Η δημόσια τοποθέτηση του Ντόναλντ Τραμπ υπέρ της επανεξέτασης της επιστροφής της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 προκάλεσε, όπως ήταν αναμενόμενο, κύματα ενθουσιασμού στην Άγκυρα. Ωστόσο, στην Αθήνα, η αντίδραση χαρακτηρίζεται από «στρατηγική ψυχραιμία». Για το Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εξωτερικών, η μάχη των εντυπώσεων που επιχείρησε ο Τούρκος Πρόεδρος στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ, απέχει πολύ από την ουσιαστική αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών.
Η ελληνική στρατηγική εδράζεται στην πεποίθηση ότι οι θεσμικοί «κόφτες» των Ηνωμένων Πολιτειών παραμένουν ενεργοί και ισχυροί. Το βασικό επιχείρημα της Αθήνας είναι ότι ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα πέμπτης γενιάς δεν εξαρτάται από μια πολιτική ατάκα, αλλά από τη συμμόρφωση με αυστηρούς κανόνες ασφαλείας. Το ζήτημα των ρωσικών S-400 παραμένει η «κόκκινη γραμμή» που ούτε ο ίδιος ο Τραμπ μπορεί να παρακάμψει εύκολα, δεδομένης της σθεναρής αντίστασης στο Κογκρέσο.
Ήδη, η κινητοποίηση στην Ουάσιγκτον είναι ορατή. Η διακομματική παρέμβαση των 18 βουλευτών υπό την Ντίνα Τάιτους και οι ξεκάθαρες δηλώσεις του Κρις Πάππας («Absolutely no F-35s to Turkey»), υπενθυμίζουν ότι η νομοθετική εξουσία των ΗΠΑ διατηρεί το κλειδί των αποφάσεων. Σε αυτό το μέτωπο, η Αθήνα επενδύει στη διαχρονική της σχέση με τα κέντρα λήψης αποφάσεων, αναδεικνύοντας την Τουρκία ως έναν «αναξιόπιστο εταίρο» που απειλεί τη συνοχή της Συμμαχίας.
Παράλληλα, η Αθήνα βλέπει με ικανοποίηση τη συζήτηση να διεθνοποιείται. Η παρέμβαση του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος προειδοποίησε τον Τραμπ ότι η πώληση F-35 στην Άγκυρα θα κατέστρεφε την ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή, ενισχύει τη θέση της Ελλάδας. Το γεγονός ότι το Ισραήλ θέτει βέτο για τους δικούς του στρατηγικούς λόγους, αποδεικνύει ότι η ελληνική διπλωματία έχει καταφέρει να εντάξει τα εθνικά της δίκαια σε μια ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η κυβέρνηση, μέσω του Παύλου Μαρινάκη, επέλεξε να απαντήσει με τη γλώσσα των αριθμών και των τετελεσμένων. Η σύγκριση είναι καταλυτική: Το 2019 η Ελλάδα ήταν εκτός προγράμματος και η Τουρκία εντός. Σήμερα, η Ελλάδα έχει εξασφαλίσει έως και 40 F-35 και αναβαθμίζει τον στόλο των F-16 σε Viper, ενώ η Τουρκία απλώς «διεκδικεί» την επιστροφή της.
Τέλος, η Αθήνα παίζει το «νέο της χαρτί» μέσω της συμμετοχής της ως ιδρυτικό μέλος στη Defence, Security and Resilience Bank (DSRB). Αυτή η κίνηση δείχνει ότι η Ελλάδα δεν περιορίζεται στην αγορά οπλικών συστημάτων, αλλά επιδιώκει να συνδιαμορφώνει τους νέους χρηματοδοτικούς και αμυντικούς θεσμούς της Δύσης. Με αυτή την πολυεπίπεδη στρατηγική, η Αθήνα διαμηνύει ότι η υπεροχή της δεν κρίνεται σε μια στιγμή, αλλά χτίζεται πάνω σε στέρεες συμμαχίες και θεσμική αξιοπιστία.
