Μέχρι τέλος του μήνα, το Μουσείο Μπενάκη μετατρέπεται σε έναν τεράστιο χάρτη σύγχρονων ιστοριών, συγκεντρώνοντας 70 καλλιτέχνες από 30 χώρες και απλώνοντας περισσότερα από 3.000 τετραγωνικά μέτρα φωτογραφίας, βίντεο, εγκαταστάσεων, εκδόσεων και αρχειακού υλικού. Δεν πρόκειται όμως για μια διοργάνωση που ενδιαφέρεται απλώς να παρουσιάσει όμορφες εικόνες. Το ενδιαφέρον της βρίσκεται στις ερωτήσεις που γεννούν αυτές οι εικόνες και αυτό είναι ίσως το πιο γοητευτικό στοιχείο του φετινού Athens Photo Festival.
Το πιο όμορφο στοιχείο στο Κεντρικό Πρόγραμμα είναι ότι δεν σε πιέζει να ακολουθήσεις μια αυστηρή, μονοδιάστατη θεματική, αντίθετα, σε προσκαλεί να χαθείς σε παράλληλες διαδρομές. Οι καλλιτέχνες αγγίζουν ζητήματα που μας καίνε όλους σήμερα, από το προσωπικό και συλλογικό τραύμα, τη μνήμη και την οικολογία, μέχρι το σώμα, την ορατότητα και τις σχέσεις φροντίδας. Είναι σαν να περπατά κανείς μέσα σε έναν διάλογο για όλα όσα μας απασχολούν σήμερα.
YORGOS YATROMANOLAKIS – FAREWELL TO THE NIGHT
FRANCESCA GIAITZOGLOU WATKINSON – NAMA
COLIN DELFOSSE – RESTITUTIONS
Για παράδειγμα, πώς μπορείς να αποτυπώσεις το αποτύπωμα μιας καταστροφής χωρίς να πέσεις στην παγίδα του εύκολου εντυπωσιασμού; Η Κατερίνα Αγγελοπούλου, επιζήσασα της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι το 2018, παρουσιάζει το πρότζεκτ The Fumes of Mars. Μέσα από φωτογραφίες, επίσημα ντοκουμέντα και αντικείμενα που μαζεύτηκαν από τις στάχτες, στήνει ένα συγκλονιστικό «αντι-αρχείο» που μιλά για το συλλογικό τραύμα και την κλιματική κρίση, δίνοντας φωνή στην αλήθεια των θυμάτων.
Katerina Angelopoulou, The Fumes of Mars
Katerina Angelopoulou, The Fumes of Mars
Από την άλλη πλευρά, ο Serhii Melnychenko στο Frontline Rolls επιλέγει μια άλλη, βαθιά ανθρώπινη προσέγγιση για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Στέλνει αναλογικές κάμερες μιας χρήσης στους ίδιους τους στρατιώτες στην πρώτη γραμμή, αφήνοντάς τους να καταγράψουν τη δική τους καθημερινότητα, τις δικές τους στιγμές, μαζί με χειρόγραφα γράμματα και μικρά προσωπικά αντικείμενα.
Serhii Melnychenko, Frontline Rolls
Serhii Melnychenko, Frontline Rolls
Αυτό που κάνει το Athens Photo Festival να ξεχωρίζει εδώ και δεκαετίες είναι ότι αντιμετωπίζει τη φωτογραφία ως κάτι πολύ περισσότερο από ένα μέσο καταγραφής. Άλλωστε η φωτογραφία είναι ένα εργαλείο σκέψης, είναι μια γλώσσα που μπορεί να μιλήσει για όσα δυσκολεύονται να περιγράψουν οι λέξεις.
HICHAM BENOHOUD – THE CLASSROOM
Verdiana Albano, Location: GDR Museum Berlin
SEAN CHAM – EASTERN PROMISE
SARA DE BRITO FAUSTINO – A HOME WITH NO ROOF
FRIDA LISA CARSTENSEN JERSØ – FRIDA FOREVER
TANYA TRABOULSI – BEIRUT, RECURRING DREAM
Δεν είναι τυχαίο ότι, εκτός από το κεντρικό πρόγραμμα, το φεστιβάλ φιλοξενεί το ιστορικό πρόγραμμα Νέοι Έλληνες Φωτογράφοι (που κρατάει γερά από το 1987) και συνεχίζει να δίνει το απαραίτητο βήμα και φωνή σε ανερχόμενους δημιουργούς έως 35 ετών.
Tο Book Program που αναδεικνύει το φωτογραφικό βιβλίο ως μια αυτόνομη, υπέροχη μορφή τέχνης και αφήγησης, αλλά και το νέο Athens Photo Research Center, που φιλοδοξεί να συνδέσει τη φωτογραφία με την έρευνα και τον δημόσιο διάλογο.
Young Photographers: Alexandra Papoutsi
Young Photographers: Ioanna Spentzou
Young Photographers: Konstantinos Gonis
Επίσης, αν κάνεις μια βόλτα στην πόλη, θα πετύχεις το Satellite Program (σε επιμέλεια της Σύλβιας Σαχίνη), το οποίο απλώνεται σε ανεξάρτητους χώρους και γκαλερί της Αθήνας, συνδέοντας το φεστιβάλ με τον παλμό του αστικού ιστού.
Παράλληλα, η φετινή διοργάνωση έχει και έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Σταύρου Μωρεσόπουλου, του ανθρώπου που ίδρυσε το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας και έβαλε τα θεμέλια αυτού που σήμερα αποτελεί το σημαντικότερο διεθνές φωτογραφικό φεστιβάλ της χώρας.
Δεν χρειάζεται να είσαι γνώστης της φωτογραφίας για να το απολαύσεις, αρκεί να έχεις περιέργεια και εγώ προσωπικά είδα πολλές εικόνες που με έκαναν να επιστρέψω ξανά και ξανά μπροστά τους, μήπως εκείνη τη φορά έβλεπα κάτι που μου είχε ξεφύγει.
