Τα επαγγελματικά σωματεία και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα έχουν περάσει από χίλια κύματα. Το ταξίδι ήταν μακρύ και η διαδρομή από την πολιτική ισχύ στην ανυποληψία οδήγησε σε φαινόμενα αμφισβήτησης του ίδιου του συνδικαλισμού και του ρόλου των εκπροσώπων του.
Στην πολιτική και στις κοινωνικές διεργασίες, ωστόσο, τίποτα δεν είναι γραμμικό. Εκεί που όλα δείχνουν γκρίζα και απωθητικά, μια στιγμή αρκεί για να σπάσει τη συνδικαλιστική ρουτίνα, να αλλάξει την ατμόσφαιρα, να δείξει τι θα μπορούσαν να προσφέρουν οι επιστημονικές οργανώσεις και οι ενώσεις των εργαζομένων, όχι μόνο στα μέλη τους, αλλά στην ίδια την κοινωνία.
Οι Δικηγορικοί Σύλλογοι δεν είναι απλά επαγγελματικά σωματεία ούτε συνδικαλιστικές οργανώσεις υπό τη στενή έννοια. Αποτελούν Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου και λειτουργούν ως θεσμικά όργανα με διοικητικές και ρυθμιστικές αρμοδιότητες, συνδυάζοντας πολλαπλούς ρόλους. Και είναι λογικό σε μία συγκυρία υπερπληθυσμού και κρίσης της δικηγορίας, βασικό μέλημά τους να είναι η βελτίωση των συνθηκών εργασίας των μελών τους και ειδικά των νέων δικηγόρων, η ποιότητα απονομής της δικαιοσύνης, ωστόσο, καθώς και η προστασία του κύρους του λειτουργήματος που υπηρετούν, οφείλουν να καθορίζουν τη δράση τους.
Τις προηγούμενες μέρες, με πρωτοβουλία του υπουργείου Μετανάστευσης εξεδόθη μια Κοινή Υπουργική Απόφαση, που συνυπογράφουν τα υπουργεία Δικαιοσύνης και Οικονομίας, σύμφωνα με την οποία, δικηγόροι μπορεί να παρέχουν νομική καθοδήγηση σε παράτυπα εισερχόμενους αλλοδαπούς, σε… μαζικές συνεδρίες. Το εντυπωσιακό είναι, ωστόσο, ότι η ΚΥΑ προβλέπει δικηγορική αμοιβή 250 ευρώ, για κάθε αλλοδαπό που θα πειστεί να επιστρέψει εθελούσια στη χώρα καταγωγής του. Με άλλα λόγια, ο δικηγόρος θα πάρει 250 ευρώ το… κεφάλι και, μάλιστα, εφόσον συντελεστεί η επιστροφή. Πάλι καλά που δεν σκέφτηκαν να τα δώσουν και… αφορολόγητα για να υπάρχει επιπλέον κίνητρο!
Η συγκεκριμένη διάταξη δεν είναι προφανώς κεραυνός εν αιθρία, κινείται στο πλαίσιο μιας αντίληψης διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών που αντιλαμβάνεται τη χώρα ως κάστρο και το ιστορικό φαινόμενο της μετανάστευσης ως τάση που θα μπορούσε να ανακοπεί τεχνικά και διοικητικά – εξ ου και η απόφασή μας να σπεύσουμε από τους πρώτους να προνομοθετήσουμε τα hubs (κέντρα κράτησης αλλοδαπών προς επιστροφή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως στην Αφρική).
Η Κοινή Υπουργική Απόφαση προκάλεσε με τη δημοσίευσή της σφοδρές αντιδράσεις, με πιο ηχηρή αυτή της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλογών της χώρας. Στην ανακοίνωση που εξέδωσαν οι Πρόεδροι των Συλλόγων ζητούν την άμεση κατάργηση των διατάξεων για τη μετανάστευση που προβλέπουν την επιπλέον αμοιβή, με το επιχείρημα ότι αυτές “έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το θεσμικό έργο του δικηγόρου, καθότι προσβάλλουν την ανεξαρτησία του, το δικηγορικό απόρρητο και την ηθική και ανθρωπιστική διάσταση του λειτουργήματός του”.
Θα το ξανασκεφτεί, άραγε, ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης; Δικηγόρος και ο ίδιος, το ερώτημα είναι αν θα αποσύρει την ΚΥΑ, μετά την κίτρινη κάρτα που του έβγαλαν οι συνάδελφοί του…
