.
Η αλήθεια από την άλλη, είναι, ότι αναλαμβάνουν σε μια περίοδο που η Δικαιοσύνη, για μια σειρά από λόγους δεν βρίσκεται στα καλύτερά της. Στις μετρήσεις που γίνονται η αίσθηση της κοινωνίας είναι ότι η Δικαιοσύνη, δεν λειτουργεί, όπως θα έπρεπε. Μια σειρά από χειρισμούς που έγιναν σε υποθέσεις που η κοινωνία τις θεωρούσε και τις θεωρεί ως σημεία αναφοράς για τη λειτουργία ενός πυλώνα της Δημοκρατίας μας, έδειξαν ότι κάπου «μπάζει». Δηλώσεις και παρεμβάσεις έστειλαν το λάθος μήνυμα, όπως και η κριτική που έγινε από κόμματα και φορείς που αντί για καλό,, στο τέλος της ημέρας «τσουβάλιασαν» τους πάντες και τα πάντα, έκαναν ζημιά. Όχι στα πρόσωπα, αλλά στον θεσμό.
Σωστό ή λάθος αυτό είναι που καταγράφεται και πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Διότι όταν ο πολίτης δεν πιστεύει ότι μπορεί αν βρει το δίκιο του, όλα οι δείκτες αρχίζουν να καταρρέουν.
Κι αυτό, η ηγεσία της Δικαιοσύνης είναι κάτι που όχι μόνο το γνωρίζει, αλλά πλέον καλείται να το αλλάξει. Από την ώρα μάλιστα που ο τόπος φαίνεται να μπαίνει σε μια παρατεταμένη και σε υψηλούς τόνους προεκλογική περίοδο, οι ευθύνες γίνονται ακόμα μεγαλύτερες, καθώς αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο της κριτικής, αφού εκτός των άλλων, είναι σε εξέλιξη και δύσκολες υποθέσεις με πολιτικό αποτύπωμα.
Η δική τους ευθύνη είναι να αποδείξουν ότι η δικαιοσύνη, και βλέπει και ακούει την κοινωνία. Λειτουργεί με βάση τους νόμους και το αίσθημα της Δικαιοσύνης. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν είναι… χάρη που αποδίδεται, αλλά δικαίωμα που έχει κατακτηθεί στις φιλελεύθερες δημοκρατίες. Καλούνται λοιπόν σε καιρούς δύσκολους να πιάσουν το νήμα από την αρχή. Χωρίς αστερίσκους, γκρίζες ζώνες καθώς όπως είχε πει κι ο Ιούλιος Καίσαρας «η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει όχι μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται τίμια».
