Δεν είχα πολλά CD μεγαλώνοντας, αλλά ένα από αυτά που είχα παρακαλέσει τους γονείς μου να μου αγοράσουν (και ήξερα απ’ έξω από την αρχή μέχρι το τέλος) ήταν η «Απλή Μέθοδος των Τριών» των Ημισκούμπρια. Ανορθόδοξη επιλογή για ένα κορίτσι περίπου δέκα χρόνων, αλλά μια που με γοήτευσε από το πρώτο κιόλας λεπτό και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα αγαπημένα μου. Την Παρασκευή 3/7 τα Ημισκούμπρια επέστρεψαν για μια δεύτερη reunion συναυλία που έγινε, όχι μόνο για εκείνο το μικρό κορίτσι, αλλά για δεκάδες χιλιάδες θαυμαστές που γέμισαν ασφυκτικά την Πλατεία Νερού για να τους ακούσουν.
Ημίσκουμπρες και ημισκουμπρίνες
Αν δεν ζεις κάτω από μια πέτρα, έχεις σίγουρα δει στο ίντερνετ τα βιντεάκια από την πρώτη τους sold out συναυλία, με κραυγές, χορό και την πιο αντισυμβατική, συγκινητική και μιλένιαλ πρόταση γάμου που έχουμε δει ποτέ. Με αυτές τις εικόνες πήγαμε στην Πλατεία Νερού και δεν απογοητευτήκαμε καθόλου. Δεν το περίμενα, όμως μέσα στο κοινό υπήρχαν περισσότερες οικογένειες απ’ όσες μπορούσα να μετρήσω, με πολλά παιδιά να φορούν προστατευτικά ακουστικά. Υποθέτω οι θαυμαστές της μπάντας έχουμε μεγαλώσει πια, πάντως, όπως είπε ο Μιθριδάτης στη συνέχεια: «Δεν ξέρω αν μοιραζόμαστε τα ίδια χάπια, ένα είναι σίγουρο: ότι μοιραζόμαστε την ίδια καύλα».
Ακριβώς 30 χρόνια επιτυχίες
Έχω συνηθίσει τις εξυπνάδες των Ημίζ, οπότε όταν η συναυλία ξεκίνησε με την εισαγωγή της τηλεοπτικής σειράς «Dallas» και πρωταγωνιστές τον Μεντζέλο, τον Μιθριδάτη και τον Πρύτανη, δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Μετά από μια σειρά από φωτογραφίες από το χρονοντούλαπο της ιστορίας με τη μουσική υπόκρουση της «Carmina Burana», το παιχνιδιάρικο τρίο βγήκε στη σκηνή ανακοινώνοντας πως «τα Ημίζ (ναι, ναι) είν’ εδώ» και το κοινό να ζητοκραυγάζει.
Όπως είναι φυσιολογικό, η setlist του επετειακού λάιβ ήταν γεμάτη με τα πιο μεγάλα hits της μπάντας. Δεν έλειψαν και αρκετές συγκινητικές στιγμές: ταν ο Μεντζέλος αφιέρωσε το «Νωρίς» στην «μνήμη του δασκάλου που μας δίδαξε την τζαζ, τα μπλουζ, το ροκ εντ ρολ», τον Λουκιανό Κελαηδόνη που τραγούδησε το ρεφρέν του τραγουδιού μαζί με την μπάντα.
Λίγο αργότερα, το παρελθόν και το παρόν ενώθηκαν, όταν ανέφερε πως ήθελε να αφιερώσει ολόκληρη τη συναυλία στη μητέρα του, η οποία έφυγε τον περασμένο Φεβρουάριο και τα γενέθλιά της θα ήταν στις 3 Ιουλίου. Την ίδια μέρα, όμως, ήταν και τα γενέθλια της κόρης του Πρύτανη, της Ερίνας, η οποία βρέθηκε στην Πλατεία Νερού για να γιορτάσει με τον πατέρα της και τους δύο υπερκούλ φίλους του.
Παρότι δεν έλειψαν στιγμές μαζικής συμμετοχής (οι «ράπερς του δημοσίου» άφησαν εμάς να πούμε τα λόγια του «Κύρη του Σπιτιού» και, λίγο αργότερα, έκαναν όλο την Πλατεία να φωνάξει τους στίχους του «Greek Lover»), αλλά για πολύ μεγάλο μέρος της συναυλίας το κοινό έμοιαζε πιο συγκρατημένο απ’ όσο θα περίμενε κανείς, αναγκάζοντας τους τρεις ράπερ να μας ενθαρρύνουν να κουνήσουμε τα χέρια μας και να ζητωκραυγάσουμε όπως τους αξίζει. Ξεκαρδιστικό αποκορύφωμα ήταν ένα νεαρό κορίτσι από το κοινό που διάβαζε ατάραχο το dark romance βιβλίο του! Αυτή ήταν και μια μικρή απογοήτευση για την βραδιά της Παρασκευής, την οποία ο Μεντζέλος απέδωσε, χαριτολογώντας, στην μιλένιαλ κούραση και την ανείπωτη αλλά αυτονόητη εγγύτητά μας στην κρέμα Voltaren.
Εκλεκτοί καλεσμένοι και μπάσκετ με τον Γκάλη
Στη συναυλία βρέθηκαν εκλεκτοί καλεσμένοι, ανάμεσά τους ο Μιχάλης Παπαθανασίου των Goin’ Through, ο οποίος μίλησε για τον σεβασμό του για τη δουλειά του συγκροτήματος: «Τέτοιο sold out λάιβ σας αξίζει να γίνει, κατ’ αρχάς για το έργο σας. Το είχα χαρακτηρίσει ευφυές και δεν μπορώ να βρω λέξη που να το περιγράφει καλύτερα. Σήμερα θα πω και τη λέξη αγνό, γιατί ήμουν εκεί και μπορώ να το επιβεβαιώσω ως αυτόπτης και αυτήκουος μάρτυρας ότι δεν έγινε τίποτα δήθεν, δεν έγινε τίποτα με σκοπό το κέρδος». Στη συνέχεια, η Ευρυδίκη ανέβηκε στη σκηνή για να ερμηνεύσει ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια δίπλα στους Ημίζ, το «Αν Ήσουν Άλλος», εκπληρώνοντας άλλο ένα παιδικό μου όνειρο.
Αλλά η πιο εντυπωσιακή παρουσία δεν ήταν καν δια ζώσης. Οι στίχοι των Ημίζ είναι συχνά αστείοι, ακατανόητοι ή, όπως είπε ο ίδιος ο Μιθριδάτης, γεμάτοι με τις «εμμονές» τους. Μια από αυτές της εμμονές είναι και το «μπάσκετ με τον Γκάλη». Για πρώτη φορά στα χρονικά, ο θρύλος της καλαθοσφαίρισης μοιράστηκε με το κοινό την εκτίμησή του για το συγκρότημα, υπογράφοντας μάλιστα μια μπάλα του μπάσκετ με αφιέρωση στην τριάδα.
Αφού όλα είχαν πια συμβεί, με φίλους, ντισκόμπαλες, βιντεάκια με τεχνητή νοημοσύνη (δεν πειράζει Ημίζ, σας συγχωρούμε) και τον διάσημο μπασκετμπολίστα, ο ημίσκουμπρος Μιθριδάτης βρέθηκε ακριβώς εκεί που έπρεπε, με μία βαρκούλα μέσα στη λαοθάλασσα του κοινού. Και να θέλαμε, δύσκολο θα ήταν να φανταστούμε μια βραδιά καλύτερη από την πραγματική.
