Με το βλέμμα στραμμένο στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, η κυβέρνηση εισέρχεται σε ένα κρίσιμο δίμηνο, κατά το οποίο καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη δημοσιονομική πειθαρχία και την πιεστική ανάγκη για κοινωνική ανακούφιση.
Ο σχεδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου και του οικονομικού επιτελείου ξετυλίγεται σε τρεις κεντρικούς άξονες: την ανάσχεση της ακρίβειας, την ενίσχυση των διαθέσιμων εισοδημάτων και τη θωράκιση του αναπτυξιακού αφηγήματος μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης.
Το πρώτο και ίσως πιο σύνθετο μέτωπο είναι αυτό της αγοράς. Η ακρίβεια παραμένει το υπ’ αριθμόν ένα πολιτικό πρόβλημα, με την κυβέρνηση να ποντάρει στη συμφωνία που ανακοίνωσε ο υπουργός Ανάπτυξης, Τάκης Θεοδωρικάκος.
Η δέσμευση για μειώσεις τιμών σε βασικά αγαθά από τον Σεπτέμβριο αποτελεί μια «άσκηση εμπιστοσύνης» μεταξύ κράτους και λιανεμπορίου. Σύμμαχος σε αυτή την προσπάθεια εμφανίζεται η διεθνής συγκυρία. Η αποκλιμάκωση της έντασης στον Περσικό Κόλπο και η συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν έφεραν το πετρέλαιο στα 70 δολάρια, οδηγώντας τον πληθωρισμό στην Ελλάδα σε τροχιά υποχώρησης (3,9% τον Ιούλιο). Η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι αυτή η διεθνής «νηνεμία» θα περάσει επιτέλους στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Παράλληλα, η κοινωνική ατζέντα ενισχύεται με κινήσεις συμβολικού και ουσιαστικού χαρακτήρα. Η απόφαση της Νίκης Κεραμέως για την κατάργηση των μνημονιακών περικοπών στις συντάξεις χηρείας δίνει το στίγμα μιας πολιτικής που επιχειρεί να κλείσει πληγές του παρελθόντος. Το μεγάλο «χαρτί», ωστόσο, κρατά ο Κυριάκος Πιερρακάκης. Με έναν δημοσιονομικό χώρο που αγγίζει το 1 δισ. ευρώ, το «πακέτο της ΔΕΘ» αναμένεται να περιλαμβάνει στοχευμένες φοροαπαλλαγές για επαγγελματίες και ενισχύσεις για τις ευάλωτες ομάδες. Η οριστικοποίηση αυτών των παροχών στα τέλη Αυγούστου θα κρίνει το πολιτικό κλίμα με το οποίο θα υποδεχθεί ο Πρωθυπουργός το φθινόπωρο.
Τέλος, το Ταμείο Ανάκαμψης παραμένει η «ατμομηχανή» της ανάπτυξης, αλλά και πεδίο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης. Παρά τις επικρίσεις της αντιπολίτευσης, ο Νίκος Παπαθανάσης παρουσιάζει μια εικόνα ισχυρής απορρόφησης, με την Ελλάδα να πρωταγωνιστεί στην ΕΕ έχοντας διοχετεύσει το 68% των πόρων στην οικονομία. Το στοίχημα εδώ είναι η μετατροπή των αριθμών σε ορατά έργα για τον πολίτη.
Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να μετατρέψει τη δημοσιονομική σταθερότητα σε κοινωνικό μέρισμα. Η επιτυχία αυτού του τριπλού στόχου δεν θα κρίνει μόνο την πορεία της οικονομίας, αλλά και την πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας στους μήνες που ακολουθούν.
