Η Sandra, μια 43χρονη δικηγόρος στον χώρο των μέσων ενημέρωσης που ζει στο Λος Άντζελες, σκεφτόταν από τα 20 της να κάνει αυξητική στήθους. Ωστόσο, πάντα την απέτρεπαν ο πόνος της επέμβασης, η μεγάλη περίοδος αποκατάστασης αλλά και η ιδέα ότι θα είχε «ένα ξένο σακουλάκι μέσα στο σώμα της».
Όταν, λοιπόν, το περασμένο καλοκαίρι άκουσε για ένα νέο ενέσιμο προϊόν διαμόρφωσης σώματος, το ενδιαφέρον της κινήθηκε αμέσως. Δεν υπήρχαν συνθετικά εμφυτεύματα, ξένα υλικά ή μακρά περίοδος ανάρρωσης.
«Φτάνεις σε μια ηλικία και αποφασίζεις ότι θέλεις να κάνεις κάτι για τον εαυτό σου», ανέφερε η ίδια, η οποία ζήτησε να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά της για λόγους ιδιωτικότητας.
Το προϊόν που επέλεξε ονομάζεται alloClae (προφέρεται «άλο-κλέι»), ένα όνομα εμπνευσμένο από τον πηλό που χρησιμοποιείται στη γλυπτική. Η διαδικασία χορήγησής του είναι γρήγορη και για αυτό έχει αποκτήσει το παρατσούκλι «αυξητική στήθους του μεσημεριανού διαλείμματος». Συνήθως διαρκεί λιγότερο από μία ώρα, δεν απαιτεί γενική αναισθησία ούτε παραμονή σε νοσοκομείο.
Όπως είπε η Sandra, οι οδηγίες φροντίδας μετά την εφαρμογή ήταν «εντυπωσιακά απλές». Το γεγονός ότι το προϊόν βασίζεται σε λίπος που προέρχεται από δωρεές ανθρώπινων σωμάτων μετά θάνατον γνωστά στην επιστημονική κοινότητα ως πτώματα δεν την προβλημάτισε ιδιαίτερα.
«Δεν είχα πρόβλημα με αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η νέα τάση στην αισθητική
Όλο και περισσότεροι άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να ενδιαφέρονται για τη συγκεκριμένη μέθοδο. Η εταιρεία Tiger Aesthetics, που παράγει το alloClae, υποστηρίζει ότι περισσότεροι από 2.000 ασθενείς έχουν ήδη υποβληθεί στη διαδικασία από τον Μάιο του 2025.
Το προϊόν έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση και στην κοινότητα της πλαστικής χειρουργικής στο Reddit, όπου υποψήφιοι ασθενείς ανταλλάσσουν εμπειρίες, ζητούν αξιολογήσεις και προτείνουν γιατρούς.
Το 2026, η αντίληψη γύρω από τις αισθητικές παρεμβάσεις φαίνεται να έχει αλλάξει σημαντικά. Αυτό που παλαιότερα θεωρούνταν ακραία τροποποίηση του σώματος, σήμερα αντιμετωπίζεται συχνά ως μια μορφή «συντήρησης» της εμφάνισης.
Από επεμβάσεις στα πλευρά και στα βλέφαρα μέχρι λίφτινγκ προσώπου διαφόρων τύπων, η εξέλιξη της επιστήμης και των τεχνικών της αισθητικής αυξάνει συνεχώς τη ζήτηση για νέα σχήματα σώματος, πιο σφιχτό δέρμα και πιο έντονα χαρακτηριστικά.
Το alloClae, ένα από τα πιο καινοτόμα προϊόντα αυτής της κατηγορίας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ωστόσο, ενώ ορισμένες κλινικές πλαστικής χειρουργικής το χαρακτηρίζουν ως «τεχνολογία νέας γενιάς», αρκετά δημοσιεύματα το έχουν αποκαλέσει «ζόμπι filler» ή «ενέσεις πτωμάτων».
Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι αν η κοινωνία πλησιάζει ένα νέο όριο στην αναζήτηση της τέλειας εμφάνισης.
Μπορεί η χρήση λίπους από νεκρούς δότες για λόγους ομορφιάς να γίνει κάτι τόσο συνηθισμένο όσο το Botox;
Τελικά, η άποψη κάποιου για το alloClae ίσως εξαρτάται από το πώς αντιλαμβάνεται τον ίδιο τον θάνατο.
Η επίδραση του Ozempic – Γιατί αυξάνεται η ζήτηση για λίπος από πτώματα
Το alloClae κυκλοφόρησε αρχικά στις ΗΠΑ το 2024 και απευθυνόταν σε πιστοποιημένους πλαστικούς χειρουργούς με εμπειρία σε τεχνικές μεταφοράς λίπους. Από τον Ιανουάριο άρχισε να διατίθεται σε μεγαλύτερο αριθμό επαγγελματιών υγείας, συμπεριλαμβανομένων και «μεσαίου επιπέδου παρόχων», όπως βοηθοί ιατρών, νοσηλευτές με εξειδίκευση και αισθητικοί νοσηλευτές.
Η εταιρεία Tiger Aesthetics ανέφερε ότι εκπαιδεύει ειδικά τους νοσηλευτές που δεν επιτρέπεται να πραγματοποιούν ενέσεις στο στήθος, ώστε να εφαρμόζουν τη σωστή τεχνική σε άλλες περιοχές του σώματος.
Ο δρ. Luis Macias, πλαστικός χειρουργός στο Λος Άντζελες με διπλή πιστοποίηση και ένας από τους πρώτους γιατρούς που απέκτησαν πρόσβαση στο προϊόν, έχει παρακολουθήσει από κοντά την αυξανόμενη δημοτικότητά του.
«Πρέπει να αγοράζω πολλές σύριγγες κάθε φορά και να μιλάω συνεχώς με τον εκπρόσωπο της εταιρείας. Νιώθω σαν να μιλάω με τον αντιπρόσωπο της Porsche μου… Είναι παράλογο», ανέφερε χαρακτηριστικά σε τηλεφωνική συνέντευξη.
Το κόστος για μία σύριγγα των 12,5 κυβικών εκατοστών του προϊόντος μπορεί να φτάσει περίπου τα 2.250 δολάρια.
Η εταιρεία προωθεί το alloClae ως «έτοιμο προς χρήση λίπος» ή ως «εμφύτευση λίπους σε μπουκάλι», παρουσιάζοντάς το ως εναλλακτική λύση στη συμβατική μεταφορά αυτόλογου λίπους. Στην παραδοσιακή μέθοδο, το λίπος αφαιρείται από το ίδιο το σώμα του ασθενούς μέσω λιποαναρρόφησης και στη συνέχεια μεταφέρεται σε άλλη περιοχή.
Το alloClae δεν είναι το πρώτο προϊόν αυτού του είδους. Ένα παρόμοιο ενέσιμο προϊόν, το Renuva, που παράγεται από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό MTF Biologics, κυκλοφόρησε περίπου πριν από μία δεκαετία.
Σύμφωνα με τον δρ. Macias, η βασική διαφορά ανάμεσα στα δύο προϊόντα βρίσκεται στην ποσότητα. Το Renuva διατίθεται σε σύριγγες μέγιστης χωρητικότητας μόλις 3 κυβικών εκατοστών και χρησιμοποιείται κυρίως σε μικρότερες περιοχές, όπως τα χέρια, το πρόσωπο και ο λαιμός.
Αντίθετα, η μεγαλύτερη σύριγγα του alloClae μπορεί να περιέχει περίπου 22 κυβικά εκατοστά υλικού, γεγονός που το καθιστά κατάλληλο για μεγαλύτερες περιοχές.
«Είναι λίγο πιο συμπαγές. Λίγο πιο σταθερό», εξήγησε ο γιατρός.
Η εποχή των φαρμάκων αδυνατίσματος αλλάζει το σώμα
Η άνοδος των φαρμάκων τύπου GLP-1, όπως το Ozempic και το Wegovy, φαίνεται πως δημιούργησε μια νέα ανάγκη στην αγορά της αισθητικής.
Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι χάνουν σημαντικό βάρος, αρκετοί αναζητούν τρόπους να αποκαταστήσουν τον όγκο σε συγκεκριμένα σημεία του σώματός τους.
Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, περίπου το 11% των Αμερικανών χρησιμοποιεί σήμερα φάρμακα αυτής της κατηγορίας για απώλεια βάρους.
Ο δρ. Macias υποστηρίζει ότι αρκετοί ασθενείς του που λαμβάνουν GLP-1 φάρμακα θέλουν να επαναφέρουν λίπος σε περιοχές όπου έχει χαθεί ο όγκος.
«Θέλουν να το ξαναβάλουν στο στήθος, στους γλουτούς, στο πρόσωπο. Αυτές είναι πολύ συνηθισμένες περιοχές όπου επαναφέρουμε όγκο μετά την απώλεια του περιττού δέρματος», ανέφερε.
Η πρόεδρος της Tiger Aesthetics, Caroline Van Hove, συμφωνεί ότι η αύξηση της χρήσης των συγκεκριμένων φαρμάκων έχει λειτουργήσει συμπληρωματικά για το alloClae.
«Αυτό που διαπιστώνουν οι ασθενείς είναι ότι, ενώ έχουν χάσει σημαντική ποσότητα βάρους, σε ορισμένα σημεία έχουν χάσει και τον φυσικό όγκο που θεωρούν ότι καθορίζει τη θηλυκότητά τους», δήλωσε.
Όπως εξήγησε, μετά από μεγάλη απώλεια κιλών, πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν αλλαγές στη σιλουέτα τους και αναζητούν στοχευμένες λύσεις για να επαναφέρουν τις αναλογίες του σώματός τους.
Για να ανταποκριθεί στη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση, η Tiger Aesthetics σχεδιάζει να αυξήσει την παραγωγή της, κάτι που αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση για μια εταιρεία που βασίζεται αποκλειστικά σε δωρεές ανθρώπινων σωμάτων.
Παρόλα αυτά, ο δρ. Macias αναφέρει ότι μέχρι σήμερα δεν έχει δει ασθενή να προβληματίζεται ιδιαίτερα για την προέλευση του υλικού.
«Ίσως έχει να κάνει με την αγορά στην οποία δραστηριοποιούμαι», είπε. «Λος Άντζελες, σωστά;»
Η ηθική των πτωμάτων – Γνωρίζουν οι οικογένειες των δωρητών πώς χρησιμοποιούνται τα σώματά τους;
Το μεγάλο ερώτημα που προκύπτει γύρω από το alloClae αφορά την ηθική πλευρά της χρήσης ανθρώπινου λίπους από νεκρούς δότες. Γνωρίζουν άραγε οι οικογένειες και οι ίδιοι οι δωρητές ότι τα σώματά τους μπορεί να αξιοποιηθούν για τέτοιους σκοπούς;
Η σύντομη απάντηση είναι πως αυτό δεν συμβαίνει πάντα με απόλυτη σαφήνεια.
Η δωρεά οργάνων και ολόκληρου του σώματος θεωρείται συχνά μία από τις πιο ανιδιοτελείς πράξεις. Πρόκειται για μια απόφαση κατά την οποία μια οικογένεια, μέσα από την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, επιλέγει να βοηθήσει άλλους ανθρώπους ή να συμβάλει στην επιστημονική έρευνα.
Η δωρεά οργάνων στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια αυστηρά ελεγχόμενη διαδικασία από την ομοσπονδιακή νομοθεσία. Ωστόσο, η δωρεά ολόκληρου σώματος και η χρήση ανθρώπινων ιστών για σκοπούς που δεν αφορούν μεταμόσχευση λειτουργούν με διαφορετικό πλαίσιο.
Οι κανονισμοί διαφέρουν από πολιτεία σε πολιτεία και σήμερα δεν υπάρχει ενιαία ομοσπονδιακή απαίτηση για υποχρεωτική πιστοποίηση ή αδειοδότηση όλων των οργανισμών που διαχειρίζονται δωρεές σωμάτων ή τραπεζών ανθρώπινων ιστών που δεν προορίζονται για μεταμοσχεύσεις.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει περιορισμένη κεντρική εποπτεία σε εκατοντάδες εγκαταστάσεις που λαμβάνουν κάθε χρόνο χιλιάδες δωρεές ανθρώπινων σωμάτων.
Η Caroline Van Hove, πρόεδρος της Tiger Aesthetics, υποστηρίζει ότι η δωρεά ολόκληρου σώματος αποτελεί έναν «αυστηρά ελεγχόμενο και ιδιαίτερα ρυθμιζόμενο τομέα».
Όπως ανέφερε, η εταιρεία συνεργάζεται μόνο με τράπεζες ιστών που συνδέονται με την Association for Advancing Tissue and Biologics, έναν εθελοντικό οργανισμό πιστοποίησης που ιδρύθηκε το 1976 με στόχο την ενίσχυση της εμπιστοσύνης του κοινού μέσω αυστηρότερου ελέγχου των διαδικασιών δωρεάς.
Σύμφωνα με την ίδια, οι δωρητές πρέπει να συμπληρώσουν ένα εκτενές ιστορικό συγκατάθεσης πριν εγκριθεί η χρήση του σώματός τους.
«Χρειάζονται συνήθως από τρεις έως έξι μήνες για να εξεταστεί ο ιατρικός φάκελος του δωρητή και να εγκριθεί η ανατομική δωρεά», εξήγησε.
Ωστόσο, όπως παραδέχθηκε, τα έντυπα συγκατάθεσης δεν αναφέρουν συγκεκριμένα ότι ο δωρητής μπορεί να προσφέρει ιστούς για τη δημιουργία ενός προϊόντος όπως το alloClae.
«Προφανώς το έντυπο δεν γράφει: “Θέλετε να δωρίσετε τα όργανά σας ή τους ιστούς σας στο alloClae;”», ανέφερε.
Αντίθετα, δίνει τη δυνατότητα στον δωρητή να δηλώσει αν επιθυμεί η δωρεά να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για ερευνητικούς ή ιατρικούς σκοπούς ή αν επιτρέπει και εμπορικές εφαρμογές.
Το οικονομικό ζήτημα της δωρεάς
Το αν η συγκεκριμένη πρακτική είναι ηθικά αποδεκτή αποτελεί ξεχωριστό ζήτημα.
Ιδιαίτερα προβληματικό για ορισμένους ειδικούς είναι το γεγονός ότι οι οικογένειες των δωρητών δεν λαμβάνουν οικονομική αποζημίωση, ενώ οι εταιρείες που αξιοποιούν τους ιστούς αυτούς μπορούν να αποκομίσουν σημαντικά κέρδη.
Ο Arthur Caplan, καθηγητής βιοηθικής στην Ιατρική Σχολή Grossman του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (NYU), εξέφρασε τις επιφυλάξεις του για τον συγκεκριμένο κλάδο.
«Όταν βγάζεις χρήματα από μια πράξη που βασίζεται στον αλτρουισμό, υπάρχει ένα ηθικό πρόβλημα», ανέφερε.
Η προσπάθεια επέκτασης και η νομική διαμάχη
Για να καλύψει τη συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση, η Tiger Aesthetics ανακοίνωσε ότι συνεργάζεται με περισσότερες τράπεζες ιστών στις ΗΠΑ, ώστε να εξασφαλίσει περισσότερες διαθέσιμες δωρεές σωμάτων.
Παράλληλα, σχεδιάζει να διευρύνει τα ηλικιακά όρια των δωρητών που μπορούν να γίνουν αποδεκτοί.
Ωστόσο, η επέκταση της εταιρείας αντιμετώπισε εμπόδια, καθώς η Πολιτεία της Νέας Υόρκης αρνήθηκε να επιτρέψει τη διανομή του προϊόντος.
Η Νέα Υόρκη είναι μία από τις λίγες πολιτείες που απαιτούν ειδική άδεια για οργανισμούς που συλλέγουν, επεξεργάζονται, αποθηκεύουν ή διανέμουν ανθρώπινους ιστούς που δεν προορίζονται για μεταμοσχεύσεις.
Σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα, το υπουργείο Υγείας της πολιτείας απέρριψε την άδεια για το alloClae τον Οκτώβριο του 2024, υποστηρίζοντας ότι δεν ήταν ξεκάθαρο αν το προϊόν πληρούσε πλήρως τις απαιτήσεις της αμερικανικής Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA).
Νέα απόρριψη σημειώθηκε τον Μάιο του 2026, με την πολιτεία να υποστηρίζει ότι υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με το αν οι υπεύθυνοι της εταιρείας και της τράπεζας ιστών μπορούσαν να διασφαλίσουν την πλήρη συμμόρφωση με τη νομοθεσία.
Η Tiger Aesthetics επιμένει ότι το προϊόν της ρυθμίζεται νόμιμα από τον FDA και έχει προσφύγει δικαστικά κατά της απόφασης της Νέας Υόρκης.
Η εταιρεία ζητά αποζημίωση τουλάχιστον 500.000 δολαρίων για απώλεια εσόδων, καθώς και δικαστική απόφαση που θα επιβεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο κανονιστικό πλαίσιο για τις τράπεζες ιστών δεν εφαρμόζεται σε προϊόντα που προέρχονται από λιπώδη ιστό, όπως το alloClae.
«Λιπαρό, συμπαγές και κίτρινο» – Οι επιπλοκές που αντιμετώπισαν ασθενείς μετά τις ενέσεις
Όταν η Jackelin Cruz, ασθενής του δρ. Luis Macias, άκουσε για πρώτη φορά ότι το alloClae προέρχεται από λίπος δωρητών που έχουν πεθάνει, παραδέχτηκε πως η ιδέα της φάνηκε «λίγο περίεργη».
Ωστόσο, όπως είπε, ένιωσε μεγαλύτερη ασφάλεια όταν πληροφορήθηκε ότι, σύμφωνα με την Tiger Aesthetics, το DNA των δωρητών αφαιρείται κατά τη διαδικασία παραγωγής του προϊόντος.
Η 60χρονη Cruz, η οποία ζει στο Λος Άντζελες και είναι μητέρα που ασχολείται με το σπίτι, βρισκόταν στην κλινική του δρ. Macias για μια συνηθισμένη συνεδρία Botox και θεραπειών με λέιζερ, όταν είδε ένα ενημερωτικό φυλλάδιο για το alloClae.
Η ίδια είχε ήδη σκεφτεί να προσθέσει όγκο στους γλουτούς της. Όπως ανέφερε, κάποιες φορές ένιωθε άβολα ακόμη και όταν περπατούσε μπροστά στον σύζυγό της και προτιμούσε να δένει ένα πουλόβερ γύρω από τη μέση της.
Ο γιατρός, όμως, της εξήγησε ότι ήταν πολύ αδύνατη για την παραδοσιακή βραζιλιάνικη ανόρθωση γλουτών (Brazilian Butt Lift – BBL). Ακόμη και αν είχε αρκετό λίπος για την επέμβαση, η Cruz δεν ήθελε να αντιμετωπίσει τη δύσκολη περίοδο ανάρρωσης που απαιτεί μια χειρουργική διαδικασία.
Αντίθετα, την κέρδισε η ιδέα του alloClae, καθώς απαιτούσε ελάχιστο χρόνο αποκατάστασης και της έδινε τη δυνατότητα να «χτίσει» σταδιακά το αποτέλεσμα μέσα από περισσότερες συνεδρίες.
Τελικά, έκανε δύο εφαρμογές, με συνολικό κόστος λίγο κάτω από 50.000 δολάρια.
Η ίδια δήλωσε τόσο ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα, ώστε σκέφτεται να χρησιμοποιήσει το προϊόν και σε άλλα σημεία του σώματός της.
Η περίπτωση της Sandra και οι επιπλοκές μετά την αυξητική στήθους
Η εμπειρία της Sandra, ωστόσο, ήταν πολύ διαφορετική.
Η 43χρονη πλήρωσε περίπου 13.000 δολάρια για την τοποθέτηση 50 κυβικών εκατοστών alloClae σε κάθε στήθος. Θεωρούσε ότι έκανε μια καλή οικονομική επιλογή, καθώς ο χειρουργός της τής παρείχε έκπτωση λόγω της ποσότητας του υλικού.
Όμως, περίπου δύο μήνες μετά την εφαρμογή, άρχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα.
Η ίδια ανέφερε ότι η δεξιά πλευρά του στήθους της άρχισε να πονάει, ενώ το δέρμα απέκτησε κιτρινωπή, καφέ και μωβ απόχρωση, σαν έντονος μώλωπας.
Παράλληλα, μπορούσε να αισθανθεί σκληρά σημεία και εξογκώματα στο στήθος της. Αργότερα ενημερώθηκε από τον γιατρό της ότι παρουσίαζε μια κατάσταση που ονομάζεται νέκρωση λίπους (fat necrosis).
Στην περίπτωση αυτή, το μεταμοσχευμένο λίπος δεν καταφέρνει να δημιουργήσει νέα αγγεία και να αποκτήσει επαρκή αιμάτωση, με αποτέλεσμα μέρος του ιστού να πεθαίνει μέσα στο σώμα.
Η Sandra περιέγραψε ένα περιστατικό που την ανησύχησε ιδιαίτερα. Μετά το ντους, παρατήρησε ένα κιτρινωπό υγρό να βγαίνει από το σημείο όπου είχε γίνει η ένεση στο δεξί της στήθος.
«Έμοιαζε πάρα πολύ με το alloClae», ανέφερε. «Ήταν λιπαρό, συμπαγές και κίτρινο».
Η εταιρεία απαντά στις ανησυχίες
Η Caroline Van Hove από την Tiger Aesthetics υποστήριξε ότι η εταιρεία δεν έχει επιβεβαιωμένα περιστατικά απόρριψης του μοσχεύματος ή λοιμώξεων που να σχετίζονται με το alloClae.
Αν και δεν θέλησε να σχολιάσει συγκεκριμένα την περίπτωση της Sandra, καθώς τέτοιες υποθέσεις εξετάζονται από το τμήμα διασφάλισης ποιότητας της εταιρείας, τόνισε ότι η σωστή τεχνική εφαρμογής παίζει καθοριστικό ρόλο.
Παράλληλα, τόσο η Van Hove όσο και ο δρ. Krishna Vyas, πλαστικός χειρουργός στη Νέα Υόρκη, επισήμαναν ότι ακόμη και η παραδοσιακή μεταφορά λίπους από το ίδιο το σώμα του ασθενούς μπορεί να παρουσιάσει κίνδυνο νέκρωσης.
Ωστόσο, όπως ανέφερε ο δρ. Vyas, σήμερα δεν υπάρχουν άμεσες συγκριτικές μελέτες που να αξιολογούν τις δύο τεχνικές μεταξύ τους.
Ο ίδιος χαρακτήρισε το προϊόν «χαμηλού κινδύνου», αλλά δήλωσε επιφυλακτικός σχετικά με τη χρήση του στη δική του πρακτική μέχρι να δημοσιευτούν περισσότερες εκτεταμένες κλινικές μελέτες με μακροχρόνια παρακολούθηση.
Οι κύστες που εμφανίστηκαν στη Sandra αφαιρέθηκαν επιτυχώς μέσω αναρρόφησης. Παρόλα αυτά, η ίδια αναφέρει ότι εξακολουθεί να αισθάνεται ορισμένα εξογκώματα στο στήθος της.
Το πιο ειρωνικό στοιχείο, όπως λέει, είναι ότι τελικά ενημερώθηκε πως ίσως χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση τυχόν υπολειμμάτων του alloClae που έχουν παραμείνει στο σώμα της.
Το νέο Botox; – Μπορεί το alloClae να γίνει η επόμενη μεγάλη τάση στην αισθητική;
Όταν ο δρ. Luis Macias ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το Renuva και το alloClae, περίμενε ότι η αντίδραση του κόσμου θα ήταν έντονα αρνητική, κυρίως λόγω της ιδέας ότι χρησιμοποιείται λίπος προερχόμενο από ανθρώπους που έχουν πεθάνει.
Ωστόσο, όπως ανέφερε, η πραγματικότητα τον εξέπληξε.
«Για κάποιο λόγο, δεν χρειάστηκε να το εξηγήσω ιδιαίτερα στους ασθενείς μου», είπε χαρακτηριστικά.
Η πολιτιστική κριτικός και συγγραφέας Arabelle Sicardi, συγγραφέας του βιβλίου The House of Beauty: Lessons from the Image Industry, χαρακτήρισε το alloClae «τρομακτικά βολικό», συγκρίνοντάς το με τον κόσμο της ταινίας σωματικού τρόμου “The Substance” της Coralie Fargeat, που κυκλοφόρησε το 2024.
Κατά την άποψή της, το γεγονός ότι η διαδικασία δεν απαιτεί μεγάλο χρόνο αποκατάστασης δημιουργεί μια αντίφαση σχετικά με την προέλευση του υλικού.
«Δείχνει ότι δίνουμε προτεραιότητα στην ευκολία, ακόμη και όταν τα υλικά που χρησιμοποιούμε προέρχονται από νεκρούς», ανέφερε.
Η ίδια θεωρεί ότι η συγκεκριμένη τάση αποτελεί μια νέα εκδοχή μιας πολύ παλιάς ανθρώπινης επιθυμίας: την προσπάθεια να ξεπεραστούν τα όρια του σώματος και του χρόνου.
«Κάποτε οι άνθρωποι έτρωγαν νεκρά σώματα. Τώρα τα εισάγουμε στο δικό μας σώμα μέσω ενέσεων», σχολίασε.
Η εταιρεία βλέπει το μέλλον της αισθητικής
Από την άλλη πλευρά, η Caroline Van Hove εμφανίζεται ιδιαίτερα αισιόδοξη για την πορεία του προϊόντος.
Η ίδια διαθέτει μακρά εμπειρία στον χώρο της ιατρικής αισθητικής και έχει συμμετάσχει στην ανάπτυξη δύο από τα πιο γνωστά προϊόντα παγκοσμίως: του Botox και του Juvéderm, τα οποία έχουν αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη γήρανση του προσώπου.
Όπως υποστήριξε, πολλές θεραπείες που σήμερα θεωρούνται απολύτως συνηθισμένες αντιμετωπίστηκαν αρχικά με επιφυλακτικότητα επειδή ήταν καινούριες.
«Τα fillers, το Botox, τα λέιζερ, οι θεραπείες με βελόνες όλα αυτά κάποια στιγμή θεωρούνταν ακραία επειδή ήταν νέα», δήλωσε.
Σύμφωνα με την ίδια, οι αισθητικές παρεμβάσεις δεν αφορούν μόνο την εμφάνιση, αλλά μπορούν να συμβάλουν στην ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση των ανθρώπων.
Αντί να βλέπει το alloClae ως προϊόν που συνδέεται με τον θάνατο, η Van Hove το παρουσιάζει ως έναν τρόπο «αναζωογόνησης» του σώματος.
«Οι άνθρωποι αναζητούν τρόπους όχι μόνο να ζουν περισσότερο και καλύτερα, αλλά και να δείχνουν και να αισθάνονται όσο καλύτερα μπορούν καθώς μεγαλώνει το προσδόκιμο ζωής τους», ανέφερε.
Και πρόσθεσε:
«Γιατί να κάνεις ό,τι είναι δυνατόν για να ζήσεις μια μεγαλύτερη ζωή, όταν το εξωτερικό σου δεν αντανακλά τη νεότητα που αισθάνεσαι μέσα σου;»
Ένα νέο όριο στην αναζήτηση της νεότητας;
Το alloClae βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας μεγαλύτερης συζήτησης για το πώς αλλάζει η σχέση μας με την εμφάνιση, το σώμα και τη γήρανση.
Για κάποιους αποτελεί την επόμενη μεγάλη εξέλιξη στην αισθητική ιατρική, μια εύκολη λύση που προσφέρει όγκο χωρίς χειρουργείο και μεγάλες περιόδους ανάρρωσης.
Για άλλους, όμως, εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τα όρια της ανθρώπινης παρέμβασης, την εμπορευματοποίηση της δωρεάς σώματος και το πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει η κοινωνία για την επίτευξη της «τέλειας» εμφάνισης.
Το αν το alloClae θα εξελιχθεί σε κάτι τόσο διαδεδομένο όσο το Botox μένει να φανεί.
Ωστόσο, ένα είναι βέβαιο: η συγκεκριμένη τεχνολογία έχει ήδη ανοίξει μια από τις πιο αμφιλεγόμενες συζητήσεις στον χώρο της σύγχρονης αισθητικής ιατρικής.
Πηγή: CNN
